خانه / میراث جهانی / مرکز تاریخی سان لوییس (São Luís)

مرکز تاریخی سان لوییس (São Luís)

مرکز تاریخی سان لوییس (São Luís)

مکان: کشور برزیل/ تاریخ ثبت: 1997

شرح مختصر

قلب این شهر تاریخی که طرح خیابان‌های مستطیل-شکلش را تا کنون در همه‌ی قسمت‌های خود حفظ کرده است، در قرن هفدهم توسط فرانسوی‌ها بنا شد و قبل از این‌که به‌دست پرتغالی‌ها بیفتد، مدتی زیر سلطه‌ی آلمان‌ها بود. به لطف دوره‌ی رکود اقتصادی در اوایل قرن بیستم، تعداد معدودی از ساختمان‌های تاریخی آن پابرجا ماندند و این شهر را به نمونه‌ی برجسته‌ای بین شهر‌های مستعمراتی پرتغال تبدیل نمودند.

Rua Portugal, Portugal street, Colonial mansions and azulejos (painted tiles) in the historic centre of São Luis, Maranhão state, Brazil, UNESCO World Heritage Site Rua Portugal, Rue du Portugal, Maisons coloniales et azulejos (carreaux peints) dans le centre historique de São Luis, Etat de Maranhão, Brésil, Site du Patrimoine Mondial de l’UNESCO Rua Portugal, Portugal Strasse, Kolonialhäuser, Kolonialhauser und Azulejos (bemalte Kacheln) im historischen Zentrum von São Luis, Staat Maranhão, Brasilien, Welterbe der UNESCO

توضیحات تکمیلی

مرکز تاریخی سان لوییس دو مارینیو نمونه‌ی برجسته‌ای از شهرهای مستعمراتی پرتغالی‌ست که به‌خوبی خود را با شرایط آب و هوای استوایی آمریکای جنوبی وفق داده و بافت سنتی آن -که با طبیعت منطقه کاملاً سازگار است- پس از گذشت سال‌ها حفظ شده است.

حدود 4000 ساختمانی که در این شهر تاریخی واقع شده‌اند به صورت هوشمندانه‌ای با شبکه‌ی خیابان‌های مستطیل شکل آن که در قرن هفدهم طراحی شده‌اند هم‌آهنگ‌اند. خانه‌های شخصی این شهر دارای حیاط‌های دایره‌وار سنگ‌فرش و برخی نمونه‌های بارز آنان دارای سقف‌های مفروش با کاشی، نما‌های رنگی یا مزین به ازولژوز (نوعی کاشی پرتغالی)، گچ‌بری‌های زیر سقف، پنجره‌های بلند و باریک با قاب تزیینی و تراس‌هایی با نرده‌های آهنی یا چدنی می‌باشند. از ویژگی‌های مربوط به آب و هوای حاره‌ای، ایوان‌های مرتفع و مسقف داخلی نمایان‌اند. به‌طور کلی عمارات این منطقه را می‌توان به سه دسته‌ی کلی تقسیم کرد:

دسته‌ی اول خانه‌های اربابان که توسط طبقه‌ی متوسط در قرن هجدهم بنا نهاده شده و از شاخصه‌های آن می‌توان به درها و پنجره‌های سنگی، عناصر تزئینات کلاسیک، سنگ‌فرش‌های مثلثی، تراس‌های منحنی، نماهای مرمر و دریچه‌های آهنی اشاره نمود. هشتی‌هایی داخلی معمولاً با سنگ مرمر و یا ریگ‌های ثیقلی رودخانه‌ای مفروش شده‌اند و پلکان مرکزی دسترسی به طبقه‌ی بالایی را -که معمولاً خانواده‌ها در آن‌جا زندگی می‌کنند- میسر می‌سازد. طبقه‌ی هم‌کف عموماً در اختیار خدمه‌ و مستخدمین می‌باشد.

دسته‌ی دوم خانه‌های چند طبقه هستند که  ارتفاع آن‌ها گاه به چهار طبقه می‌رسد. نمای سنگ مرمر، بالکن‌های روبروی پنجره‌ها و نرده‌های ظریف آهنی یا چدنی از شاخصه‌های این دسته‌اند.

و دسته‌ی سوم: خانه‌های کوچک یک یا دو طبقه با راهروهای باریک مرکزی دارای دو پنجره در دو طرف و یا راهرو‌یی باریک با پنجره‌های جانبی در یک ضلع. در نمای برخی از این خانه‌ها برخلاف فرم ساده‌شان از ازولژوز استفاده شده است.

در کنار سازه‌های مطرح شده در بحث پیشین، خانه‌هایی از قرن 19 و اوایل قرن 20 نیز برجای مانده‌اند که عموماً از سبک نئو‌کلاسیک پیروی می‌کنند؛ وجود این بناها را می‌توان مدیون رکود اقتصادی اوایل قرن بیستم دانست. در تمامی این شهر، تنها دو ساختمان وجود دارند که با ظاهر مدرن‌شان یک‌پارچگی نمای کلی منطقه را آشفته می‌سازند.

پیوند(های) مفید:

http://www.shetellworldtourism.com/haritage-site/historic-center-sao-luis-architecture

http://www.worldheritagesite.org/sites/saoluis.html

مترجم: روزبه فخـر ( r.fakhr@gmail.com )

Share

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !