کانون گردشگران جوان ایران سفر مسولانه و ارزان قیمت
جزیره مکواری
Macquarie Island
استرالیا 1997
جزیره مکواری در فاصله 1500 کیلومتری جنوب شرقی تاسمانی در قاره استرالیا واقع شده است. این جزیره که در نیمه راه استرالیا و قطب جنوب در اقیانوس اطلس قرار دارد، از سال 1997 به خاطر زیباییهای طبیعی و ویژگیهای خاص زمینشناختی، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
این جزیره با 34 کیلومتر طول و 5/5 کیلومتر پهنا در عریضترین نقطه خود، تنها نقطهای در کره زمین است که سنگهای متعلق به جبه زمین که در حالت معمول در عمق شش کیلومتری پوسته قرار دارند، در سطح زمین به چشم میخورد.
در این جزیره همچنین گونههایی از سنگهای متعلق به اعماق پوسته زمین و شواهدی از دگرگونیهای پوسته زمین، رانشهای قارهای و دیگر فرآیندهای زمینشناختی که میلیونها سال در سطح زمین جریان داشتهاند، وجود دارد.
جزیره مکواری در سال 1810 توسط فردریک هاسلبرو، کاشفی انگلیسی ـ استرالیایی که به دنبال مناطق تازهای برای شکار فک بود، به طور تصادفی کشف شد. هاسلبرو مدعی مالکیت بریتانیا بر این جزیره شد و آن را به استان نیوساوت ولز استرالیا ضمیمه کرد. نام این جزیره نیز از لاکلان مکواری (1824 ـ 1762) فرماندار انگلیسی استرالیا، گرفته شده است که از نظر بسیاری، پایهگذار اصلی استرالیا شناخته می شود.
تادئوش فن بیلینگهاوزن که پیش از این در جزیره الکساندر روسیه کار کرده بود، نخستین کسی بود که از جزیره مکواری نقشه تهیه کرد. بیلینگهاوزن در نوامبر 1820 به این جزیره آمد و موقعیت جغرافیایی دقیق آن را روی نقشه مشخص کرد. جزیره مکواری در سال 1890 از توابع تاسمانی شد.
جزیره مواری بین سالهای 1911 تا 1914 به عنوان پایگاه گروه اکتشافی استرالیایی قطب جنوب به رهبری سر داگلاس ماوسن مورد استفاده قرار گرفت. همچنین بین سالهای 1911 تا 1915 یک پایگاه هواشناسی در این جزیره فعالیت میکرد که پس از چندی تعطیل شد. این جزیره از سال 1933 زیستگاه حفاظتشده حیات وحش شناخته شد و بالاخره در 26 دسامبر 1947 حاکمیتش از انگلستان به استرالیا منتقل شد.
جزیره مکواری همچنین زیستگاه گونههای جانوری فراوانی است که از جمله آنها میتوان به فکهای قطبی، فک خزین (که بدنشان پوشیده از کرک است)، فک نیوزیلندی و فیل ماهی است. این جزیره همچنین زیستگاه گونههای کمیاب پنگوئن و به ویژه پنگوئنهای سلطنتی است که تنها در این جزیره زاد و ولد میکنند. اسکویا، مرغ طوفان، آلباتروس و بوتیمار نیز از جمله پرندگانی هستند که در این جزیره زندگی میکنند. جزیره مکواری در کل محل زاد و ولد 100 هزار فک دریایی و 3 تا 4 میلیون پرنده دریایی در سال است که 90 درصد این میزان را زاد و ولد پنگوئنها تشکیل میدهد.
جفتگیری پنگوئنهای سلطنتی در ماههای سپتامبر و اکتبر انجام میشود و تخمگذاری پنگوئنهای ماده نیز در نیمه دوم اکتبر روی میدهد. بچه پنگوئنها پس از 30 روز سر از تخم در میآورند و از این تاریخ پنگوئن نر بین سه تا چهار هفته از بچهها مراقبت میکنند تا آنها بتوانند از لانه خارج شوند. بچه پنگوئنها در اواخر فوریه به بلوغ میرسند و در این تاریخ پنگوئنها همگی به دریا بازمیگردند. پنگوئنها پس از این که در اواسط ماه مارس برای پوستاندازی بار دیگر به ساحل برمیگردند، به دریا میروند و تا فصل جفتگیری بعدی در دریا میمانند.
جزیره مکواری از لحاظ پوشش گیاهی نسبتاً فقیر است و هیچ درختی در سطح آن به چشم نمیخورد. گیاهان آوندی، جلبکها و خزهها الز عمده گیاهانی هستند که در این ناحیه به چشم میخورد.
در سالهای گذشته چندین گونه پستاندار (از جمله خر، بز، اسب، گوسفند و خوک) در این جزیره رها شدهاند، اما تنها چهارگونه گربه وحشی، موش سیاه، موش اسبی خرگوش در این جزیره بومی شدهاند. در حال حاضر تعداد خرگوشهایی که در این جزیره زندگی میکنند بین 10 تا 20 هزار تخمین زده میشود.
جزیره مکواری آب و هوایی سرد، مرطوب و بادخیز دارد. آب و هوای این جزیره در کل اقیانوسی است، به این معنا که درجه حرارت آن در چهار فصل سال تفاوت چندان چشمگیری ندارد. درجه حرارت متوسط جزیره در تابستان هفت درجه سانتیگراد و در زمستان سه درجه سانتیگراد است. در این جزیره همچنین به طور متوسط در 310 روز از سال و در کل حدود 900 میلیمتر باران میبارد.
جزیره مکواری مسکونی نیست و هیچ انسانی به طور دائمی در آن زندگی نمیکند. تنها ساکنان این جزیره محققان ساکن ایستگاه تحقیقاتی قطب جنوب هستند که در تمام طول سال در این جزیره حضور دارند. تنها راه دسترسی به این جزیره از راه دریا است و این جزیره هیچ اسکله یا بندری نیز ندارد.
http://www.parks.tas.gov.au/macquarie/macqis.html
