خانه / اخبار کانون / سفر به بوداپست پایتخت مجارستان و نگین دانوب
سفر به بوداپست پایتخت مجارستان و نگین دانوب

سفر به بوداپست پایتخت مجارستان و نگین دانوب

سفر به بوداپست پایتخت مجارستان و نگین دانوب

 

بوداپست، افشین ایران پور

سفر کوتاه من به پایتخت کشور مجارستان در روزهای آخر ژانویه ۲۰۲۴ (بهمن ۱۴۰۲) انجام شد.

با رود دانوب نخستین بار هنگامی که فقط ۹ سال داشتم آشنا شدم. بخاطر دارم که خاله ام برای جشن تولد ۹ سالگی ، کتاب اطلس جهان چاپ انتشارات گیتاشناسی را خرید. در نقشه طبیعی قاره اروپا طویل ترین رود، دانوب نامگذاری شده بود. سرچشمه این رود از کوههای آلپ در آلمان است و پس از عبور از آلمان، اتریش، اسلواکی، مجارستان، کرواسی، صربستان، بلغارستان و رومانی دلتای بزرگ دانوب را در کشورهای رومانی، مولداوی و اوکراین تشکیل می دهد و نهایتا به دریای سیاه می ریزد. دانوب در مسیر خود از چهار پایتخت کشور اروپایی(وین، براتیسلاوا، بوداپست و بلگراد) عبور می کند.

در سفری که به اتریش داشتم، موفق شدم مسیر این رود را بیش از ۵۰ کیلومتر دنبال کنم. حالا این موقعیت برای من مجددا بوجود آمد تا قسمتی دیگر از آن را اینبار در شهر بوداپست ببینم.

واحد پول مجارستان، فورینت HUF نام دارد. در ابتدای سال ۲۰۲۴ میلادی هر یک دلار آمریکا تقریبا معادل ۳۶۰ فورینت مجارستان بود.

بوداپست، افشین ایران پور

 

قبل از شرح سفر، بهتر است کمی درباره تاریخ و جغرافیای بوداپست بدانیم.

“بوداپست، پایتخت کشور مجارستان است. این شهر حدود دو میلیون نفر جمعیت دارد. بوداپست از سه بخشِ پشت (سمت شرقی رود دانوب)، بودا (برخلاف پشت تپه‌ای و در کرانهٔ غربی دانوب)، و اُبودا (بودای قدیم) تشکیل شده‌است. تا قبل از قرن اول میلادی، این منطقه سکونتگاه اقوام سلتی بود. تا اینکه رومی ها به این منطقه وارد شدند و شهر اکوئینکوم را تاسیس کردند. در قرن پنجم آتیلا که از اقوام هون بود توانست رومی ها را از این منطقه بیرون کند. تا قرن دوازدهم که این شهر توسط مغولها کاملا ویران گشت، تعداد زیادی از اقوام مختلف بر این منطقه حکمرانی کردند. پس از حملهٔ مغولان به دستور بلای چهارم دیوارهای سنگی در اطراف شهر و قصر سلطنتی در بالای آن روی تپه‌های بودا برای دفاع از شهر ساخته و در سال ۱۳۶۱ بودا پایتخت مجارستان شد. اهمیت بودا از این زمان آغاز شد ولی اُبودا (بودای قدیم) همچنان یک شهر مهم باقی ماند. سلطان سلیمان به سال ۱۵۲۶ در نبرد موهاچ مجارها را شکست داده و سپاهیانش تا بودا و استرگم پیشروی کردند ولی نماندند. اشغال اصلی شهر در سال ۱۵۴۱ به مدت ۱۴۰ سال باعث پسرفت و ویرانی شهر شد. در نهایت پس از جنگ اتحاد مقدس ‎۱۶۸۳–۱۶۹۹ و شکست امپراتوری عثمانی و به موجب پیمان کارلوویتز در صربستان بخش اعظم مجارستان، بوسنی و هرزگوین و کرواسی به امپراتوری هابسبورگ واگذار شد. پس از عقب نشینی عثمانی‌ها در ۱۶۸۶ ساکنان جدید آلمانی، صرب، یونانی و بالکانی وارد این شهر شدند. در سال ۱۷۷۷ به دستور ماریا ترزا دانشگاه کاتولیک پازمانی از شهر ترناوا به قلعهٔ بودا منتقل شد. بوداپست از سال ۱۸۷۳ تا سال ۱۹۱۷ به عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز اروپایی و پایتخت اتریش-مجارستان به‌شمار می‌رفت، کشوری که پس از جنگ جهانی اول به موجب پیمان تریانون منحل شد. بوداپست هستهٔ اصلی آشوب‌ها و وقایع مهمی چون انقلاب ‎۱۸۴۸–۱۸۴۹، جنگ جهانی دوم و انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان بود. در جریان جنگ جهانی دوم ارتش مجارستان به نیروهای محور پیوست. بعد از شکست سختی در کنار رودخانه دُن دولت هورتی شروع به مذاکره برای تسلیم به نیروهای متفقین کرد. در ۱۹ مارس ۱۹۴۴ در نتیجه این سیاست دوگانه ارتش آلمان، مجارستان را اشغال، دولت هورتی را ساقط و یک دولت دست‌نشانده نازی را به ریاست فرنتس سالاشی از حزب صلیب پیکان جایگزین کرد. در پی محاصرهٔ بوداپست به مدت دو ماه خیلی از مناطق شهر از جمله قلعه، پل زنجیر و پارلمان تخریب شدند و در ۱۹۴۴ میلادی شوروی مجارستان را اشغال کرد. در عرض دو ماه بیش از صد هزار نفر جان خود را در بمباران، قتل‌عام نازی‌های مجار و سربازان شوروی از دست دادند. پس از جنگ، مجارستان زیر نظر روس‌ها به یک جمهوری مورد نظر کمونیست‌ها به نام جمهوری خلق مجارستان بدل گردید که تا سال ۱۹۸۹ ادامه داشت. در ۲۳ اکتبر ۱۹۵۶ تظاهرات دانشجویی در بوداپست برای اصلاحات دموکراتیک شکل گرفت. تظاهرکنندگان ایستگاه رادیویی بوداپست را تسخیر کرده و در خواست‌هایشان را از آنجا بیان کردند که شروع انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان شد. تظاهرات تا ۱۰ نوامبر ادامه پیدا کرد و نهایتاً توسط نیروهای شوروی سرکوب شد.” 

 

گزارش سفر:

 

روز نخست، ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴- نهم بهمن ۱۴۰۲:

شب قبل از دبی با خطوط هوایی Wizzair وارد بوداپست شدم و به هتل Expo Congress Hotel در منطقه ای در شرق بوداپست رفتم. این هتل در منطقه نمایشگاه جهانی EXPO  بوداپست در سال ۱۹۷۱ ساخته شد. خوشبختانه در محوطه این هتل ۱۵ طبقه، پارکینگ به میزان کافی موجود بود. بیشتر هتلهای بوداپست یا پارکینگ اختصاصی ندارند و یا بابت پارکینگ حداقل شبی ۲۰ یورو می گیرند.

بوداپست، افشین ایران پور

طبق دستورالعمل هتل، صبحانه از ساعت ۷ سرو می شد. کمی بعد از ساعت ۷ به رستوران مراجعه کردیم. با جمعیت کثیری که همگی اهل کره جنوبی بودند مواجه شدیم. در تمام مدتی که مشغول صبحانه بودم رفتارشان نظرم را جلب کرده بود و ناخودآگاه آنها را با ژاپنی ها مقایسه می کردم. شاید سطح توقع من از کره که اکنون جزو کشورهای پیشرفته جهان است خیلی بیشتر از آن چیزی بود که می دیدم. برخلاف ژاپنی ها خیلی با صدای بلند با هم حرف می زدند و موقع برداشتن غذا خیلی بیش از آن مقدار که لازم بود بر می داشتند و حتی سعی می کردند صف را رعایت نکنند.  بچه هایشان نیز بسیار پر سر و صدا بودند.

پس از صبحانه به سمت مرکز شهر حرکت کردیم. خوشبختانه فاصله هتل تا مرکز شهر کمتر از ۲۰ دقیقه است در مسیر ابتدا از استادیوم اصلی شهر که به یاد فوتبالیست افسانه ای مجارستان، استادیوم پوشکاش نامیده شده است عبور کردیم.

بوداپست، افشین ایران پور

 ایستگاه قطار Keleti یکی از قدیمی ترین ایستگاههای قطار مجارستان است که به سبک گوتیک ساخته شده است و هنوز هم یکی از ایستگاههای اصلی در بوداپست است. ما بارها از کنار آن رد شدیم ولی فرصت نکردیم تا داخل آن را ببینیم و به مشاهده ظاهر آن اکتفا کردیم.

بوداپست، افشین ایران پور

میدان قهرمانان یا Hosok Tere یکی از مشهورترین مکانهای بوداپست است. این میدان در سال ۱۸۹۶ به مناسبت هزارمین سال تشکیل کشور مجارستان ساخته شد. در این میدان یک ستون بلند ۳۶ متری با مجسمه جبرئیل در حالی که تاج مقدس را در دست دارد ساخته شده است. دو بنای نیم دایره ای شکل با مجسمه هایی از پادشاهان، قهرمانان و جنگجویان آزادیبخش مجارستان قرار دارد. در دو سوی دیگر این میدان ساختمانهای موزه هنرهای زیبا و تالار هنر را می توان دید. برای بازدید این محل نیم ساعت زمان نیاز است.

 بوداپست، افشین ایران پور  بوداپست، افشین ایران پور  بوداپست، افشین ایران پور

از میدان قهرمانان وارد معروفترین خیابان بوداپست می شویم. خیابان آندراشی حدود دو و نیم کیلومتر طول دارد و مجموعه ای زیبا از ساختمانهای قدیمی است که بیشتر آنها در نیمه دوم قرن ۱۹ ساخته شده اند. دیْولا آندراشی نخست‌وزیر مجارستان طرح ساخت این خیابان را به سبک خیابانهای پاریس  ارائه داد و به همین خاطر نام او را بر این خیابان نهادند. خیابان آندراشی یکی از مهمترین مراکز خرید در این شهر بوده و افراد بسیار زیادی به این منظور به سوی این خیابان روانه می شوند. از دیگر بناهای موجود در این خیابان می توان به مدارس قدیمی، دانشگاه هنرهای زیبای مجارستان، اپرا هاوس دولتی، موزه فرنتس هوپ، رستوران ها، کافه ها، سفارت خانه ها و تئاتر اشاره نمود.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

اتومبیل را در پارکینگ طبقاتی میدان لیبرتی پارک کردیم. در اطراف این میدان چندین ساختمان قدیمی از جمله ساختمان سابق بورس اوراق بهادار، سفارت آمریکا و بانک ملی مجارستان قرار دارد. در داخل میدان چند یادمان جالب وجود دارد از قبیل بنای یادبود شوروی که یکی از معدود بناهای تاریخی باقیمانده دوران شوروی در بوداپست است. این بنای یادبود توسط کارولی آنتال ساخته شده است و به سربازان ارتش سرخ که در سالهای 1944-1945 در جریان آزادی بوداپست جان باختند، احترام می گذارد. این بنای تاریخی شامل یک ابلیسک با یک تاج است که داس و چکش کمونیست را نشان می دهد. در پایین نقش برجسته ای از سربازان شوروی درگیر در نبرد وجود دارد. ابلیسک با یک ستاره کمونیست پنج پر تاج گذاری شده است.

بوداپست، افشین ایران پور

 

بوداپست، افشین ایران پور

مجسمه دو تن از روسای جمهور سابق آمریکا(رونالد ریگان و جورج دابلیو بوش) در این میدان قرار دارد.

بوداپست، افشین ایران پور

با کمی پیاده روی به ساختمان بزرگ پارلمان مجارستان می رسیم. این بنا یکی از بناهای عظیم و زیبای اروپا و مهمترین ساختمان بوداپست است. 

پس از سازش اتریش و مجارستان در سال 1867، که در آن یک سلطنت دوگانه ایجاد شد، مجارستان استقلال بیشتری یافت، دارای قانون اساسی شد و ساخت ساختمان پارلمان را آغاز کرد. مسابقه ای برای این پروژه به طور رسمی توسط امپراتور فرانتس جوزف و نخست وزیر Kálman Tisza راه اندازی شد و در پایان طرح نئوگوتیک اثر ایمره اشتایندل با الهام از مجلس پارلمان لندن به عنوان برنده انتخاب شد. کلنگ ساخت این بنا در سال 1885 آغاز شد و پس از هفده سال در سال 1902 به پایان رسید. در زمان افتتاح بزرگترین ساختمان پارلمانی جهان با طول 268 متر و عرض 118 متر بود. مجلس پارلمان شامل بیش از بیست کیلومتر راه پله و همچنین 691 اتاق است. این ساختمان دارای بیست و هفت گلدسته با تزئینات پیچیده است. ارتفاع گنبد که از دور قابل مشاهده است 96 متر می باشد. نمای ساختمان با هشتاد و هشت مجسمه از فرمانروایان مجارستانی، طاق های نوک تیز و گارگویل های متعدد، گلدسته ها و تزیینات گوتیک تزئین شده است. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

 

در حیاط شرقی و در میدان Kossuth، مجسمه  Ferenc Rákóczi II ( پرنس ترانسیلوانیا) سوار بر اسب قرار دارد و به مناسبت دویستمین سالگرد مرگ او در سال ۱۹۳۷ ساخته شد. عکس او را بر روی اسکناسهای ۵۰۰ فورینت می توان دید.

بوداپست، افشین ایران پور

در حیاط جنوبی مجسمه گیولا آندراشی ، نخست وزیر مجارستان و وزیر خارجه اتریش-مجارستان در نیمه قرن نوزدهم  را می توان سوار بر اسب دید. آندراسی فردی محافظه کار و به دنبال گسترش امپراتوری به اروپای جنوب شرقی، ترجیحاً با حمایت بریتانیا و آلمان بود . 

بوداپست، افشین ایران پور

بازدید از داخل ساختمان پارلمان تنها در غالب تورهای دسته جمعی و در زمانهای مشخص انجام می شود و گاهی ممکن است مجبور شوید چند ساعت معطل بمانید. قیمت ورودیه ۱۰۵۰۰ فورینت است. در بدو ورود به بازدیدکنندگان یک دستگاه اودیوگاید داده می شود تا در طول مسیر بتوانند اطلاعات کاملتری دریافت کنند.

فضای داخلی مجلس که توسط برخی از بهترین هنرمندان مجارستان تزئین شده است به اندازه نمای بیرونی آن خیره کننده است. در این بنا معماری نئوگوتیک با تأثیرات رنسانس و حتی بیزانس آمیخته شده است. این موضوع را به ویژه در سالن پلکانی که با ستون‌های کورینتی گرانیتی، زیورآلات طلاکاری شده و نقاشی سقف عظیم کارولی لوتز تزئین می توان دید و تحسین کرد. اتاق جالب دیگر، تالار دایره ای شکل کوپولا است که دارای مجسمه های پادشاهان مجارستانی و تقریباً شبیه کلیسای جامع است. تاج مقدس و نشان شاه استفان به همراه یک عصا، گرز و شمشیر هم اکنون در اینجا نمایش داده می شود. این اقلام ابتدا در موزه ملی بود اما در سال 2000 به مجلس پارلمان منتقل شد. این تاج نخستین بار برای تاجگذاری  در سال 1000 به سنت استفان داده شد. تاج مقدس همواره توسط دو سرباز به صورت تمام وقت محافظت می شود. سربازها در ساعات مشخص طی مراسمی خاص شیفت خود را عوض می کنند. عکاسی از تاج مقدس و نزدیک شدن به آن ممنوع است.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

سالن اصلی یا صحن اصلی مجلس به صورت نیم دایره ای ساخته شده، دارای سیستم تهویه مطبوع مخصوص است. بر روی میز جلو شرکت کنندگان دکمه هایی برای شرکت در رای گیری تعبیه شده است. مثل بسیاری دیگر از قسمتهای این ساختمان از روکش طلا برای زیباسازی برخی مجسمه ها و اشیا داخلی استفاده کرده اند. گفته می شود حدود ۴۰ کیلوگرم طلا به این منظور استفاده شده است. بازدید کمی بیش از یکساعت طول می کشد.

بوداپست، افشین ایران پور

در ضلع شمالی پارلمان مجسمه استفان و درست در ضلع شرقی، ساختمان های وزارت کشاورزی و موزه مردم شناسی قرار دارند. در همین منطقه بنای یادبود Kossuth را می توانید ببینید. این اثر هنری خیره کننده، ادای احترام به Lajos Kossuth، یکی از مشهورترین رهبران سیاسی مجارستان است. مجسمه ای که توسط Miklós Ligeti در سال 1927 ساخته شد، کوسوث را نشان می دهد که بر روی یک پایه ایستاده است و در یک دست شمشیر و در دست دیگر تاج گل دارد. این مجسمه نمونه بارز مجسمه سازی نئوکلاسیک است و به دلیل توجه به جزئیات و عظمت آن مورد تحسین قرار می گیرد.  مجسمه Kossuth بخش مهمی از تاریخ و فرهنگ مجارستان است و گواهی بر میراث هنری غنی این کشور است.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

از کنار رود دانوب به سمت جنوب حرکت کردیم. دانوب علی رغم اینکه در این منطقه کاملا عریض می باشد ولی جریان آب در آن سریع است و کاملا می شود حس کرد که کشتی ها با دشواری در جهت خلاف جهت آب حرکت می کنند.

 مجسمه Attila József که توسط لازلو مارتون ساخته شده، یکی از مجسمه های معروف در کنار رود دانوب و در منتهی الیه ساختمان پارلمان است. مجسمه مردی را نمایش می دهد که صورتی لاغر دارد و بر روی پله مشرف به دانوب نشسته، کتش بر روی زمین افتاده و به رود می نگرد. آتیلا یوزف بزرگترین شاعر مجارستانی بود که از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۳۷ زندگی کرد. این مجسمه بسیار مورد توجه توریستها قرار دارد و همه سعی می کنند تا کمی کنار او بنشینند و به دانوب خیره شوند.

بوداپست، افشین ایران پور

 کمی جلوتر به تعدادی کفش فلزی بر می خورید که در کنار ساحل چیده شده اند. این مجسمه های به یاد قربانیانی است که در جنگ جهانی دوم توسط فاشیستهای حزب Arrow Cross در کنار رود دانوب کشته شده اند. ابتدا به قربانیان دستور دادند تا کفش‌هایشان را در بیاورند (کفش‌ها ارزشمند بودند و پس از کشتار می‌توانستند توسط شبه‌نظامیان دزدیده و مجدداً فروخته شوند) آنگاه آنان را در کنار آب مورد اصابت گلوله قرار دادند تا اجسادشان به رودخانه بیفتد. 

بوداپست، افشین ایران پور

مقصد بعدی ما کلیسا جامع سنت استفان بود. ولی قبل از آن با کمی جستجو توانستیم ساختمان قدیمی بانک پس انداز پستی مجارستان یا Hungarian Postal Savings Bank را در یک کوچه باریک پیدا کنیم. این ساختمان یکی از چند بنایی است که توسط آرشیتکت برجسته-Ödön Lechner- طراحی شد و در سال ۱۹۰۰ برای وی مدال طلای انجمن هنرمندان هنرهای زیبا را به ارمغان آورد. نمای بیرونی ساختمان با کاشی های کارخانه چینی زسلنای و نقوش هنر عامیانه مجارستان پوشانده شده است. عناصر تزئینی با الهام از طبیعت را می توان در همه جا یافت، از جمله کندوهای زنبور سرامیکی بزرگ که در بالای سقف طرح دار سبز قرار دارند. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

ساخت باسیلیکا در سال 1851 آغاز شد. اولین معماری که روی این طرح کار کرد جوزف هیلد بود که ایده های او برای سازه منعکس کننده سبک کلاسیک بود. در سال 1867، زمانی که هیلد در حین ساخت سنت استفان درگذشت، معمار Miklós Ybl مسئولیت را بر عهده گرفت و سلیقه خود را به بازیلیکا اضافه کرد که بیشتر به سمت سبک نئو رنسانس بود. فروریختن گنبد در سال 1868 – در نتیجه استفاده از مصالح نامرغوب – روند ساخت و ساز را به طور قابل توجهی کند کرد. علاوه بر این مرگ معمار دوم، Miklós Ybl، در سال 1891 به این روند دامن زد. چیدمان داخلی ساختمان باسیلیکا و تکمیل ساختمان در نهایت توسط معمار سوم، جوزف کراوس، نظارت شد. این کلیسا سرانجام در سال 1905 تقدیس شد و در 8 دسامبر سال بعد، امپراتور فرانتس جوزف سنگ نهایی را گذاشت. پلان کلیسا به شکل صلیب است و گنبد آن ۹۶ متر ارتفاع دارد. فضای داخلی فوق‌العاده پرآذین و دارای حدود پنجاه نوع مختلف از سنگ مرمر و مجسمه‌های بسیار است، از جمله مجسمه نیم تنه قدیس حامی کلیسایی که اولین پادشاه مسیحی مجارستان بود. همچنین دست مومیایی شده سنت استفان در این کلیسا نگهداری می شود. ورودیه این کلیسا ۲۳۰۰ فورینت است. اگر تصمیم دارید تا از تراس پانورامیک کلیسا دیدن کنید می بایست ۴۳۰۰ فورینت دیگر بپردازید.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

خیابان آندراشی فاصله بسیار کوتاهی تا کلیسا سنت استفان دارد. این خیابان معروفترین خیابان بوداپست است و اکثر برندهای مشهور در این خیابان شعبه دارند. ساختمان اپرا دولتی مجارستان در همین خیابان قرار دارد. ساخت این بنا در ۱۸۷۵ شروع و در سال ۱۸۸۴ به پایان رسید. این خانه اپرا به سبک نئو رنسانس دارای تعدادی عناصر باروک است. ساختمان دارای نمای دو طبقه با رواق و ایوان در بالا می باشد. در نرده بالای قرنیز، بازدیدکنندگان شانزده مجسمه از آهنگسازان بزرگ جهان از جمله بتهوون، موتزارت، وردی، بیزه، چایکوفسکی و مونته‌وردی را خواهند دید. اما برجسته ترین مجسمه ها به دو تن از محبوب ترین آهنگسازان مجارستانی اختصاص دارد که در طاقچه های بزرگی در دو طرف ورودی اصلی نشسته اند. در سمت راست ورودی، فرانتس لیست، آهنگساز/پیانیست پرکار قرن نوزدهم، و در سمت چپ فرنس ارکل، آهنگساز سرود ملی مجارستان و اولین کارگردان اپرا قرار دارد. مجسمه ها توسط Alajos Stróbl، مجسمه ساز مشهور مجارستانی ساخته شده است. برای بازدید از داخل ساختمان دو امکان وجود دارد. اول اینکه بلیط اجرای یک اپرا را خریداری کنید و یا اینکه در تورهای روزانه شرکت کنید. این تورها که به زبانهای مختلف برگزار می شود ۹۰۰۰ فورینت قیمت دارند و شامل ۴۰ دقیقه معرفی قسمتهای مختلف سالن اپرا به همراه ۲۰ دقیقه اجرا یک اپرا دو نفره است. داخل سالن اپرای دولتی مجارستان حتی چشمگیرتر از نمای خارجی آن است. نقاشی‌های دیواری و مجسمه‌های برخی از برجسته‌ترین هنرمندان کشور، از جمله کارولی لوتز، برتالان سیکلی، و مور تان، فضای داخلی را زیبا می‌کند. حدود ۳ کیلوگرم طلا برای تزئین داخل سالن بزرگ که حدود ۱۲۰۰ نفر را در خود جای می دهد، استفاده شده است. سالن با یک لوستر عظیم به وزن سه تن و سقف با نقاشی دیواری که خدایان یونانی را نشان می دهد تزئین شده است. سرسرا دارای ستون‌های مرمری، لوسترها و نقاشی سقفی از نه الهه است.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

 

بازار مرکزی بوداپست، در نزدیک پل آزادی قرار دارد. این بنا در اواخر قرن نوزدهم ساخته شد و در زمان جنگ جهانی دوم به شدت آسیب دید. مرمت و بازسازی این ساختمان با عجله و بدون استحکامات کافی انجام شد تا اینکه در سال ۱۹۹۱ به همین دلیل تعطیل و چند سال بعد پس از رفع نقایص و استحکام سازی و البته زیبا سازی آن با کاشیهای براق و تمیز بازگشایی شد. این بازار دارای دو طبقه و یک زیرزمین است. اگر از تالار بزرگ بازار دیدن کنید، سه طبقه از غرفه هایی را خواهید دید که انواع اجناس را می فروشند. طبقه همکف بیشتر به مغازه های میوه و سبزیجات، ادویه، سوسیس، شکلات و مواد خوراکی اختصاص دارد. زیرزمین به فروش ماهی‌ و گوشت تازه اختصاص دارد. در طبقه بالا، مغازه ها عمدتا محصولات هنری ، صنایع دستی و سوغاتی های مجارستان را می فروشند. البته تعدادی غرفه  فست فود را نیز در آنجا خواهید یافت که عرضه کننده غذا به سبک مجاری هستند. این بازار از ساعت ۸ صبح تا ۶ عصر باز است. ما حدود ساعت ۴ وارد بازار شدیم. بجز غرفه اغذیه و صنایع دستی، مابقی بازار تا ساعت چهار و نیم به تدریج تعطیل شد. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

درست در روبروی بازار بزرگ، خیابان واچی Vaci قرار دارد. این خیابان که به موازات دانوب است از بازار بزرگ شروع می شود و به میدان وروسمارتی Vörösmarty ختم می شود. این خیابان یکی از معروفترین مراکز خرید در بوداپست است. امروزه اتومبیلها اجازه تردد در آن را ندارند و گردشگران با خیال راحت از این سوی خیابان به سوی دیگر می روند و بیشتر زمان خود را در بوتیکهای مجلل، مغازه های سوغاتی فروشی و همچنین رستوران-بار های این خیابان می گذرانند.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

پل زنجیر یا Chain Bridge یکی از قدیمیترین و زیباترین پل هایی است که بر روی دانوب ساخته شده است. این پل در قرن ۱۹ ساخته شد تا شهر پست را به شهر بودا که در آن زمان دو شهر جدا از هم بودند، متصل کند. ساخت پل زنجیره ای در سال 1842 تحت نظارت مهندس اسکاتلندی آدام کلارک آغاز شد. پل 375 متر طول و 16 متر عرض (1230 x 52 فوت) در 20 نوامبر 1849 افتتاح شد. در آن زمان این پل معلق، طولانی ترین پل در اروپا و شگفتی مهندسی بود که فقط دو برج از دهانه ها پشتیبانی می کرد. زنجیرهای آهنی غول پیکر آن سبب شد که به آن پل زنجیر بگویند. شیرهای سنگی با ابهت، کار مجسمه ساز یانوس مارشالکو، از دو طرف پل محافظت می کنند. این پل باعث احیای اقتصادی مجارستان شد که به قرن طلایی بوداپست منجر شد و یکی از عواملی بود که شهرهای استانی پست و بودا را به یک کلان شهر به سرعت در حال رشد تبدیل کرد. این پل همچنین نماد استقلال است و محل تظاهرات در زمان سقوط پرده آهنین در سال 1989 بود که مردم روی پل تظاهرات کردند. پل زنجیره ای از تلاش اتریشی ها برای تخریب آن در سال 1848 در طول جنگ استقلال جان سالم به در برد. با این حال، در سال 1945، نزدیک به پایان جنگ جهانی دوم، توسط آلمانی ها در تلاش برای متوقف کردن پیشرفت ارتش سرخ منفجر شد. این پل یکی از اولین سازه هایی بود که پس از جنگ بازسازی شد و در سال 1949 بازگشایی شد. پل فعلی کپی دقیقی از پل اصلی است.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

تصمیم گرفتیم تا شام را در یک رستوران ایرانی صرف کنیم. با جستجوی کوتاه رستوران زیتون را پیدا کردیم. رستوران زیتون بیشتر شبیه به یک مغازه کوچک است که چند میز و صندلی بسیار ساده در آن چیده شده است. صاحب رستوران خانم ایرانی حدود ۴۰ ساله ای است که با خوشرویی به ما خوش آمد گفت و یک منو چند صفحه ای جلو ما گذاشت که شامل غذاهای کلاسیک ایرانی، پیتزا و انواع دسر و پیش غذا بود. از میان این لیست طویل، غذایی به نام “لای پلو” را انتخاب کردیم. این غذا یک خوراک قشقایی است و با برنج، گوشت، کشمش، پیاز ، گردو و مقداری ادویه تهیه می شود. جالب این بود که علی رغم وجود چند مشتری دیگر، تمام سرویس دهی توسط این خانم انجام میشد و ما کسی را ندیدیم که به او کمک کند. گاهی یک پیک موتوری از راه میرسید و غذای بیرون بر را تحویل می گرفت. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

در مسیر برگشت به هتل دوباره کنار میدان قهرمانان ایستادیم. کمی بعد متوجه شدیم تا در ضلع شمال شرقی میدان چند نورافکن قوی روشن است. به آن سمت رفتیم و دیدیم یه محوطه بزرگ و پوشیده از برف کوبیده شده درست کرده اند و تعداد زیادی از علاقه مندان مشغول اسکیت می باشند. جالب این بود که کنار زمین اصلی، محوطه ای قرار داشت که مملو از برف بود، در حالی که در هیچ قسمتی از شهر ما برف ندیدیم. این سوال برای ما ایجاد شد که آیا برف را از مکان دیگری به اینجا منتقل کرده اند و یا این برف مصنوعی است؟! 

بوداپست، افشین ایران پور

 

روز دوم، ۳۰ ژانویه ۲۰۲۴:

در قسمت مرکزی شهر و در خیابان دوهانی، یکی از بزرگترین کنیسه های جهان قرار دارد. در نمای خارجی،  آجرهای زرد و قرمز نمای آن را تشکیل داده اند و دو برج هشت ضلعی به ارتفاع ۴۳ متر دارد. در حیاط آن برای یادبود کشته شدگان هولوکاست یک درخت با شاخ و برگ فلزی ساخته شده است. ما حدود ساعت ۹ صبح به کنیسه رسیدیم که هنوز بسته بود. خوشبختانه از خیابان مجاور میشد ساختمان و حیاط این بنا را به راحتی دید. گنبد خاکستری رنگ این بنا از قسمتهای مختلف شهر به راحتی قابل مشاهده است. تاریخ ساخت این کنیسه را سال ۱۸۵۴ ذکر کرده اند.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

از طریق پل Erzebet وارد قسمت غربی شهر شدیم. برای رسیدن به بالای تپه ای که قلعه بودا روی آن ساخت شده است، راه پر پیچ و خمی را طی کردیم. ورود به داخل محوطه قلعه با اتومبیل شخصی مستلزم داشتن مجوز و یا پرداخت عوارض است. ما اتومبیل را در یکی از کوچه های مجاور گیت شمالی که به Vienna Gate مشهور است پارک کردیم. دستگاه پرداخت عوارض فقط سکه قبول می کرد و ما سکه کافی برای پرداخت نداشتیم. خوشبختانه یکی از اهالی بوداپست به کمک ما آمد و مقداری سکه در اختیار ما قرار داد و به این ترتیب ما سه ساعت فرصت داشتیم تا در محوطه قلعه قدیمی گردش کنیم. برخی از گردشگران برای رسیدن به بالای تپه از فونیکولار که یک بالابر تسمه ای است استفاده می کنند. همانطور که گفتم ما از دروازه وین وارد شدیم.خیابان اصلی Fortuna نام دارد و ساختمانهای مهم در آن ساخته شده اند. کمی جلوتر از هتل هیلتون، به میدان ترینیتی می رسیم. نام این میدان از ستون ترینیتی (Szentháromság oszlop) گرفته شده است، این ستون برای جشن پایان طاعون بین سالهای ۱۷۱۰ تا ۱۷۱۳ با طرحی به سبک باروک توسط فیلیپ اونگلیچ ساخته شد. شهروندان امیدوار بودند که آنها را از یک بیماری همه گیر دیگر محافظت کند. مجسمه در بالا نشان دهنده تثلیث مقدس است و روی ستون محکمی قرار دارد که با مجسمه‌های فرشته‌های کوچک و در زیر مجسمه‌های بزرگ قدیسان تزئین شده است. این ستون بر روی یک پایه بزرگ قرار دارد که با نقش برجسته و تاج مجارستانی مزین شده است. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

در ضلع شرقی این میدان، کلیسا ماتیاس قرار دارد. این کلیسا یکی از مهمترین کلیساهای مجارستان است و بسیاری از پادشاهان مجارستان در اینجا تاجگذاری کرده اند. این کلیسا در سال ۱۲۵۵ ساخته شد و در طی تاریخ شاهد تغییرات مهمی بود. برای مثال  در سال 1541، زمانی که ترک ها بودا را تصرف کردند، به مسجد تبدیل شد. رژیم حاکم گنجینه های گرانبهای کلیسا را به براتیسلاوا فرستاد و روی نقاشی های دیواری که دیوارهای کلیسا را ​​تزئین کرده بودند، سفید کرد. اثاثیه داخلی زیبا کنار گذاشته  یا دور ریخته شدند. از نمای کلیسای اصلی فقط پایه ها، ستون ها و برخی دیوارها به قرن سیزدهم باز می گردد. کوچکترین برج به نام برج بلا شناخته می شود و به نام بنیانگذار کلیسا، پادشاه بلا چهارم، که کلیسا تحت سلطنت او ساخته شد، نامگذاری شده است. سقف آن با کاشی های رنگارنگ ماژولیکا تزئین شده است. درب اصلی با نقش برجسته های ایجاد شده توسط Lajos Lantai تزئین شده است. در بالای در یک پنجره بزرگ رز به سبک نئوگوتیک قرار دارد که کپی دقیقی از پنجره اصلی است. بلندترین برج، برج ماتیاس است که در ابتدا در قرن پانزدهم ساخته شد و به نام فرمانروای آن دوران، پادشاه ماتیاس کوروینوس، نامگذاری شد. نشان او، منقش به یک کلاغ (corvus در لاتین)، در داخل کلیسا نشان داده شده است.  باشکوه ترین بنای یادبود در کلیسا، تابوت دوتایی پادشاه بلا سوم و همسرش آن دو شاتیون در کلیسای کوچک ترینیتی است. در طبقه دوم موزه‌ای شامل مجموعه‌ای از آثار مقدس، حکاکی‌ روی سنگ و ماکت جواهرات تاج مجارستان به نمایش گذاشته شده است. برای بازدید از این کلیسا حتما ۴۵ دقیقه اختصاص دهید. نرخ بلیط ورودی ۲۴۰۰ فورینت است.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

Fisherman’s Bastion یا سنگر ماهیگیر درست در پشت کلیسای ماتیاس در منطقه قلعه واقع شده و یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری شهر است. از این مکان می توان منظره بسیار زیبایی از شهر بوداپست را مشاهده کرد. نام این قلعه را ماهیگیر گذاشته‌اند چرا که در گذشته، مسئولیت دفاع از شهر بر عهده ماهیگیران بود. همچنین در بخشی از این قلعه راه‌پله‌ای قرار دارد که ماهیگیران برای رسیدن به بازار ماهی از آن استفاده می کردند. این بنا سفید رنگ که به سبب برج و بارو بیشتر شبیه به قلعه می ماند توسط معمار فریگیس شولک طراحی و بین سال‌های 1899 تا 1905 ساخته شد و ترکیبی از معماری نئوگوتیک و نئورومانسک است. با پرداخت ۲۰۰۰ فورینت این اجازه به شما داده می شود تا وارد برجک ها و بارو این بنا شوید و از منظره شهر بوداپست لذت ببرید. البته بعد از ساعت ۶ عصر، ورود به این محل رایگان است.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

در مرکز حیاط جنوبی، نزدیک کلیسای ماتیاس ، مجسمه سلطنتی اولین پادشاه مسیحی مجارستان، سنت استفان قرار دارد. او را سوار بر اسب، بالای یک پایه پرآذین نشان می دهند.این پایه بزرگ توسط شولک ساخته شده و از دو سطح تشکیل شده است. قسمت پایین با تابلوهای برجسته تزئین شده است که صحنه هایی از زندگی سنت استفان را به تصویر می کشد. قسمت بالای پایه با شش مدال تزئین شده است که agnus dei (بره خدا)، صلیب دوتایی و نشان های چهار انجیلی را نشان می دهد. در اطراف این بخش فوقانی شش ستون وجود دارد که سکوی نگهدارنده مجسمه سوارکار را نگه می دارند. چهار شیر در هر گوشه از مجسمه محافظت می کنند. حداقل یک ساعت و نیم برای این محل وقت اختصاص دهید. قطعا بهترین عکسهای سفر را در اینجا خواهید گرفت.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

در ادامه گشت و گذار در منطقه قلعه، از کوچه و خیابانهای قدیمی عبور کردیم و از دیدن ساختمانهایی که بعضا بسیار قدیمی بودند و با رنگهای مختلف نقاشی شده اند بسیار لذت بردیم. هنوز تعدادی از مراکز دولتی و دیپلماتیک در این منطقه قرار دارند برای مثال Sandor Palace به صورت رسمی محل اقامت رئیس جمهور مجارستان است و توسط چند سرباز محافظت می شود.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

از بناهای دیگر قلعه، می توان به گالری ملی مجارستان، موزه تاریخ بوداپست، کتابخانه ملی و دروازه شیرها اشاره کرد. چون فرصت ما بسیار کوتاه بود تصمیم گرفتیم که وارد این ساختمانها نشویم و به مشاهده نمای خارجی آنها اکتفا کنیم.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

 البته چند مجسمه بسیار جالب در این محدوده وجود دارد که تصاویر برخی از آنها را در کتابهای گردشگری دیده بودم. درست در کنار پله هایی که به پله های هابسبورگ مشهور است، مجسمه یک پرنده شکاری که به کرکس شباهت بسیاری دارد قرار داده شده است. در فرهنگ مجاری به این پرنده تورول Turul می گویند. بر اساس افسانه، تورول پرنده اصلی مجارها است که از دشت‌های آسیای مرکزی کوچ کردند؛ در ۸۹۶ پس از میلاد، تورول شمشیر خود را در بوداپست کنونی انداخت و به مجارها نشان داد که این منطقه باید وطن آنها باشد. 

بوداپست، افشین ایران پور

با پایین آمدن از پله ها، اولین چیزی که جلب نظر میکند مجسمه شاهزاده یوجین ساووی است که بر روی تراس قرار دارد. این مجسمه کاری از  یوزف رونا است که در سال 1900 و به افتخار مردی که مسئول شکست ارتش عثمانی و آزادسازی بوداپست از دست ترک ها بود، رونمایی شد. سکویی که این مجسمه بر روی آن قرار دارد با مجسمه های اسیران ترک و نقش برجسته هایی که صحنه هایی از نبرد حیاتی زنتا (1697) را به تصویر می کشد، تزئین شده است.

بوداپست، افشین ایران پور

 در گوشه دیگری از این مجموعه، فواره ماتیاس قرار دارد. این فواره صحنه شکار را نشان می دهد که در کنار دیوار قرار گرفته و توسط ستون های عظیم کورنتی قاب شده است. در بالا، در مقابل طاقچه، نقش برنزی پادشاه ماتیاس وجود دارد که یک کمان پولادی در دست دارد و با افتخار در نزدیکی یک گوزن کشته شده ایستاده است. در پای او، مقابل یک آبشار کوچک، سه سگ شکاری بزرگ، شکاربان و سپردار او قرار دارند. در سمت چپ، در پایه ستون ها، نقش نشسته گالئوتو مارتزیو، مورخ دربار ایتالیایی که اولین بار داستان ایلونکا را ثبت کرد، قرار دارد. مورخ که سگی او را همراهی می کند، شاهینی را روی مچ دست خود گرفته است. در طرف دیگر، قهرمان داستان، Szép Ilonka قرار دارد که به نظر می رسد در حال غذا دادن به یک گوزن جوان است. این فواره داستانی(افسانه ایلونکا) از دوران پادشاه ماتیاس کوروینوس (Mátyás) را به یاد می‌آورد که توسط مورخ دربار ضبط شده و بعداً توسط شاعر و نمایشنامه‌نویس قرن نوزدهم، میهالی وروسمارتی منتشر شد. طبق این افسانه، پادشاه ماتیاس اغلب به صورت ناشناس به شکار می رفت. یک روز، زمانی که او و دوستانش به سمت شکارگاه میرفتند، با دختر دهقانی جذاب به نام Ilonka آشنا شد. آن ها در نگاه اول عاشق شدند. هنگامی که ماتیاس به کاخ خود بازگشت، هویت خود را فاش نکرد، اما در عوض به ایلانکا گفت که به دیدار او در بودا بیاید. ایلانکا در اولین فرصت به سرعت به سمت بودا رفت. وقتی او به آنجا رسید، جمعیت زیادی برای استقبال از شاه که از یک نبرد پیروزمندانه می آمد، جمع شده بودند. زمانی که ایلونکا، ماتیاس را با لباس های کامل سوار بر اسب دید، از اینکه متوجه شد عاشق پادشاه شده است، شوکه شد. او که یک دختر دهقان ساده بود، متقاعد شده بود که هرگز نمی تواند با او ازدواج کند و غمگین به خانه رفت. مدت کوتاهی بعد، او بر اثر عارضه ای که به قلب شکسته معروف است، درگذشت. دو هفته بعد، پادشاه که متوجه ایلونکا در میان جمعیت نشده بود، به خانه او بازگشت، اما خانه را خالی دید.

بوداپست، افشین ایران پور

ما تقریبا سه ساعت را در منطقه قلعه گذراندیم. برای بازدید از تمام بناهای داخل این محدوده حتما به یک روز کامل زمان نیاز است. 

یکی از قدیمی ترین آثار تاریخی بوداپست در قسمت شمالی شهر و در غرب رود دانوب قرار دارد. آمفی تئاتر آکوینکوم یکی از بناهای بجا مانده از یک شهر قدیمی رومی در کنار رود دانوب است. این آثار به قرن دوم میلادی و پادشاهی امپراتور هادریان باز می گردد و به مدت ۲۰۰ سال یکی از شهرهای مهم امپراتوری روم بود تا با افول قدرت رومی ها، شهر به تدریج اهمیتش را از دست داد و در آخر توسط اقوام بربر ویران شد. محوطه آمفی تئاتر در حال حاضر بیشتر شبیه به یک استادیوم فوتبال ولی در ابعاد کوچک است. درب آن باز است و محل مناسبی برای افرادی است که سگهای خود را برای گردش و بازی می آورند.به نظر می آید که مثل همه آمفی تئاترهای رومی، دارای یک تونل در زیرزمین و همچنین دالان هایی برای ورود ورزشکاران به داخل زمین ورزش بود. تماشاگران در دو طبقه می توانستند فعالیتهای ورزشی را تماشا کنند. هنگامی که در جایگاه تماشاگران قرار داشتم نظرم به یک مجسمه فلزی بسیار کوچک از یک سرباز رومی جلب شد که به جایگاه تماشاگران متصل بود. همانطور که گفتم بازدید از این مکان رایگان است و نیاز به نیم ساعت زمان دارد.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

از کنار غربی رود به سمت جنوب ادامه مسیر دادیم. بزرگترین جزیره دانوب، جزیره مارگارت نام دارد. در قرون وسطی چند صومعه مذهبی در این مکان قرار داشت و تنها راه ارتباطی آن قایق بود ولی اکنون با دو پل به سوی دیگر رودخانه متصل است. در حال حاضر با احداث چند هتل، پارک و ورزشگاه به محل تفریحی مناسبی برای اهالی شهر تبدیل شده است.  

در سمت غربی پل آزادی و در داخل یک غار، کلیسایی ساخته شده که به Gellert Hill Cave مشهور است. ورودیه این کلیسا ۱۰۰۰ فورینت است. همانطور که از اسم آن مشخص است در دالانهایی چند عبادتگاه ساخته شده است. این غار به لطف لایه ای از سنگ آهک در داخل صخره غول پیکر دولومیت شکل گرفته است که با گذشت زمان توسط آبهای زیرزمینی فرسایش یافته و غار بزرگی را ایجاد کرده است. قبل از تبدیل آن به کلیسا این غار در چندین دوره مختلف مسکونی بود. دمای ثابت حدود 20 درجه سانتیگراد و دسترسی به آب شیرین از چشمه طبیعی، زندگی در این مکان را آسان کرده بود. بازدید از آن ۱۵ دقیقه زمان نیاز دارد.

بوداپست، افشین ایران پور

 

درست در خارج از ورودی کلیسا و مشرف به پل آزادی در دامنه جنوبی تپه گلرت ، مجسمه سنگی سنت استفان Szent István-szobor قرار دارد که کنار اسبش ایستاده و مدلی از یک کلیسای رومی را در دست دارد. این مجسمه در سال 2001 توسط Pál Kő ساخته شد.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

 در همین محل هتل و آبگرم گلرت قرار دارد. این مجموعه که یکی از لوکس ترین و قدیمی ترین حمامهای آبگرم بوداپست است در سال ۱۹۱۸ افتتاح شد.

بوداپست، افشین ایران پور

تپه گلرت با ارتفاع ۱۴۰ متر در کنار دانوب قرار دارد و نام خود را مدیون اسقف گلرت ساگردو است. این کشیش در قرن یازدهم برای تبلیغ مسیحیت به مجارستان آمد، اما سرنوشت خوبی نداشت. بت پرستان او را داخل بشکه گذاشتند و از بالای همین تپه به داخل رود دانوب هل دادند و بدین سال او به قتل رسید. در سال 1904، بنای یادبودی در محلی که گلرت در آنجا به شهادت رسید، ساخته شد و مجسمه او در همان مکان نصب گردید. بنای یادبود آزادی در بالاترین نقطه تپه گلرت و در یک پارک جنگلی بزرگ که اکنون یکی از تفرجگاههای بوداپست است، قرار دارد. این بنا مجسمه ۱۴ متری از زنی است که برگ نخل را با دو دستش در بالای سرش نگه داشته است. این بنا در سال 1947 ساخته شد و در اصل به سربازان شوروی که شهر را در طول جنگ جهانی دوم از دست نازی‌ها آزاد کردند، ادای احترام می کند. تقریبا از همه مناطق بوداپست این بنا قابل دیدن است. در حال حاضر تپه گلرت یکی از مناطقی در بوداپست است که خانه های مجلل و بزرگ در آن ساخته شده است و اغلب منظره ای بسیار عالی به شهر و رود دانوب دارند. متاسفانه در زمانی که ما آنجا بودیم دسترسی با اتومبیل، به خاطر ساخت و ساز در این منطقه، ممکن نبود و بازدیدکنندگان می بایست یک مسیر طولانی را با استفاده از پله های بسیار زیاد طی کنند. لذا ما این شانس را نداشتیم که این بنا را از فاصله نزدیک ببینیم. 

بوداپست، افشین ایران پور

به قول یکی از دوستان، سفر به بوداپست کامل نخواهد بود مگر اینکه در یکی از چند حمام آبگرم آن تنی به آب زده شود. آبگرم Széchenyi بزرگترین حمام آبگرم اروپا است و دارای چندین استخر سرپوشیده و سرباز می باشد. نمای ساختمان اصلی شامل سه غرفه گنبدی بزرگ است که بیشتر یادآور کاخ است تا حمام. سقف تالار مرکزی با مجسمه‌های برنزی اسب‌های در حال تاخت تزئین شده است و ورودی‌ها با ستون‌های عظیم کورنتی احاطه شده‌اند. ورودیه آن ۱۰۵۰۰ فورینت است. توجه داشته باشید که حتما با خود حوله و دمپایی ببرید چون در غیر این صورت مجبور خواهید بود یک جفت دمپایی به قیمت ۴۰۰۰ فورینت بخرید و بابت کرایه حوله هم مقداری بپردازید. علی رغم اینکه هوا بسیار سرد بود ولی تعداد قابل توجهی در داخل استخر بزرگ سرباز  مشغول تفریح بودند. دمای آب طبق مانیتور نصب شده در کنار استخر ۳۲ درجه را نشان می داد. دمای بسیار پایین هوا اجازه نمی داد تا از استخر خارج شویم و به سمت استخرهای سرپوشیده برویم. لذا بعد از ۴۵ دقیقه از استخر خارج شدیم.

بوداپست، افشین ایران پور

قلعه وجداهونیاد Vajdahunyad Castleبنایی بسیار زیباست که در نزدیک آبگرم Széchenyi قرار دارد. این بنا برای جشن‌های هزاره سال 1896 و از چوب و مقوا ساخته شد و علاوه بر مردم محلی مورد استقبال افرادی که از بوداپست بازدید می‌کردند، نیز قرار گرفت. به همین دلیل تصمیم گرفتند تا همین بنا را با آجر و سنگ بازسازی کنند. چیزی که این قلعه را بسیار خاص می کند ترکیب سبک های معماری آن است. سبک رومی برای عصر سلسله آرپاد، گوتیک برای بسیاری از خانه‌های سلطنتی مجارستانی و سبک‌های رنسانس و باروک برای دوره خاندان هابسبورگ. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

 

هوا داشت به سمت تاریکی می رفت که برای بار دوم به سمت قلعه بودا حرکت کردیم تا از آنجا منظره شهر را در شب ببینیم. در مسیر قلعه بودیم که اتفاقی از کنار موزه Hospital in the Rock Nuclear Bunker عبور کردیم و تصمیم گرفتیم تا در صورت امکان این مکان خاص را هم ببینیم. خوشبختانه آخرین تور این موزه در ساعت ۶ عصر برگزار می شد. لذا کمتر از ۱۰ دقیقه فرصت داشتیم تا اتومبیل را پارک کنیم و بلیط را تهیه کنیم. قیمت بلیط برای یک تور ۶۰ دقیقه ای ۱۰۰۰۰ فورینت است. 

بوداپست، افشین ایران پور

طبق گفته راهنمای تور، نخستین گزارشها از حضور انسان در این غارها به قرون وسطی برمیگردد. شواهدی از قرن سیزدهم در این مکان یافت شده که از این غارها برای ذخیره شراب استفاده می کردند. در جنگ جهانی دوم، از سالن ها و تونل ها که بیش از ۱۰ کیلومتر طول دارند، به عنوان پناهگاه استفاده می شد. در سال 1941، با دستور شهردار بوداپست ساخت یک پناهگاه کمک های اولیه  که می توانست در برابر بمباران مقاومت کند در دستور کار قرار داده شد که غارهای زیر منطقه قلعه انتخابی منطقی بود. بیمارستان در راک – به عنوان یک موسسه پزشکی زیرزمینی مناسب – در فوریه 1944 با سه بخش پزشکی و یک اتاق عمل مدرن افتتاح شد. این بیمارستان در طول محاصره بوداپست (1944-1945)، زمانی که هم غیرنظامیان و هم سربازان مجروح به طور همزمان در آنجا مداوا می شدند، با ظرفیت کامل استفاده می شد تا اینکه در ژوئیه 1945 تعطیل شد. در اوایل انقلاب در سال 56 مجددا به عنوان یک بیمارستان فعال دوباره افتتاح شد. در سال 1958، بیمارستان در راک به یک پناهگاه هسته‌ای ارتقا یافت، که برای زنده ماندن از هرگونه حمله هسته‌ای یا شیمیایی طراحی شده بود و در عین حال همچنان به عنوان یک بیمارستان کار می‌کرد. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

 

ما پس از خروج از موزه از طریق آسانسوری که نزدیک درب موزه بود، وارد محوطه قلعه شدیم و یک راست به سمت قلعه ماهیگیر رفتیم. به راستی که مشاهده شهر بوداپست در شب مخصوصا از این محل بسیار زیباست. ساعتی را با وجود سرمای هوا در این محل گذراندیم و برای صرف شام مجددا به سراغ رستوران زیتون و آشپز ایرانی و غذای لای پلو رفتیم.

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

 

روز سوم، ۳۱ ژانویه:

بعد از مراسم Check out، هتل را به سمت فرودگاه ترک کردیم. اتومبیل را تحویل دادیم و من برای پرواز به دبی به ترمینال ۲ رفتم. دو ساعت و نیم تا زمان پرواز زمان داشتم. کانتر خطوط هوایی Wizz air را پیدا کردم. وقتی نوبت به من رسید، شخصی که پشت کانتر نشسته بود پرسید که آیا به صورت آنلاین Check in کرده ام؟ که جواب من منفی بود. بعد به من گفت که می بایست به صورت آنلاین این کار را انجام می دادم و حالا بایست ۵۴ یورو بابت Check in در فرودگاه بپردازم. او ادامه داد در ایمیلی که روز قبل به من ارسال شده است این موضوع توضیح داده شده و مقصر این موضوع مشتری است که به ایمیل توجه نکرده است. علی رغم اینکه می دانستم توضیحات من فایده ندارد و او فقط یک کارمند است ولی با این وجود به او گفتم که من این پول را همین الان می پردازم ولی نظر من را به مدیریت این خط هوایی اطلاع دهید. اولا که شخص ممکن است در طول سفر به اینترنت دسترسی نداشته باشد، دوما اگر این قانون برای این ایرلاین است پس چرا در دبی اعمال نشد؟! سوما شخص ممکن است به حساب بانکی یا کردیت کارت دسترسی نداشته باشد(فقط با کارت امکان پرداخت جریمه امکان پذیر بود). البته قضیه به همین جا ختم نمی شد و قبل از ورود مسافر به هواپیما، سایز و وزن بار همراه او را به دقت بررسی می کردند و در صورتیکه حتی اندکی بیش از مقدار استاندارد بود مجددا او را با یک برگه جریمه به صندوق می فرستادند. غرض از بازگو کردن این تجربه فقط این بود که به خوانندگان یادآوری کنم که هنگام استفاده از خطوط هوایی ارزان حتما به دقت به قوانین آن توجه کنند، در غیر این صورت ممکن است مجبور شوند مبلغی بیش از خطوط هوایی گرانقیمت پرداخت کنند. 

بوداپست، افشین ایران پور

بوداپست، افشین ایران پور

سفر به شهر بوداپست مسلما در فصول مختلف سال متفاوت خواهد بود و به نظر من برای بازدید از این شهر حداقل به سه روز کامل نیاز است. اگر تصمیم دارید که حومه این شهر را ببینید، حتما یک یا دو روز را به مدت زمان سفر خود بیافزایید.

افشین ایران پور

کانون گردشگران جوان ایران

af6872@gmail.com

www.kanoonirangardan.ir

 

  بوداپست، افشین ایران پور

 

 

Share

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !