مسئول برنامه: سید محمدرضا آیت اله زاده
رفت: شب سه شنبه ۱۴ آبان ۹۸ ساعت ۱۱ از ترمینال شرق
بازگشت: حدود ساعت ۲ شب جمعه ۱۷ آبان ۹۸ به تهران میدان آرژانتین
وسیله سفر: اتوبوس VIP دربستی برای رفت و برگشت و میدل باس دربستی و مینی بوس در طی سفر
تعداد همسفران: ۲۵
اولویت با دوستانی است که زودتر ثبت نام کنند و از اعضای فعال کانون باشند، ثبت نام افراد جدید (اولین سفر با کانون) مشروط تلقی شده و چنانچه پس از پایان مهلت ثبت نام ظرفیت موجود باشد، به لیست اضافه می شوند.
هدف سفر: طبیعت گردی پاییزی در جنگل گلستان و بازدید از حیات وحش و پوشش گیاهی متفاوت منطقه، بازدید منطقه حفاظت شده جهان نما، آشنایی با آرتق (شکارچی که به سبب دوستی و آشنایی با امیرحسین عزیز تبدیل به حافظ حیات وحش و طبیعت گردید)
درجه بندی سفر: این برنامه جزء سفرهای طبیعت گردی همراه با جنگل نوردی و پیاده روی نیمه سنگین محسوب می شود. ( پیاده روی های ۲ تا ۳ ساعته در روز)
***  لطفاً از توانایی جسمانی خود حتماً آگاه باشید و با آمادگی کافی در برنامه حضور پیدا کنید  ***
اقامت: اقامتگاه بوم گردی آرتق در آق قمیش، کلبه مش صفر در جهان نما
خلاصه سفر:
سه شنبه شب از تهران به سمت آزادشهر حرکت می کنیم و صبح چهارشنبه به همراه میدل باس و راهنمای محلی به آبشار لُوه در آق قمیش می رویم و در صورت مساعد بودن هوا صبحانه را در آنجا می خوریم. پس از صرف صبحانه و بازدید از موزه حیات وحش، پیاده روی در پارک ملی گلستان را شروع می کنیم و عصر به اقامتگاه آرتُق در آق قمیش می رویم تا یک برنامه فرهنگیِ دورهمی را پشت سر بگذاریم. پنج شنبه صبح بعد از صرف صبحانه در اقامتگاه به سمت گرگان حرکت می کنیم و برای نهار به رستوران اکبر جوجه گرگان می رویم و پس از آن به سمت تیغه شمالی منطقه حفاظت شده جهان نما و روستای شموشک حرکت کرده و از آنجا تا تخت میرزا با دو دستگاه مینی بوس مسافت ۴۵ دقیقه ای جاده خاکی را طی می کنیم و سپس پیاده روی حدوداً ۲ تا ۳ ساعته رو شروع می کنیم. پس از زیاد کردن ارتفاع به میزان 512 متر (نقشه مسیر در انتهای اعلامیه آورده شده) به کلبه با صفای مش صفر برسیم (کوله ها با قاطر حمل می شود) تا غروب بینظیر خورشید رو در دل جنگل ببینیم و شب را در آنجا اقامت داشته باشیم. صبح جمعه بعد از صرف صبحانه به سمت تیغه جهان نما که منظره ای از دریا و جنگل و ابر را پیش رویمان باز می کند پیاده روی می کنیم و برای نهار به کلبه مش صفر بازگشته تا در پی آن با پیاده روی به تخت میرزا و شموشک، محل قرار با میدل باس برسیم و عصر جمعه به سوی کردکُوی و از آنجا با یکدستگاه اتوبوس به تهران راهی شویم و به همراه خاطرات رنگین پاییزی برگردیم.

( با توجه به شرایط سفر و اتفاق های پیش بینی نشده امکان حذف یا اضافه شدن برنامه ها وجود دارد)

وسایل مورد نیاز:
یک دست لباس گرم مناسب فصلی، یک دست لباس همرنگ طبیعت (استتار)، کفش مناسب طبیعت گردی (Trekking)، باتوم، پانچو ( برای احتیاط و مواجه شدن با باران احتمالی)، گِتر (برای احتیاط)، دوربین شکاری، عینک آفتابی،کلاه آفتابگیر، کرم ضد آفتاب، بطری آب به میزان مورد نیاز (حتی الامکان غیر پلاستیکی باشد)، لیوان، بشقاب، قاشق ( لطفاً به عدم استفاده از ظروف یکبار مصرف در سفرهای کانون توجه بفرمایید)، کپسول، سرشعله، زیرانداز، کیسه خواب،بالشت پشت گردنی و چشم بند( در صورت نیاز و برای خواب در اتوبوس) صندل یا دمپایی، هدلایت یا چراغ قوه، کارت ملی، پول نقد و سایر وسایل شخصی مورد نیاز.
خیلی خیلی مهم : به منظور کمتر آسیب رساندن به منطقه و حیات وحش و رعایت مسائل اکوتوریسمی و با توجه به نیاز مبرم به همکاری کلیه همسفران برای بازدید از حیات وحش، داشتن لباس همرنگ طبیعت ( کرم ، سبز ، قهوه ای ، خاکی ) و همراه نداشتن رنگ های متضاد (‌آبی ، قرمز ، زرد، سیاه ، سفید ، شبرنگ و جیغ) در صورت عدم همراه داشتن لباس مناسب از همراهی در حیات وحش جلوگیری خواهد شد.
وعده غذایی: یک وعده صبحانه و یک وعده نهار برای روز چهارشنبه به همراه داشته باشید.
پیش بینی حدودی وضعیت آب و هوایی: حداقل ۱۰ حداکثر ۲۵ درجه سانتیگراد، نیمه ابری. زمان نزدیک شدن به سفر، دقیق تر اعلام خواهد شد.
تخمین هزینه سفر: بین ۳۰۰.۰۰۰ تا ۳۵۰.۰۰۰ تومان ( امکان تغییر در هزینه نهایی وجود دارد)
شرایط ثبت نام: مبلغ ۱۵۰.۰۰۰ هزار تومان به شماره کارت ۵۰۲۲۲۹۱۰۷۵۶۵۴۱۳۵ بانک پاسارگاد به نام الهام اصل آبادی واریز کنید و پس از آن مشخصات خود را (نام و نام خانوادگی، کد ملی) همراه با ارسال فیش واریزی از طریق تلگرام یا واتسآپ به ایشان اطلاع دهید (۰۹۱۰۹۲۵۲۰۲۵)
مهلت ثبت نام: تا پایان روز چهارشنبه ۸ آبان
شرایط کنسلی: ثبت نام منوط به واریز پیش پرداخت می باشد و در صورت کنسلی، طبق مقررات سفرهای کانون گردشگران جوان ایران، هزینه کنسلی کسر و لحاظ خواهد شد. همکاری شما در ثبت نام به موقع، تیم برگزاری را در برنامه ریزی دقیق سفر یاری خواهد کرد.
از آن جاییکه در این سفر با جامعه محلی در ارتباط هستیم ، زیبنده است با احترام به کلیه اعتقادات و سنن با رعایت پوشش مناسب و آداب و رفتار در خورِ یک گروهِ فرهنگی, مروج سفر مسوولانه باشیم. همچنین رعایت کلیه قوانین کانون گردشگران جوان ایران از سوی مسافر در حین اجرای سفر الزامی می باشد.
برای شرکت و ثبت نام در برنامه مطالعه قوانین سفر کانون گردشگران جوان ایران (اینجا کلیک کنید) و آگاهی کامل از آن ضروری است.
لطفا چنانچه اولین سفر را با کانون تجربه می کنید و یا تاکنون در سایت ثبت نام نکردید، اینجا ثبت نام کنید.
*هر سئوالی در ارتباط با سفر داشتید با محمدرضا آیت اله زاده با شماره ۰۹۱۲۲۹۵۵۱۸۷ تماس بگیرید*

?همه ى کلاسها چهار تا دیوار ندارن ..
سفر، جذابترین کلاس دنیاست که هیچوقت تموم نمیشه…
تا جایی که میتونی سفر کن
جاده و طبیعت و آسمون کلی حرف برای گفتن دارن…

عمو آرتُق و همسرشان

کلبه مش صفر

موزه حیات وحش پارک ملی گلستان

مسیر پیاده روی از تخت میرزا تا کلبه مش صفر

نوشته برنامه 9812: 14 تا 17 آبان 98-آق قمیش (پارک ملی گلستان) تا جهان نما اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

زمان: ۱-۴ آذر ماه ۹۷
تعداد نفرات شرکت کننده: ۲۴ نفر
اقامت: خانه ‏ی محلی
وسیله نقلیه : اتوبوس و مینی بوس
هزینه تمام شده : ۲۸۰ هزار تومان

خزان می‌رسد مستانه با “طوفان رنگ و رنگ که برپا در دیده می‌کند” و دل می‌برد از جاماندگان در سبزینه‌های تابستان و اندک اندک چتری می‌گستراند از رنگین‌کمان برگ‌ها و رنگ‌ها بر کرانه‌های احساس، لحظه، هستی… زمین، ترانه می‌خواند، درخت، بی‌قراری‌ می‌کند و برگ، رقصان و پرشتاب بر خاک می‌نشیند و ما، در این “چهار فصل پاییزی”، سفری می‌آغازیم برای گم شدن در این آرامش زمینی. رهاوردمان، نه جنگل نه باغ، که گلدان کوچک آراسته‌ای است از خاطره‌های دلنشین، که میهمان کنج اتاق پرهیاهوی خیالت می‌شود.
پنجشنبه، یکم آذر ماه

قرارمان با همسفران ساعت 11 شب در ترمینال شرق بود  تا بار دیگر تجدید عهد مودت کنیم؛ گرد آمدیم و شبانه رهسپار گنبد کاووس شدیم و سحرگاه بارانی به گلستان پاییزی رسیدیم. در پایانه، با دو سرویس عازم پارک ملی گلستان شدیم تا جنگل‌پیمایی سبک به آبشار آق سو را بیاغازیم (شهر گنبد با پارک ملی گلستان حدود 55 کیلومتر فاصله دارد).

اما پارک ملی گلستان:
جنگل‌های هیرکانی (caspian Hyrcanian mixed forests؛ واژه هیرکان شکل یونانی نام گرگان است)، زیست‌بوم جنگلی حاشیه جنوبی دریای خزر است که از جمهوری آذربایجان (دارای بیست هزار هکتار) تا استان گلستان را دربرمی‌گیرد (دارای دو میلیون هکتار). این جنگل با قدمت چهل میلیون سال، یادگاری از دوره سوم زمین‌شناسی و یخبندان بزرگ است که به دلیل رطوبت دریای مازندران از آن پدیده جان به در برده است؛ از این روی می‌توان آن را موزه طبیعی کره زمین نامید. با تأسف یادآور می‌شود که در نیم قرن اخیر، این جنگل‌ روند کاهشی را تجربه کرده است؛ به گونه‌ای که از 2/10 میلیون هکتار به 2/1 هکتار رسیده؛ با این همه در سالیان اخیر با فرهنگ‌سازی و فعالیت‌های داوطلبانه و آموزشی دوستداران طبیعت، این تخریب‌ها کاهش یافته است. بخشی از این جنگل‌ که در ایران واقع شده، همراه با دشت‌ها و استپ‌های شمال شرقی (خراسان شمالی) پارک ملی گلستان خوانده می‌شود. پارک ملی گلستان، در محدوده سه استان قرار دارد: از غرب در گلستان (حدود پنجاه هزار هکتار)، از شرق در خراسان شمالی (استپ‌ها و تپه‌ماهورهای دشت میرزا بایلو، حدود 34درصد پارک) و از جنوب غرب در سمنان (مرز میان دو زیستگاه، بحش محدودی از پارک). مساحت پارک ملی گلستان حدود 92 هزار هکتار است که اکوسیستمی شگفت‌انگیز از جانداران مختلف را در خود جای داده است: حدود هفتاد گونه پستاندار، 154 گونه پرنده و هزار و پانصد گونه گیاهی (یک‌هشتم گونه‌های گیاهی، یک‌سوم گونه‌های پرندگان و بیش از پنجاه درصد از گونه‌های پستانداران کشور در این پارک زندگی می‌کنند). در پیشینه پارک ملی گلستان می‌خوانیم: در ۱۹ مرداد ۱۳۳۶ به نام «منطقه حفاظت شده آلمه وایشکی» تحت حفاظت کانون شکار قرار گرفت؛ پس از تحولاتی در 1353 به نام “پارک ملی” نامگذاری شد و در سال ۱۳۵۴ اولین پارک ملی ایران بود که به عنوان یکی از پنجاه ذخیره‌گاه زیست‌محیطی کره زمین در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

روز دوم جمعه دوم آذر ماه
باری؛ ما سفر خود را به رهنمایی آقا طاهر (دوست دیرین جنگلبان) و با پیمایش این نگین رنگ رنگ ادامه دادیم تا پس از دو کیلومتر، به آبشار پلکانی آق سو رسیدیم که در تنگه‌ای‌ قرار دارد. برگ‌فرش سرخ و زرد و سبزی که جنگل خزان‌زده در راهمان گسترانیده، آنقدر چشم‌نواز است که دل نمی‌دهد پرشتاب از آن بگذریم و مجال ماندگار کردن این لحظه‌ها و روزها را از دست بنهیم؛ پس تا رسیدن به آبشار از درختان زردپوش و برگ‌های جاری بر زلال مرداب، عکاسی کردیم:

پس از دیدن آبشار سرد جاری، مسیر آمده را بازگشتیم و تا عصر به روستای تنگه‌راه رسیدیم. روستای تنگه‌راه، در بخش لوه از شهرستان گالیکش و در مجاورت پارک گلستان قرار دارد و بعضی از منازل آن، در اوقاتی از سال به گردشگران و مسافران واگذار می‌شود.

پس از اندک زمانی استراحت به همراهی آقا طاهر رهسپار جنگل شدیم تا در شبی مهتابی از سکوت آن لذت ببریم. در این شب خیمه زده بر جنگل، سکوتی که گاه با خش‌خش‌ شاخه‌ای یا وزش نسیمی می‌شکند، در عمق جانت می‌نشیند و راه را بر هر خاطری می‌بندد؛ آنچنان دلاویز است که وجودت از آن سرشار می‌شود و باید که بدان گوش بسپاری، بی‌خیال و یله، رها، قلندروار… پس از گذران ساعتی در سکوت و تجربه آرامش شبانه جنگل، رهسپار اقامتگاه شدیم. در پرتو روشنای ماه، آرام، در کنار هم قدم از جنگل بیرون گذاشتیم تا مباد که خاطرش برنجد از این حضور شبانگاهی. به اقامتگاه رسیدیم و با هماهنگی‌های پیشین، از خوراک محلی ترکمن، چکدرمه (گوشت پخته شده با برنج)، لذت بردیم:

شادی خورد بر جای نان آن کس که شد مهمان تو

روز سوم شنبه سوم آذر ماه

سلام امروز: صبحی مه‌آلود و جنگلی انبوه. باز قدم در راه گذاشتیم و به ساعتی نکشید که باران ملایمی زمین و درخت و انسان را “پر از طراوت تکرار” کرد. در این هنگام، پای‌پوش مناسب، بارانی و شاید چوبدستی که بر آن تکیه دهی تا مباد پایت بلغزد و جامه‌ات بیالاید، سخت کارآمد است.

جنگل، در انبوه باران و مه، پیدا و نهان می‌شد و ما، که گردنه‌ای را به پیش می‌رفتیم در سودای چشم‌اندازی بدیع… بعضی همسفران تاب باران نیاوردند و راه بازگشت گرفتند، یکی از آن درختان باران‌خورده تصویری برمی‌داشت و دیگری انبوه بلوط‌های جنگلی‌ را جمع می‌کرد، زینتی به یادگار:

شب در اقامتگاه گرد هم بودیم؛ چه همسفرانی که خسته از ساعت‌ها جنگل‌نوردی در باران بازگشته بودند و چه آنان که پیشتر آمده بودند. وقت را به بازی‌های دسته‌جمعی و شوخ‌طبعی‌های دوستانه ماندگار کردیم به قاب خاطره‌ای خوش و شام، با هماهنگی پیشین، ترکیبی از قطاب ترکمنی مانده از ظهر (شبیه به سمبوسه) و چکدرمه.

روز چهارم یکشنبه چهارم آذر ماه

بدرود جنگل: سحرگاه برخاستیم و اسباب رفتن مهیا کردیم. با اداره جنگل‌بانی‌ هماهنگ کرده بودیم تا به شرقی‌ترین بخش پارک، دشت میرزا بایلو، در خراسان شمالی (نواحی گرمه و جاجرم) برویم و از حیات وحش آن بازدید کنیم. این دشت وسیع، به دلیل بارش کمتر، دارای پوشش گیاهی تُنُک‌ و اغلب تپه‌ ماهور‌ است. جنگل‌بانی و اداره محیط زیست با مراقبت از این طبیعت بکر، شرایط زیست و زاد و ولد جانوران بومی را فراهم کرده‌اند: مرال، شوکا، آهوی ایرانی (آهوی گواتر دار)، قوچ و میش اوریال (بزرگترین گونه قوچ و میش در ایران)، عقاب و همای از جمله حیوانات خاص این منطقه‌اند که اگر خوش‌اقبال باشید، مجال تماشا یا تصویربرداری از آنها را خواهید یافت. بنا به گفته دوستان جنگل‌بان در آخرین سرشماری (آبان ماه 97) 340 رأس آهو در پنج هزار هکتار از این دشت شمارش شده است. گفتنی است که مرال، شوکا، کل، بز، قوچ و میش از جمله گونه‌هایی‌اند که بیشتر مورد شکار غیرمجاز قرار می‌گیرند.

برای هماهنگی با طبیعت، پوششی همرنگ (قهوه‌ای/خاکی) را برگزیدیم و آرام آرام با اتومبیل در دشت می‌راندیم. بارها نظاره‌گر گله‌های آهو و میش و کل از فواصل دور بودیم که چون ما را می‌دیدند از چشم‌ نهان می‌شدند؛ اما به هرحال تماشای این طبیعت وحشی رها، برای ما که از دوردست آمده بودیم و رنج سفر برده بودیم، شیرین و خاطره‌انگیز بود. دل به این زیبایی و آرامش زنده می‌دهیم و به یاد می‌سپاریم که طبیعت، از کوه و درخت و جنگل تا انبوه این جانوران رها در دشت، زندگی‌اش را دوست دارد.

بار دیگر عازم گنبد کاووس شدیم تا شب در بستر آرام خواب، به خاطرات و آموزه‌های سفر بیندیشیم و فردا و فرداها آنها را دوره کنیم. سفر به سرانجام رسید اما دوستی‌های تازه‌ای آغاز شد و همسفری‌های دیگری برای دیدن نادیده‌ها…

این گزارش تقدیم می‌شود به یاد و خاطره شهیدان جنگلبان، پاسداران طبیعت و زندگی.

کانون گردشگران جوان ایران-kanoonirangardan.ir

آذر 1397

نوشته گزارش سفر به پارک ملی گلستان آذر 97 اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.