این سفر قسمتی از سفر ما به اروپا بود که در دسامبر ۲۰۲۳ انجام شد.

شمال شرقی فرانسه از نظر تاریخی یکی از مناطقی است که جنگ جهانی اول به شدت در آنجا جریان داشت و تعداد زیادی از نیروهای هر دو سوی جبهه کشته شدند. میزان تلفات به حدی بود که بسیاری از آنها در گورهای جمعی به خاک سپرده شدند. پس از جنگ این مناطق شناسایی شدند و یادمان هایی برای بزرگداشت این افراد در این مناطق ساخته شد. یونسکو در سال ۲۰۲۳ این مناطق را در لیست میراث جهانی خود ثبت کرد.

گزارش سفر:

۸ دسامبر ۲۰۲۳

ما با پرواز خطوط هوایی امارات وارد فرودگاه  شارل دوگل پاریس شدیم و به سرعت به محل اجاره اتومبیل رفتیم و خودرویی را که قبلا رزرو کرده بودیم تحویل گرفتیم. خوشبختانه اتومبیلی کاملا نو و بسیار جادار به ما تحویل دادند. بلادرنگ فرودگاه را ترک کردیم و به سمت شهر Epernay حرکت کردیم. هوا کمی بارانی و البته سرد بود. ساعت، ۱۰ شب را نشان می داد که به هتل رسیدیم.

۹ دسامبر ۲۰۲۳

شهر اپرنه در استان شامپاین فرانسه قرار دارد و یکی از مشهورترین محصولات فرانسه در این منطقه تولید می شود. شراب گازدار که به شامپاین شهرت دارد نخستین بار در این منطقه ساخته شد. در جای جای این شهر آثاری از این محصول را می توانید ببیند از ساختمان بسیار بزرگی که قلعه شامپاین نام دارد تا میدانی که مزین به مجسمه ای به شکل انگور است.

  در حال حاضر شراب سازی های بسیار بزرگ و معروف در این منطقه وجود دارد که در لیست میراث جهانی ثبت شده اند. بسیاری از این شراب سازی ها دارای تونلهای بسیار طویل در زیر زمین برای نگهداری و انبار شراب هستند. یکی از این کارخانه ها که شامپاین بسیار مرغوبی تولید می کند Mercier نام دارد. هوا کاملا بارانی بود که ما به این مکان رسیدیم. برای بازدید از این مجموعه حتما می بایست از تورهایی که توسط همین شرکت اجرا می شوند استفاده کرد. بهتر است چند روز قبل و به صورت آنلاین یکی از این تورها را رزرو کرد. خوشبختانه در زمانی که ما مراجعه کردیم توانستیم با یکساعت انتظار در یکی از این تورها شرکت کنیم.

بنیانگذار این کارخانه فردی به نام یوژن مرسیه Eugène Mercier است. او در سال ۱۸۷۱ برای انبار کردن محصول کارگاه خود دستور حفر تونلهایی در زیر زمین را می دهد که بیش از ۱۸ کیلومتر طول داشتند. این تونلها طوری حفر شده بودند که با شبکه ای از ریل آهن به هم مربوط بودند و این شبکه ریلی به راه آهن استراسبورگ-پاریس متصل بود. او برای تامین برق  و روشنایی این تونلها از یک موتور بخار پرقدرت استفاده می کرد. مرسیه به مناسبت نمایشگاه جهانی سال ۱۹۰۰ که در پاریس برگزار می شد یک بشکه بسیار بزرگ با ظرفیت ۱۶۰ هزار لیتر در محل کارخانه ساخت این بشکه بیش از ۲۰ تن وزن داشت و برای انتقال آن به پاریس از ۲۴ گاومیش قوی هیکل استفاده کرد. هم اکنون این بشکه در محوطه داخلی این کارخانه قرار دارد. مرسیه نخستین شخصی بود که به پتانسیل اختراع برادران لومیر پی برد. او از آنها خواست که درباره محصول او یک فیلم تبلیغاتی با حضور او بسازند. 

تور کارخانه شراب سازی مرسیه که ۳۰ یورو قیمت دارد، تقریبا یک ساعت زمان می برد و بازدید کنندگان با یک آسانسور به طبقه زیرین می روند. یک فیلم کوتاه درباره تاریخچه این کارخانه می بینند. آنگاه سوار یک قطار برقی می شوند که با توضیحات راهنمای تور در داخل تعدادی از تونلهای حفر شده، گردش می کنند و با نحوه نگهداری و انبار این محصول آشنا می شوند. قسمت پایانی تور بازدید از فروشگاه و تست رایگان یک گیلاس شامپاین است.

فاصله اپرنه تا  Remis ریمز  ۳۰ کیلومتر است که از یک طبیعت بسیار زیبا عبور می کند. شهر ریمز به شهر شامپاین مشهور است و به عنوان پایتخت سابق فرانسه شناخته می شود. ریمز در طول جنگ جهانی اول به شدت بمباران شد و کلیسای جامع آن در آتش سوزی سال 1914 آسیب دید و بسیاری از قسمت های داخلی آن ویران شد. پس از جنگ ، کلیسای جامع ریمز به طور کامل بازسازی شد و برخی از پنجره های رنگی با طرح های جدید جایگزین شدند. کلیسای جامع Reims که نام دیگر آن کلیسای نوتردام ریمز است، به عنوان کلیسای جامعی که 30 پادشاه فرانسه در آن تاجگذاری کردند، مشهور است. ساخت این کلیسا در قرن سیزدهم آغاز شد و در قرن چهاردهم تکمیل شد.این بنا نمونه ای خیره کننده از معماری گوتیک است. اگر علاقه مند به بناهای مذهبی هستید بازدید از این کلیسا نیازمند صرف چندین ساعت است. جزییات بسیار زیادی در ساخت و تزیین این بنا به کار رفته است.

 علاوه بر کلیسا جامع که در لیست میراث جهانی ثبت شده است، پرسه زدن در کوچه خیابانهای ریمز بسیار لذت بخش است. در ایام نزدیک به سال جدید جشنهای خیابانی به همراه دکه هایی که انواع و اقسام محصولات مختلف را عرضه می کنند در مرکز اغلب شهرهای اروپایی برقرار است و مردم از شرکت در آنها لذت می برند.

تقریبا ۱۲۰ کیلومتر به سمت شمال شرقی راندیم تا به Ossuary Douaumont رسیدیم. این منطقه محل یکی از بزرگترین نبردهای جنگ جهانی اول به نام نبرد وردون است. نبرد وردون از 21 فوریه 1916 تا دسامبر 1916 به مدت 300 روز و 300 شب ادامه داشت. بیش از ۲۶ میلیون گلوله توسط توپخانه شلیک شد، یعنی 6 گلوله در هر متر مربع، چند میلیون نفر کشته و زخمی شدند و حدود 300000 سرباز فرانسوی و آلمانی مفقود شدند. این نبرد در آلمانی به نام Die Hölle von Verdun (به انگلیسی: The Hell of Verdun) و در فرانسه به عنوان L’Enfer de Verdun شناخته شد. در این مکان یادمانی برای سربازان کشته شده در جنگ جهانی اول ساخته شده است. در این ساختمان که به شکل صلیب می باشد اسامی تعدادی از سربازان بر روی دیوار نوشته شده است.

 از فراز برج ۴۶ متری این بنا می توان نمایی از قبرستان با تعداد زیادی صلیب سفید که منظم بر روی زمین قرار دارند مشاهده کرد. ورودیه این بنا هفت یورو برای بزرگسالان است. سالن نمایش فیلم در کنار بلیت فروشی قرار دارد و هر نیم ساعت فیلم کوتاهی درباره این نبرد نمایش می دهد. برای بازدید از این مجموعه حداقل یکساعت اختصاص دهید.

شهر وردون Verdun یک دیوار دفاعی دارد که طراح آن نابغه ای به نام مهندس Vauban بود. او شخصی بود که در اواسط قرن ۱۷ به دنیا آمد و در ارتش فرانسه تا درجه مارشال ارتقا یافت. استراتژی او برای جنگ سبب شد تا در بیشتر جنگها، فرانسه را برنده خارج کند. 

هوا رو به تاریکی میرفت که به شهر وردون رسیدیم. کمی در قسمت قدیمی شهر که چراغانی شده بود پیاده روی کردیم. بارش بی وقفه باران سبب شد تا به یک شیرینی فروشی پناه ببریم.

 هنوز قسمتی از دیوار قدیمی و استحکامات دور شهر باقی مانده است. همانطور که گفته شد طراح این استحکامات در تعدادی از شهرهای فرانسه سباستین لو پرستر،مشهور به  مارکیز ووبن بود. یونسکو در سال 2008 این استحکامات را به لیست میراث جهانی اضافه کرد.

آخرین شهری که امروز موفق به دیدارش شدیم، شهر Longwy بود. این شهر در شمال شرقی فرانسه و در مرز بلژیک قرار دارد. وقتی وارد شهر شدیم هوا کاملا تاریک و بارانی بود. به مرکز شهر رفتیم. در وسط میدان مرکزی شهر یک بنای مدور وجود دارد که در حال حاضر مرکز اطلاعات توریستی است. در اطراف میدان کلیسا جامع و ساختمان شهرداری قرار دارد. Longwy از شهرهایی است که استحکامات دفاعی با طراحی ووبن  دارد. این استحکامات به خوبی حفظ شده اند. 

ما شب را در شهر آرلون بلژیک اقامت کردیم تا روز بعد به لوکزامبورگ برویم.

** در ادامه سفر ما از لوکزامبورگ وارد آلمان شدیم، دو شب را در آلمان بودیم و در ۱۲ دسامبر از طریق مرز بادن بادن، آلمان را به مقصد استراسبورگ ترک کردیم.

۱۲ دسامبر ۲۰۲۳:

حدود ساعت ده و نیم صبح وارد شهر استراسبورگ شدیم. شهر استراسبورگ از شهرهای بسیار مهم اروپاست و در حال حاضر پارلمان اروپا در این شهر مستقر است. این شهر چون در مرز آلمان قرار دارد، علاوه بر فرهنگ فرانسوی، فرهنگ آلمانی نیز در آن رواج دارد. 

ما برای بازدید از مرکز شهر تصمیم گرفتیم تا اتومبیل را در یکی از پارکینگهای مرکزی شهر پارک کنیم. یکی از وسایل نقلیه عمومی در استراسبورگ، تراموا است و همین امر سبب شده تا رانندگی در داخل شهر با عبور از ریلهای تراموا برای من مشکل باشد. با کمک GPS یک پارکینگ در نزدیک بافت مرکزی شهر پیدا کردم. وقتی به ورودی پارکینگ رسیدم با علامت بسته بودن موقت پارکینگ مواجه شدم. ناچار مسیر پیش رو را ادامه دادم و بعد از چند دقیقه متوجه شدم که در منطقه ای هستم که بجز اتومبیل ما، فقط اتومبیلهای امدادی و پلیس رفت و آمد می کنند. لذا به سرعت محل را ترک کردم و در مسیر بازگشت از خیابانهای باریکی عبور کردم که همگی با دوربینهای ترافیکی کنترل می شد. 

قسمت مرکزی شهر استراسبورگ که Grande ile نامیده می شود، توسط رود ایل و کانالهای منشعب از آن به شکل جزیره ای در آمده که توسط تعداد زیادی پل به مناطق اطراف متصل است. بر روی تمام پل ها ایستگاههای پلیس قرار دارد که ورود افراد و اتومبیلها را تحت نظر دارند و به صورت رندوم کوله پشتی افراد را هم بازرسی می کنند. در مدتی که ما در فرانسه بودیم، در بیشتر مناطق توریستی و شلوغ شهرها، نیروهای پلیس و یگان ویژه مشغول گشت زنی بودند. 

ما اتومبیل را در یکی از خیابانهای خارج از بافت مرکزی پارک کردیم و از روی یکی از همین پلها، وارد بافت قدیمی شهر شدیم. بیشتر قسمت ها فقط برای تردد عابران پیاده در نظر گرفته شده بود و اتومبیلها اجازه عبور نداشتند. فروشگاهها و رستورانها مشغول سرویس دهی به مشتری ها بودند. در بسیاری از جاها چراغانی و آذین بندی به چشم می خورد. 

میدان Kleber ، میدان مرکزی شهر است که در این موقع از سال با تعداد زیادی غرفه که هر کدام محصولهای مختلفی را عرضه می کردند احاطه شده بود. یک درخت کاج آذین بسته و بسیار بزرگ، در قسمتی از میدان قرار داده بودند تا جشن کریسمس چیزی کم نداشته باشد. 

علی رغم سرد بودن هوا ولی جمعیت بسیار زیادی در این میدان مشغول خرید از این غرفه ها بودند. تعدادی از این غرفه ها، عرضه کننده خوراکی ها و نوشیدنی های سنتی بودند. یکی از این نوشیدنی ها که مخصوصا در ایام سرد و در جشنهای آخر سال میلادی ارائه می شود، mulled wine یا شراب داغ است که در زبان آلمانی به آن گلووین(Glühwein) می گویند و اغلب در لیوان سفالی(ماگ) سرو می شود.  

مجسمه ژان باپتیست کلبر، در مرکز این میدان قرار دارد. کلبر یکی از فرماندهان عالی رتبه ناپلئون بود که در سال ۱۸۰۰ در مصر ترور شد و جسد او به مارسی منتقل شد. 18 سال بعد به  دستور  لویی هجدهم، جسد او را به زادگاهش استراسبورگ و به  محل فعلی منتقل کردند. البته قلب او در یک کوزه و در سرداب کلیسای سنت جان در Les Invalides، پاریس است.

به طور حتم، باشکوه ترین بنا در استراسبورگ، کلیسا جامع نوتردام است. ساخت این بنا باشکوه در قرن ۱۱ شروع شد و در اواسط قرن ۱۵ به پایان رسید. ارتفاع برج ناقوس آن ۱۴۲ متر است و بر این اساس مرتفع ترین برج ناقوس را در فرانسه دارد. نمای خارجی کلیسا که در زمان بارندگی تقریبا قرمز رنگ می شود، با صدها مجسمه کوچک و بزرگ تزیین شده است که هر کدام جزییات بسیار زیبایی دارند. این کلیسا شاهکاری از سبک گوتیک است. 

برای ورود به محوطه داخلی کلیسا صف طولانی وجود داشت ولی ورود به آن مجانی بود. در داخل، با راهروهای طویل مواجه می شوید. سقف بسیار بلند است و دیوارها با پنجره های شیشه ای رنگی قرون ۱۲ تا ۱۴ پوشیده شده اند. مخصوصا پنجره رز در منتهی الیه سالن اصلی بسیار بزرگ و چشم نواز است. 

در ضلع جنوبی و در داخل کلیسا ساعت نجومی معروف استراسبورگ نصب شده است. طبق مستندات موجود، اولین ساعت در میانه های قرن ۱۴در این مکان قرار داده شد و پس از آن بارها مرمت و نوسازی شد. در سال ۱۵۴۷ یک ساعت جدید کار گذاشته شد که تا سال ۱۷۸۸ کار می کرد و اکنون در موزه هنرهای تزیینی استراسبورگ است. ساعت کنونی در نیمه های قرن ۱۹ ساخته شد.  

تمام قسمت های این ساعت با هم 18 متر ارتفاع دارند. این ساعت علاوه بر زمان رسمی میتواند زمان خورشیدی، روز هفته (هر کدام توسط یک خدای اساطیری نشان داده شده است)، ماه، سال، علامت زودیاک، مرحله ماه و موقعیت چند سیاره را نشان دهد. قسمت پایین پایه عظیم ساعت دارای مجسمه‌هایی از آپولو و الهه دیانا است. این قسمت از ساعت توسط چهره های نقاشی شده احاطه شده است که نشان دهنده امپراتوری های باستانی – یونان، آشور، ایران و روم است.

 جذابیت اصلی ساعت، فیگورهای متحرک آن است که هر روز در ساعت دوازده و نیم ظهر برای شادی عموم بیرون می‌آیند. در طول این اجرا، بازدیدکنندگان با مناظری از سنین مختلف زندگی روبرو می شوند که توسط یک کودک، یک نوجوان، یک بزرگسال و یک پیرمرد که همگی در کنار مرگ رژه می روند، نمایش داده می شوند. یک پله بالاتر و قبل از مسیح، رژه رسولان به نمایش درآمده که با بال زدن و صدای بانگ خروس بزرگ همراه است. در مقابل ساعت، بازدیدکنندگان می توانند ستون عظیم فرشتگان را تحسین کنند که نمایشی بسیار بدیع از آخرین داوری ارائه می دهند.

برای بازدید از کلیسا جامع استراسبورگ حداقل یکساعت اختصاص دهید. 

وقتی از کلیسا خارج شدیم سعی کردم تا بهترین محل را برای عکاسی از کلیسا پیدا کنم. عظمت این بنا به اندازه ای است که نمی توان همه آن را با یک لنز معمولی در کادر قرار داد مگر اینکه از لنز واید استفاده کنید. مشغول این چالش فنی بودم که نظرم به ماشینی که چند واگن به آن متصل بودند و تورهای داخل شهری برگزار می کنند، جلب شد. خوشبختانه ایستگاه اصلی آنها در کنار کلیسا قرار داشت و با توجه به بارانی بودن هوا، بهترین گزینه برای گردش در داخل شهر بود. گردش در داخل بافت مرکزی استراسبورگ و مشاهده ساختمانها، فروشگاهها و بالاخص آذین بندی کریسمس بسیار جذاب است. این تور تقریبا ۴۵ دقیقه ما را در داخل شهر گرداند و چون مجهز به اودیوگاید به زبان انگلیسی بود توانستیم اطلاعات خوبی از این محدوده شهر به دست بیاوریم. قطعا برای بازدید از داخل ساختمانها و موزه های این منطقه به چند روز نیاز است. 

در همان ایستگاهی که سوار شده بودیم، پیاده شدیم. در یکی از کوچه های منتهی به کلیسا رستورانی را پیدا کردیم که داخل یکی از ساختمانهای قدیمی این محل بود. با ورود به داخل رستوران متوجه شدیم که از رستورانهای قدیمی شهر است. رستوران Le Gruber بسیار شلوغ بود و یکی از کارکنان ما را به سمت انتهای رستوران که میز خالی موجود بود هدایت کرد. فضای داخلی رستوران بسیار بزرگ بود و اینطور به نظر می رسید که به مرور زمان قسمتهایی از این رستوران تدریجا به آن اضافه شده اند.

 در این رستوران با غذای جدیدی که تا بحال امتحان نکرده بودیم آشنا شدیم. Tarte Flambee تارت فلامبی، غذایی است که ظاهری شبیه به پیتزا دارد و خاستگاه آن در این منطقه است. این غذا از یک لایه نازک خمیر نان  تشکیل شده است که با خامه ضخیم یا نوعی پنیر سفید کشدار ، پیاز، قارچ و بیکن پوشیده شده است و به طور سنتی در اجاق چوبی بسیار داغ پخته می شود و معمولا لبه های آن که کمی نازکتر است بایست شبیه نان سوخته شده باشد. در برخی از رستورانها قبل از سرو، کمی کنیاک یا سایر نوشیدنی های الکلی قوی روی آن می ریزند و آتش می زنند، الکل می سوزد و طعمی غیر معمول و تند به غذا می دهد. اغلب این اتفاق نمایشی در مقابل مشتری می افتد هرچند که بخاطر مسایل ایمنی، بسیاری از رستورانها این قسمت از سرو غذا را از خدمات خود برداشته اند.

بعد از ناهار، کمی در اطراف کانال کمی قدم زدیم. تعدادی از ساختمانهای قرن هجدهمی کنار کانال به ادارات دولتی یا موزه تبدیل شده اند. 

بالاخره از پیاده روی در استراسبورگ دل کندیم و به سمت اتومبیل رفتیم. با اولین چیزی که مواجه شدیم یک عدد جریمه ۳۵ یورویی زیر برف پاک کن ماشین بود. در حوالی جایی که ما اتومبیل را پارک کرده بودیم، تابلویی ندیدم. حتی بعدا دستگاه پرداخت عوارض پارکینگ را بسیار دورتر از محلی که توقف کرده بودیم یافتم. البته کنجکاوی من سبب شد که متوجه شوم تابلو پرداخت پارکینگ در ابتدای خیابان نصب شده بود.

از استراسبورگ به سمت شهر نانسی حرکت کردیم. بیشتر مسیر از میان کشتزارها عبور می کرد و مناظر بسیار زیبایی داشت. تقریبا مسافت 160 کیلومتری این مسیر را با در نظر گرفتن توقف های بین راهی دو ساعت و نیم طی کردیم.

هنگامی که به شهر نانسی رسیدیم، هوا کاملا تاریک بود و ما هم از یک روز بسیار فشرده، کاملا خسته بودیم. با کمک نقشه گوگل خودمان را به هتل رساندیم. وقتی برای Check in به رسپشن مراجعه کردم و مدارک خود را تحویل دادم، مسئول رسپشن گفت که ما اتاقی در این هتل رزرو نکرده ایم. من برگه رزرو را به او نشان دادم و او با لبخندی به من گفت که اتاق ما در یکی دیگر از شعبه های این هتل، چند خیابان آنطرف تر رزرو شده است. مدارک را جمع کردم و به هتلی که آدرسش را گرفته بودم رفتیم. مراحل Check in را انجام دادیم. اتومبیل را در پارکینگ هتل پارک کردیم و چمدانها را به اتاقی که برای ما در نظر گرفته شده بود بردیم. هنوز چند دقیقه ای نگذشته بود که متوجه شدیم، سینک دستشویی شکسته است و روی زمین افتاده!

 دوباره به رسپشن مراجعه کردم و موضوع را اطلاع دادم. سوپروایزر هتل با من به اتاق آمد و بعد از مشاهده شرایط موجود به ما گفت که اتاق دیگری در اختیار ما قرار خواهد گرفت. وسایل را جمع کردیم و من به رسپشن رفتم تا کلید اتاق جدید را بگیرم، اما اتاقی در کار نبود و همه اتاقها کاملا پر بود. چند دقیقه بعد، سوپروایزر با عذرخواهی به من گفت که اتاقی مشابه در یکی دیگر از شعبه های این هتل برای ما در نظر گرفته اند و ما را به شعبه دیگر فرستاد که از قضا همان هتل اول بود. فردی که در رسپشن نشسته بود با دیدن من از جایش بلند شد و به گمان اینکه من آدرس را پیدا نکرده ام به من گفت:”آدرس هتل شما خیلی سر راست است، چطور آن را پیدا نکرده اید؟” تا خواستم قضیه را توضیح دهم، فرد دیگری از راه رسید و به زبان فرانسوی چیزی به او گفت. آنگاه آن خانم از من بخاطر مشکلی که پیش آمده بود عذرخواهی کرد و به سرعت کلید یک اتاق را به من داد و فردی را فرستاد تا در جابجایی چمدانها به ما کمک کند. 

۱۳ دسامبر ۲۰۲۳:

هتل تا مرکز شهر فاصله چندانی نداشت. لذا تصمیم گرفتیم تا از اتومبیل استفاده نکنیم. بچه ها که هنوز از خستگی روز قبل شاکی بودند را با تبلت و کامپیوترشان در هتل گذاشتیم و پیاده به سمت مرکز شهر حرکت کردیم.

کلیسا جامع نانسی یکی از مکانهای دیدنی شهر است. در زمانی که ما از کلیسا بازدید کردیم قسمتهایی از آن تحت مرمت بود. این کلیسا از بناهای قرن ۱۸ است. برای بازدید از آن ۱۵ دقیقه کافی است و در مقایسه با سایر کلیساهای جامع، چیز بیشتری برای بازدید ندارد.

 سه میدان و بناهای اطراف آن در سال ۱۹۸۳ به ثبت میراث جهانی رسیدند و همین موضوع سبب شد تا توجه بیشتری به بافت قدیمی شهر نانسی بشود

شاید مهمترین مکان شهر نانسی، میدان استانیسلاس باشد. ما از دروازه جنوبی وارد شدیم و نخستین چیزی که نظر من را جلب کرد دروازه فرفورژه بزرگی بود که با رنگ طلایی خود نمایی می کرد.

 در مرکز این محل مجسمه استانیسلاس قرار دارد. او در سال ۱۶۷۷ به دنیا آمد و برای مدت کوتاهی پادشاه لهستان و دوک لیتوانی بود.

 ساختمان های اصلی در اطراف میدان استانیسلاس شامل تالار شهر (ساختمان بزرگی به سبک کلاسیک که بر یک طرف میدان غالب است)، موزه هنرهای زیبا، اپرا، “فواره نپتون” و همچنین  مجسمه‌ها و فواره‌های مختلف اشاره کرد.

 طاق پیروزی یکی از دیدنی های اصلی شهر نانسی است که در سمت شمالی میدان استانیسلاوس قرار دارد و توسط امانوئل هره دو کورنی بین سال های 1752 تا 1755 برای بزرگداشت پادشاه فرانسه لوئی پانزدهم طراحی شد.

در انتهای بلوار کاریر، باسیلیکا سنت اپور Basilique Saint-Epvre قرار دارد. این کلیسا که به پس از صدماتی که در زمان جنگ به آن وارد شد، با سبک نئوگوتیک بازسازی شد. برج ناقوس این کلیسا تقریبا از همه قسمتهای شهر قابل رویت است.

La Porte de la Craffe آخرین بازمانده استحکامات قرون وسطی شهر نانسی است. دروازه با دو برج استوانه ای با سقف مخروطی محافظت می شود. اگر تصمیم دارید تا در کافه ای استراحت کنید، قطعا این محل یکی از بهترین گزینه ها خواهد بود.

دروازه دسیل Porte Désilles در سال ۱۷۸۳ به عنوان توسعه ای از فضای سبز  Léopold ساخته شد. گفته می شود نام آن یادآور نام یک ستوان است که در هنگام دفاع از سربازان پادگان در بحبوحه شورش جان باخت. تزئینات حجاری شده آن تداعی کننده جنگ های مختلف از جمله نبرد نانسی در سال 1477 است. امروزه این بنا قدیمی‌ترین یادبود جنگ در فرانسه و نشان‌دهنده شجاعت مردم نانسی در طول تاریخ است. 

کمی جلوتر به بنای یادبود کارنو می رسیم این بنا به شکل یک ابلیسک از سنگ گرانیت است که در سال ۱۸۹۶ برای بزرگداشت سعدی کارنو (رئیس جمهور فرانسه که در قاهره ترور شد) در این محل کار گذاشته شد. 

تقریبا پس از چهار ساعت و حدود ۱۱ کیلومتر پیاده روی به هتل برگشتیم و بلافاصله  نانسی را به سمت شهر پرووینز Provins ترک کردیم. تقریبا فاصله این دو شهر ۲۴۰ کیلومتر است و با توجه به توقف های کوتاهی که برای عکاسی از طبیعت بسیار زیبای این منطقه داشتیم، حدود ۴ ساعت طول کشید تا به مقصد رسیدیم. 

این شهر در لیست میراث جهانی به عنوان یک شهر قرون وسطایی ثبت شده است. این شهر از سال ۱۱۲۰ یک مرکز اقتصادی و میزبان نمایشگاههای متعددی بود. استحکامات بسیار قدرتمندی در دور تا دور شهر بنا شد به طوری که هم اکنون مقدار زیادی از آن باقی مانده است. برج سزار نمونه نسبتا سالمی از آن دوران است. قدم زدن در خیابانهای باریک با خانه های نیمه چوبی و بازدید از بارو قدیمی شهر و برج سزار از فعالیت هایی است که در این شهر می توان انجام داد.

با غروب آفتاب این شهر را به سمت پاریس ترک کردیم.

افشین ایران پور

کانون گردشگران جوان ایران

af6872@gmail.com

www.kanoonirangardan.ir

نوشته سفر به شمال شرقی فرانسه اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

گزافه گویی نیست اگر بگویم که پاریس یکی از مهمترین و محبوب ترین مقاصد گردشگری است.

سفر ما به پاریس قسمتی از سفر ۹ روزه به فرانسه و غرب آلمان بود که تصمیم گرفتم جداگانه به آن بپردازم.

ما در شبانگاه ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳ از جنوب شرقی حومه پاریس به منطقه Igny که هتل ما در آنجا واقع بود وارد پاریس شدیم و مجموعا چهار شب در هتل B&B Hotel Igny Palaiseau اقامت کردیم. این هتل در حومه شهر و منطقه ای خوش آب و هوا در جنوب پاریس قرار دارد و با توجه به خانه های ویلایی و بزرگ به نظر میرسد که افراد متمول در این منطقه زندگی می کنند. برخلاف بسیاری از هتلهای فرانسه، اتاق آن بزرگ بود و پارکینگ رایگان هم در اختیار مسافران قرار می داد. همه این موارد بعلاوه محیط آرام و صبحانه مناسب سبب شد تا در مدت اقامت در این هتل کاملا احساس آرامش داشته باشیم.

 روز نخست، ۱۴ دسامبر ۲۰۲۳:

چون بلیط موزه لوور را در ساعت ۱۲:۳۰ رزرو کرده بودیم. تصمیم گرفتیم تا اتومبیل را در یک پارکینگ حوالی موزه پارک کنیم. کلا هزینه پارکینگ در پاریس گران است و پارکینگهای مسقف در مناطق مرکزی شهر بسیار گرانتر است و به همین سبب بیشتر گردشگران ترجیح می دهند تا برای گشت و گذار در مرکز پاریس از سیستم حمل و نقل عمومی بسیار کارآمد پاریس استفاده کنند. 

با کمک نقشه گوگل به سمت مرکز پاریس به راه افتادیم. از میان منطقه جنگلی Meudon عبور کردیم و با عبور از روی پل sevres که یکی از پلهای مهم رود سن (Seine) است به خیابان ساحل شمالی رود سن رسیدیم و ادامه مسیر را از همین خیابان به سمت شرق ادامه دادیم. هنوز عملیات ساخت و ساز در بسیاری از قسمتهای پاریس وجود دارد و دلیلی است برای ایجاد ترافیک. رود سن رود بزرگ و بسیار مهمی در فرانسه و اروپا است. شهر پاریس در کنار این رود ساخته شد و با گسترش شهر هر چه بیشتر و بیشتر به حریم این رود تجاوز شد و امروزه تقریبا تا چند متری حاشیه رودخانه مراکز مختلفی احداث شده است. در محدوده شهر پاریس، رود سن دارای چند جزیره کوچک است. هنگامی که ما از پل Sevres عبور کردیم ابتدا جزیره Seguin با مرکز نمایشی Le Seine Musicale را دیدیم. کمی جلوتر جزیره Saint Germain که از نظر وسعت از بقیه بزرگتر است قرار دارد. جزیره Cygnes باریکه ای است که اهالی پاریس برای ورزش و قدم زدن به آنجا می آیند و در منتهی الیه شرقی آن مجسمه آزادی نصب شده که مدل کوچکی از مجسمه آزادی نیویورک است. این مجسمه یازده و نیم متر ارتفاع دارد و در سال ۱۸۸۹ توسط کمیته آمریکایی های پاریس به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب فرانسه به این کشور اهدا شد. لازم به یادآوری است که مجسمه ای که هم اکنون در نیویورک قرار دارد و ارتفاع آن ۹۳ متر است، در سال ۱۸۸۶ توسط دولت فرانسه به ایالات متحده اهدا شد.

هر چه به برج ایفل نزدیک می شوید بیشتر به عظمت آن پی می برید. درست در روبروی برج ایفل، میدان تروکادرو (Trocadero) قرار دارد. این میدان جایی است که از آن می‌توانید چشم‌اندازی بی‌نظیر از برج ایفل داشته باشید، در باغ آراسته‌ و مزین آن گردش کرده و از موزه‌های جالبش دیدن کنید. این میدان در سال ۱۸۶۹ در زمان حکمرانی امپراطوری دوم، تحت عنوان «میدان پادشاه رم» ساخته شد. نام فعلی آن یعنی میدان تروکادِرو در سال ۱۸۷۷ به خاطر جنگی به همین نام در اسپانیا، اتخاذ شد.

میدان کنکورد یکی از معروفترین میدانهای شهر پاریس است که در کنار رود سن و انتهای شرقی خیابان شانزلیزه قرار دارد. در زمان انقلاب فرانسه افراد مهمی چون لویی شانزدهم، مادام آنتوانت و آنتوان لاوازیه توسط دستگاه گیوتین،در این مکان گردن زده شدند. در مرکز این میدان ستون تاریخی ابلیسک قرار دارد. این ستون از سوی والی مصر، محمدعلی پاشا به فرانسه هدیه داده شد. قدمت این ستون به دوره رامسس دوم می‌رسد و قدیمی‌ترین اثر موجود در فضای شهری پاریس است.

ماشین را در نزدیک موزه لوور و در یک پارکینگ مسقف پارک کردیم و از قسمت شرقی وارد محوطه موزه شدیم. ساعت حدود ۱۱ بود و باد خیلی سردی می وزید. چون بلیط ما برای ساعت ۱۲:۳۰ بود لذا می بایست کمی زمان خود را می گذراندیم تا اجازه ورود به ما بدهند. کمی در محوطه و در کنار هرمهای شیشه ای عکاسی کردیم.

سپس به سمت   طاق پیروزی کاروسل ( Arc de Triomphe du Carrousel) رفتیم. این طاق در میان سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۸۰۸ برای یادبود پیروزی‌های ناپلئونی در سال پیش از آن ساخته شد. در بالای این طاق 4 اسب و یک کالسکه قراردادند تا یادآور نبردهای ناپلئون باشد. در زمان بازدید ما این طاق و مجسمه ها در حال مرمت بودند. برای مرمت مجسمه ها  فضای زیر طاق را با دیوارهای پیش ساخته چوبی پوشیده بودند. افرادی که از این محل عبور می کردند می توانستند از پنجره های تعبیه شده مراحل مرمت این آثار را ببینند.  

در باغ کاروسل که حد فاصل طاق پیروزی تا باغ تویلری قرار دارد تعدادی مجسمه که بیشتر آنها nude هستند به نمایش گذاشته شده اند.

در زمان مقرر وارد موزه شدیم. درب ورودی اصلی درست در زیر بزرگترین هرم شیشه ای است. پس از ورود بایست با آسانسور یا پله به اندازه یک طبقه پایین رفت و به لابی اصلی موزه رسید. 

مکانی مخصوص برای قرار دادن کوله پشتی و کیف و سایر وسایل در نظر گرفته شده است. بازدیدکنندگان می توانند با ۵ یورو یک دستگاه اودیوگاید پیشرفته کرایه کنند و در هنگام بازدید از قسمتهای مختلف موزه اطلاعات مفیدی کسب کنند. این دستگاه به طور خودکار مکان شما را در هر قسمت از موزه نشان می دهد و شما می توانید توضیحاتی را درباره برخی اشیا که در مانیتور دستگاه میبینید، انتخاب کرده و گوش دهید.

موزه در حقیقت در کاخ لوور واقع شده که در اواخر سده ۱۲ تا اوایل ۱۳ میلادی، ساخت استحکامات آن به فرمان فیلیپ دوم آغاز گردید. امروزه نیز باقی‌مانده‌های این استحکامات و قلعه در زیرزمین موزه قابل مشاهده است.  کاخ لوور فعلی، ساختمانی است که چندین مرتبه گسترش یافته. در سال ۱۶۸۲، لوئی چهاردهم، کاخ ورسای را مکان اصلی اقامت خود قرار داد و این مکان را تبدیل به محلی برای نمایش شکوه و عظمت سلطنتی نمود که از جملهٔ آنها می‌توان به نمایش مجموعهٔ عتیقه و باستانی یونان و روم اشاره داشت. موزه لوور از سال ۱۷۹۳ میلادی تا امروز به عنوان «موزهٔ عمومی» فعال بوده‌است.  همانطور که میدانید، موزه لوور یکی از بزرگترین موزه های جهان است و بازدید از آن شاید به چند روز زمان نیاز داشته باشد. پس بهتر است چند گالری مهم را ابتدا انتخاب کنید و در صورت انرژی و زمان کافی از گالری های دیگر بازدید کنید. حتما توصیه می کنم که یا با یک تورلیدر مجرب به این موزه بروید و یا از اودیوگاید استفاده کنید. متاسفانه توضیحات کافی درباره اشیا در موزه وجود ندارد و یا به زبان فرانسوی است. برای من سالن تمدنهای کهن بین النهرین، ایران و قسمت مجسمه های یونانی- رومی از بقیه قسمت ها جذاب تر بود. بیش از نیمی از سالن ایران اشیا منطقه باستانی شوش است. در منطقه بین النهرین آثار بسیار زیادی از تمدنهای آشور، بابل و سومر وجود دارد. سالن مصر بازدیدکنندگان زیادی داشت ولی از چیزی که تصور می کردم خیلی ضعیف تر بود. 

تمرکز موزهٔ لوور روی هنر، تاریخ بشر و فرهنگ است و آثار بسیاری در این زمینه‌ها در این موزه جای گرفته‌اند.  علاقه مندان به تاریخ در هنگام بازدید از موزه لوور بسیاری از اشیا را می بینند که تصاویر آنها در کتابهای تاریخ دست به دست می شود که از آن جمله می‌توان به لوح حمورابی، تابلوی بانوی صخره‌ها و تابلوی مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی، تندیس ناپیرآسو(تمدن عیلامی)، نقش برجسته آجری شیر کاخ آپادانا شوش، سرستون گاو دوسر کاخ آپادانا شوش، سنگ‌نگاره کمان‌داران شوش، جام زرین مارلیک با نقش اژدهای دوسر، بسیاری از آثار مفرغی لرستان و گنجینه جیرفت، ونوس میلو و تابلو تاج‌گذاری ناپلئون اشاره کرد.

ساعت ۶ عصر موزه تعطیل شد و بالاجبار موزه را ترک کردیم. به پیشنهاد پسرم قدم زنان به سمت یکی از رستورانهای مشهور پاریس به نام Relais de l’Entrecote که فقط استیک و سیب زمینی سرخ شده سرو می کند حرکت کردیم و ساعت ۶:۳۰ به رستوران رسیدیم. رستوران ساعت ۷ باز می شد ولی ۹۷ نفر جلوتر از ما در صف ورود به رستوران ایستاده بودند. حدود ساعت ۷:۱۵ به داخل رستوران رفتیم. مشتریها در میزهای چسبیده به هم نشسته بودند. برای همه سوپ سرو شد و بلافاصله سیب زمینی سرخ کرده و استیک آوردند. پس از ۱۵ دقیقه دوباره استیک آوردند و در انتها دسر سرو کردند. بشقابها به سرعت جمع آوری شد تا مشتری ها رستوران را ترک کنند و افراد بعدی جایگزین شوند. 

برای برگشتن به سمت پارکینگ، مسیر دیگری را انتخاب کردیم و در خیابان هایی که چراغانی شده بودند گشت و گذار کردیم. تصمیم گرفتیم که از فرصت استفاده کنیم و قبل از بازگشت به هتل، گشت شبانه ای در پاریس داشته باشیم. 

میدان Vendome یک میدان مستطیل شکل است که در اطراف آن هتلها و فروشگاههای بسیار مجلل ساخته شده است. در مرکز میدان یک ستون ۴۲ متری ساخته شده که مجسمه ناپلئون بر بالای آن قرار دارد.

از میدان کنکورد وارد خیابان شانزلیزه شدیم. این خیابان ۷۰ متر عرض و کمی کمتر از ۲ کیلومتر طول دارد. سرتاسر خیابان در زمان بازدید ما که از نظر زمانی بسیار به آخر سال میلادی ۲۰۲۳ نزدیک بود، کاملا آذین بسته شده بود. برندهای مشهور جهان در این خیابان فروشگاههای بزرگی دارند و قدم زدن در این خیابان بسیار معروف در جهان، خالی از لطف نخواهد بود.

 در انتهای این خیابان طاق پیروزی در میدان شارل دوگل قرار دارد. میدان شارل دوگل معروف ترین میدان پاریس است که ۱۲ خیابان از آن منشعب می شود. در وسط میدان بزرگترین طاق نصرت جهان به ارتفاع 49.5 متر و عرض 45 متر قرار دارد. این بنا به افتخار سربازانی ساخته شده است که در طول تاریخ، به ویژه، در دوران حکومت ناپلئون جان خود را در راه فرانسه فدا کرده‌اند. در دیوارهای داخلی و بر فراز این طاق نصرت نام فرماندهان نیروهای فرانسوی جنگ‌ها نقش بسته است. در زیر این بنا مقبره یکی از سربازان گمنام جنگ جهانی اول واقع شده است. در پایین و در ضلع شرقی این بنا (به سمت شانزه لیزه) آتشی به یاد سربازان گمنام همواره شعله‌ور است که هر بعدازظهر طی مراسمی خاص با گاز طبیعی آتش آن را تجدید می‌کنند.

مقصد بعدی، برج زیبای ایفل بود. نورپردازی برج در شبها بسیار زیباست و به شکوه و عظمت آن می افزاید. 

ما اتومبیل را در یک پارکینگ در ضلع جنوبی محوطه برج پارک کردیم و پیاده به سمت برج حرکت کردیم. در مسیر از کنار یک اتوبوس گذشتیم که صدای بسیار بلند موزیک از آن به گوش می رسید. پنجره های آن کاملا رنگ شده بود و تبلیغات مختلف روی آن نوشته شده بود. وقتی که راننده درب جلو را باز کرد تا چند جوان سوار آن شوند، توانستم داخل اتوبوس را ببینم و با کمی دقت متوجه شدم که روی اتوبوس نوشته شده Bus Discothèque !

برای ورود به محوطه اصلی برج ایفل باید از یک ایستگاه بازرسی عبور کرد. بطور کلی در بسیاری از مناطق گردشگری پاریس، توجه به مسائل امنیتی بسیار زیاد است. حتی در برخی جاها سربازهای مسلح را در حال گشت زنی می توان دید. ما بلیط آسانسور تا طبقه دوم را خریدیم و علی رغم هوای سرد و کمی بارانی حدود نیم ساعت را در بالکن طبقه دوم سپری کردیم. منظره کلان شهر پاریس از فراز برج ایفل بسیار زیباست. در تمام مدتی که در محوطه برج بودم، به شدت مسحور سازه زیبا و پیچیده برج شده بودم. به نظر من با تکنولوژی امروز نیز، ساخت چنین سازه ای آسان نیست. به راستی مهندسین این برج برای ساخت آن محاسبه های پیچیده ای را با قلم و کاغذ انجام داده اند. محاسبه هایی که اکنون با کمک نرم افزارهای کامپیوتری بسیار ساده تر قابل اجراست. ساخت برج ایفل در سال ۱۸۸۷ شروع شد و دو سال و دو ماه طول کشید تا تکمیل شود. ۸۵۰ نفر در ساخت آن کار کرده‌اند. این برج از ۱۸ هزار و ۳۸ قطعه ساخته شده‌است و برای اتصال آن‌ها از ۲ و نیم میلیون پیچ مهره و میخ پرچ استفاده شده‌است. ارتفاع برج ۳۳۰ متر است که در زمان خود مرتفع‌ترین برج جهان بود. وزن برج ایفل بیش از ۱۰ هزار تن است که ۷ هزار و ۳۰۰ تن آن فولاد است. برج توسط مهندس آلمانی‌تبار بنام«الکساندر گوستاو بونیک‌هاوزن» طراحی و ساخته شد. خانواده بونیک هاوزن از منطقه ایفل واقع در غرب آلمان به فرانسه مهاجرت کرده بودند و از آنجایی که تلفظ  نام او در فرانسه مشکل بود، آن‌ها نام منطقه ایفل را برای خود برگزیدند.

وقتی از تراس طبقه دوم مشغول پیدا کردن بناهای شاخص شهر بودیم، صدای بوق و حرکت تعداد زیادی موتور سیکلت نظر ما را جلب کرد. تعدادشان به اندازه ای زیاد بود که چند خیابان در اطراف برج ایفل کاملا توسط آنها اشغال شده بود و مشکل ترافیکی ایجاد کرده بودند. وقتی به محل پارک اتومبیل خود برگشتیم. هنوز تعداد قابل توجهی از آنها با لباسهای مخصوص موتور سواری یا لباس هایی که طرح سنتی جشنهای کریسمس را داشتند، در پارکینگ دیده می شدند. برای بازدید از ایفل حداقل ۳ ساعت زمان اختصاص دهید. 

روز دوم، ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳:

طبق برنامه ریزی که چند روز قبل انجام داده بودیم. کل این روز را برای تفریح و بازی در دیزنی لند پاریس اختصاص دادیم.

با خروج از هتل تصمیم گرفتیم تا  از منطقه Meudon که در مسیر ما قرار داشت دیدن کنیم. این منطقه جنگلی ، از مرتفعترین مناطق اطراف پاریس می باشد. در دوران لویی چهاردهم یکی از اقامتگاههای سلطنتی بود و پس از آن مورد استفاده لویی پانزدهم قرار گرفت. یکی از بناهای معروف این منطقه رصدخانه آن است که متاسفانه امکان بازدید از آن وجود نداشت.

 دیزنی لند پاریس در حومه شرقی پاریس ساخته شده است و کار خودش را از سال ۱۹۹۲ آغاز کرده است. 

من قبلا دیزنی لند توکیو را دیده بودم و برایم بسیار جالب بود تا ببینم، شیوه مدیریتی فرانسوی ها با ژاپنی ها تا چه اندازه متفاوت است. علی رغم اینکه ما در وسط هفته از این مجموعه دیدن کردیم ولی بسیار شلوغ بود و برای سوار شدن هر یک از بازی ها گاها می بایست حدود یک ساعت در صف ایستاد. به نظر من کیفیت بازی ها و همچنین نظم و ترتیب در دیزنی لند توکیو بهتر از پاریس بود. خوشبختانه کارناوال بسیار زیبایی از شخصیتهای کارتونی فیلمهای دیزنی را در این مجموعه دیدیم.  حدود ساعت ۹ شب این پارک زیبا را ترک کردیم و به هتل برگشتیم.

روز سوم، ۱۶ دسامبر ۲۰۲۳: 

ما امروز را به گردش داخل شهر اختصاص دادیم. با توجه به کوتاه بودن روز، فرصت ما برای بازدید از برخی مناطق بسیار کوتاه بود لذا ترجیح دادیم تا حداقل زمان را برای بازدید از آنها بگذاریم. از جمله موسسه هنری و فرهنگی پمپیدو که در سال ۱۹۷۷ به‌نام ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهور فرانسه در پاریس برپا شد. این گالری بزرگ‌ترین موزهٔ هنر مدرن در جهان است که ۱۷۷۰۰ متر مربع  زیربنا دارد. ژرژ پمپیدو یکی از اولین نمونه‌های بزرگ ساختمان‌های inside out در تاریخ معماری جهان است که سیستم سازه‌ای، سیستم مکانیکی و مدارهای الکتریکی در سطح خارجی بنا ظاهر شده‌اند. تمام قسمت‌های عملکردی این مرکز با رنگ نمایان شده اند: لوله‌های سبز رنگ مربوط به تاسیسات آب، داکت‌های آبی رنگ برای کنترل‌های آب و هوا، رنگ زرد برای سیم مدارهای الکتریکی و رنگ قرمز مربوط به مدارها و سیستم‌های امنیتی هستند.

سپس اتومبیل را در “جزیره سیته” که در میان رود سن قرار دارد و بسیار به کلیسا نوتردام نزدیک است پارک کردیم. کلیسا نوتردام در قرن ۱۱ میلادی ساخته شد و یکی از مهمترین و قدیمی ترین بناهای پاریس است. مجسمه های سنگی و چوبی نصب شده که برخی از آنها اشکال عجیب و غریب دارند، یکی از جذابیتهای این بنای تاریخی- مذهبی هستند. کتاب گوژپشت نوتردام اثر ویکتور هوگو با محوریت این کلیسا نوشته شده است. متاسفانه در سال ۲۰۱۹ یک آتش سوزی عظیم سبب تخریب و آسیب رسانی شدید به این کلیسا شد. از آن زمان تاکنون کار مرمت این کلیسا ادامه دارد. لذا هنوز امکان بازدید از داخل آن وجود ندارد.

با ۱۵ دقیقه پیاده روی به بنای پانتئون رسیدیم. اولین چیزی که نظر مرا جلب کرد صف بسیار طولانی در کنار یک ساختمان بود. به درب ورود آن که نزدیک شدم، فهمیدم که افرادی که در صف ایستاده اند دانشجو هستند و برای ورود به دانشگاه باید کارت دانشجویی آنها توسط انتظامات دانشگاه اسکن شود و بعد می توانند وارد شوند! 

بنای پانتئون در مرکز یک میدان قرار دارد و دور تا دور این میدان ساختمانهای دانشگاهی و یا کتابخانه مربوط به دانشگاه می باشد. 

این بنا در آغاز با کاربریِ کلیسا به دستور لویی پانزدهم در سال ۱۷۵۸ شروع و در سال ۱۷۸۹ ساخته شد. نمای خارجی این بنا یک نمای یونانی – رومی بسیار باشکوه و چشمگیر و دارای 22 ستون به سبک کورنتی است. مجسمه‌ هایی از شخصیت های برجسته فرانسه را در این محل می توان دید. مثل مجسمه‌ روسو، ولتر، لافایت، ناپلئون بناپارت.

هنگام ورود به این بنا عظمت آن بیشتر نمایان می شود. فضای داخلی وسیع آن به وضوح گوتیک و باشکوه است. این ساختمان به شکل یک صلیب یونانی است و مرکز آن با گنبدی باورنکردنی به ارتفاع 83 متر مشخص شده است. ابعاد آن 110 متر طول و 84 متر عرض است که 100 ستون کورنتی و آثار هنری متعدد را در خود جای داده است. فضای داخلی این معبد با موزاییک ها و نقاشی هایی از صحنه های تاریخ فرانسه تزئین شده است که برخی از آنها توسط Puvis de Chavannes طراحی شده اند. 

هنگامی که به زیر زمین(سرداب) می روید، وارد یک اتاق گرد می شوید که از آنجا چندین راهرو منشعب می شود.

نام های بزرگ علم، هنر، سیاست و ارتش فرانسه در اینجا به خاک سپرده شده اند. با قدم زدن در گالری ‌های آن، می ‌توان از مقبره‌ های بزرگانی چون  پیر و ماری کوری (فیزیکدانان)، لویی بریل (خالق سیستم خواندن برای نابینایان)، ژان ژاک روسو (فیلسوف)، الکساندر دوما، ویکتور هوگو، ولتر ( نویسنده)، ژان ژورس (سیاستمدار)، رنه دکارت (فیلسوف، فیزیکدان و ریاضیدان)، ژاک لوئیس دیوید (نقاش)، لویی آنتوان دو بوگنویل (دریانورد و افسر) و … بازدید کرد.

مانند گنبد معبد، آونگ فوکو یکی از چشمگیرترین سازه های پانتئون است. آونگ ۶۷ متری فوکو در واقع یک توپ فلزی(طلای ۲۴ عیار) با قطر 20 سانتی متر و وزن 28 کیلوگرم است که مستقیماً در مرکز گنبد زیبا و در وسط پانتئون آویزان شده و توسط یک حصار گرد احاطه شده است. وظیفه آن ثبت حرکت چرخشی کره زمین است. آونگ به صورت عمودی آویزان است و هنگامی که حرکت می کند، رکابی که به کره متصل می شود، روی لایه نازکی از ماسه که روی زمین نشسته است، علایمی ایجاد می کند. و با هر چرخش کره ی زمین، علامت روی ماسه به تدریج افزایش می یابد. با این نمایش ساده و مستقیم فوکو توانست حرکت زمین را ثابت کند. برای بازدید از این بنا یکساعت و نیم در نظر بگیرید.

ما از کوچه و پس کوچه ها به سمت ساحل جنوبی رود سن حرکت کردیم و خودمان را به موزه Orsay رساندیم. 

در محوطه خارجی موزه شش مجسمه که هر کدام معرف یک قاره هستند و همچنین تعدادی از حیوانات از قبیل کرگدن، اسب و فیل قرار داده شده است.

موزه اورسی یکی از مشهورترین موزه‌های پاریس و یکی از پربازدیدترین موزه‌های جهان است. این موزه که در یک ایستگاه قدیمی قطار(متعلق به سال ۱۹۰۰) قرار دارد، مجموعه ای استثنایی از آثار هنری متعلق به قرن 19 و اوایل قرن 20 را در خود جای داده است. بازدیدکنندگان می توانند شاهکارهای نقاشان مشهوری مانند ون گوگ، مونه، رنوار، دگا، گوگن و بسیاری دیگر را در این موزه پیدا کنند. موزه اورسی همچنین به خاطر مجموعه مجسمه‌ها، مبلمان و اشیاء هنری تزئینی مثل ساعت معروف Orsay و پنجره های شیشه ای رنگارنگ، مشهور است. شاید بتوان گفت که این موزه یکی از بهترین موزه های جهان برای نمایش آثاری با سبک امپرسیونیسم است. اگر اهل هنر هستید که ساعتها می توانید در این موزه لذت ببرید.

با ادامه مسیر در کنار رود سن به پل الکساندر رسیدیم. این پل که ساخت آن در سال ۱۹۰۰ به پایان رسید به نام الکساندر سوم-تزار روسیه- نامگذاری شد. چهار مجسمه اسب بالدار برنزی و طلایی رنگ در چهار طرف آن بر روی ستونهای ۱۷ متری قرار داده شده اند. این پل خیابان شانزالیزه را Hôtel des Invalides متصل می کند.

 Hôtel des Invalides مجموعه ای شامل موزه ارتش، کلیسا(سنت لویی) و مقبره برخی از عالی رتبه ترین مقامات نظامی فرانسه چون ناپلئون است. ما نتوانستیم موزه نظامی را ببینیم چون فرصت کافی وجود نداشت. این مجموعه در سال ۱۶۷۱ به دستور لویی چهاردهم کلید خورد تا جانبازان جنگی معلول یا بی‌بضاعت بتوانند در آن زندگی کنند. سرانجام، ساخت این بنا در سال ۱۶۷۶ به پایان رسید و حدود ۴۰۰۰ جانباز جنگ را در خود جای داد. کلیسای سنت لویی به طور مستقیم با یک کلیسای کوچک سلطنتی در ارتباط است که با نام «گنبد انولید» (Dôme des Invalides) شناخته می‌شود. گنبد این کلیسا، 107 متر ارتفاع دارد و برای ساخت آن از معماری باروک و «باسیلیکای سنت پیتر» (St. Peter’s Basilica) در رم الهام گرفته شده است. ساخت این کلیسا، 27 سال طول کشید و در نهایت در سال 1708 به پایان رسید. قرار بود اجساد خاندان سلطنتی را در این کلیسا دفن کنند که این برنامه بعد از فوت لویی چهاردهم به فراموشی سپرده شد. تا اینکه پادشاه «لوئی فیلیپ یکم» در سال 1840 دستور داد تا طی مراسمی باشکوه، بقایای جسد ناپلئون بناپارت را از محل دفن او در جزیره‌ی «سنت هلن» به این کلیسا منتقل کنند. مقبره ناپلئون بناپارت در مرکز کلیسا قرار گرفته است، جنس آن از کوارتزیت قرمز و روی یک  بلوک گرانیت سبز قرار دارد. این مقبره دارای 5 متر ارتفاع و 4.5 متر عرض می باشد و  بقایای امپراطور در داخل 4 تابوت ساخته شده از  آبنوس،  سرب، ماهاگونی و فولاد سفید قرار داده شده است. بعدها، پسر و برادران او را نیز در همین مکان دفن کردند. امروزه مقبره‌ی بعضی دیگر از فرماندهان نظامی از جمله «فردیناند فوش» (Ferdinand Foch)، «ووبن» (Vauban) و «تورن» (Turenne) هم در گنبد انولید قرار دارد. سرداب این کلیسا آرامگاه تعداد زیادی از مقامات نظامی فرانسه است. حتما یک ساعت برای بازدید از این مکان اختصاص دهید.

موزه Rodin فقط کمی با کلیسا سنت لویی فاصله دارد و توصیه می کنم که حتما از آن بازدید کنید. آگوست رودن، مجسمه ساز فرانسوی قرن ۱۹ بود. آثار بسیار معروفی از او در این موزه نگهداری می شوند از قبیل مجسمه های: اندیشگر(Thinker)، دروازه های جهنم(The Gates of Hell)، بوسه(The Kiss). همچنین در این موزه آثاری از کامیل کلودل ، ون گوگ و چند هنرمند دیگر هم به نمایش گذاشته شده اند. برای بازدید از این موزه حداقل یکساعت و نیم زمان نیاز است.

اتومبیل را سوار شدیم و به سمت منطقه Montmartre حرکت کردیم. معروفترین بنای این محل که بر روی یک تپه و مشرف به شهر پاریس قرار دارد، باسیلیکا Sacre Cour است. این بنای سفید رنگ که با نورپردازی شبانه جلوه خاصی دارد پس از ۴۰ سال در ۱۹۱۴ تکمیل شد. نمای خارجی این کلیسا بسیار با ابهت است. فضای داخلی بسیار بزرگ است ولی تزیینات خاصی ندارد.

محله Montmartre با کوچه و پس کوچه های باریک و تو در تو برای پرسه زدن بسیار مناسب است. کاباره معروف مولن روژ در نزدیکی همین محل قرار دارد. ساختمان این کاباره شبیه به یک آسیاب بادی قدیمی است که نام مولن روژ به معنی آسیاب بادی قرمز از شکل ظاهری آن گرفته شده است. این کاباره از سال ۱۸۸۹ مشغول به کار است و یکی از مکانهایی است که توریستها از آن دیدن می کنند. مولن روژ معروفترین کاباره پاریس و شاید یکی از معروفترین کاباره ها در جهان باشد. محله پیگال از مناطق بدنام در پاریس است و در همین محدوده قرار دارد.

روز چهارم ۱۷ دسامبر:

ما به صورت آنلاین بلیت ساعت ۱۰ صبح کاخ ورسای را از چند روز قبل تهیه کرده بودیم. خوشبختانه از محل هتل تا منطقه ورسای که روزگاری ییلاقی در حومه پاریس بود فقط ۲۰ دقیقه فاصله داشتیم. 

ورسای هم اکنون شهری در حومه غربی پاریس است. این شهر در قرن ۱۷ به مدت یک صد سال پایتخت پادشاهی فرانسه بود. مهمترین بنای این شهر کاخ ورسای نام دارد که یکی از بزرگترین کاخ های جهان است. این کاخ در لیست میراث جهانی ثبت شده است. قبل از ساخته شدن این کاخ، این محل یکی از شکارگاههای مهم سلطنتی بود تا اینکه در سال ۱۶۲۴ به فرمان لویی سیزدهم در آنجا بنایی احداث می شود. در سال ۱۶۶۹ لویی چهاردهم تصمیم می گیرد تا کاخ مجللی برای خود احداث کند و نهایتا ورسای را برای این منظور انتخاب می کند. در سال ۱۶۸۲ این کاخ رسما افتتاح می شود و پادشاه از کاخ لوور به این محل نقل مکان می کند. لویی چهاردهم با ساخت این کاخ در نظر داشت هم از شلوغی پاریس دور شود و هم با یک‌جا جمع کردن دستگاه‌های دولتی و دربار در ورسای کنترل بیشتری را بر آنها داشته باشد. علاوه بر کاخ سلطنتی و اماکن دولتی نظیر دیوان‌ها و دادگاه‌ها، منازل هزاران نفر از درباریان، فرمانداران، قضات، وزرا و شخصیت‌های حکومتی در ورسای قرار داشت. 

خوشبختانه محوطه بزرگی جلو درب اصلی به پارکینگ اختصاص داده شده است. بازدیدکنندگان می توانند اودیوگاید به قیمت ۵ یورو بگیرند که برای آشنا شدن با کاخ بسیار مفید است. از آنجا که این کاخ بسیار بزرگ است می بایست طوری برنامه ریزی کنید تا ۳ ساعت را به بازدید از داخل ساختمان کاخ اختصاص دهید. ورسای دارای بزرگ‌ترین مجموعه باغ‌ها و فضای سبزی است که تاکنون در جهان ساخته شده‌است. در میان این باغ‌ها، آبراه‌ها، حوض‌ها، فواره‌ها و مجسمه‌های زیبایی طراحی شده‌اند بنابراین حداقل یک ساعت را برای آن در نظر بگیرید.

این کاخ سلطنتی تعداد زیادی اتاق دارد که هر کدام  تابلوها و دکوراسیون منحصر به فردی داشته اند. در زمان انقلاب فرانسه، این کاخ به دست انقلابیون افتاد و بسیاری از اشیاء داخل آن به سرقت رفت. با این وجود هنوز هم مملو از آثار بسیار با ارزش است.

هر کدام از اعضاء خانواده سلطنتی برای خود یک یا چند اتاق داشتند و هر اتاق برای خودش داستانهایی دارد. تالارهای باشکوه این قصر الهام بخش بسیاری از کاخهای پس از خود بوده است. 

تالار آیینه یکی از تالارهای مشهور و زیبای کاخ ورسای است که پیمان ورسای در آنجا امضاء شد. این پیمان یکی از مهم‌ترین پیمان‌های صلح تاریخ است که به جنگ جهانی اول بین امپراتوری آلمان و متفقین خاتمه داد. این پیمان در ۲۸ ژوئن سال ۱۹۱۹ در کاخ ورسای به امضای دولت‌های پیروز بریتانیا، ایالات متحده، فرانسه، ایتالیا و ژاپن از یک طرف و امپراتوری آلمان در طرف دیگر رسید. سایر قدرت‌های مرکز پیمان‌های جداگانه‌ای با متفقین امضا کردند. 

پس از بازدید از کاخ، کمی داخل شهر سرسبز و زیبای ورسای گردش کردیم و سپس به سمت فرودگاه حرکت کردیم.

 با توجه به ترافیک و بعد مسافت، فرصت نکردیم تا باک اتومبیل را پر کنیم و به همان شکل اتومبیل را تحویل دادیم. در هنگام تحویل خودرو، درب دفتر شرکت اجاره اتومبیل بسته بود و به ناچار طبق دستورالعمل شرکت، سوئیچ را داخل جعبه ای که به همین منظور طراحی شده بود انداختیم. قیمت هر لیتر بنزین در زمانی که ما آنجا بودیم بین 1.7 تا 2.3 یورو با توجه به کیفیت و نوع بنزین متغیر بود. چند روز بعد از تحویل اتومبیل، ایمیلی دریافت کردم که بابت هر لیتر بنزین 3.3 یورو می بایست پرداخت کنم، همچنین ۱۹ یورو بابت سوختگیری به صورت حساب اضافه شده بود.

فرودگاه شارل دوگل پاریس از فرودگاههای بزرگ اروپا است و توصیه می کنم همیشه کمی زودتر از زمان معمول وارد شوید. خوشبختانه ما زمان کافی داشتیم تا در فرودگاه کمی استراحت کنیم. 

افشین ایران پور

کانون گردشگران جوان ایران

af6872@gmail.com

www.kanoonirangardan.ir

نوشته سفر به پاریس- شهر هنر اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

Jurisdiction of Saint-Emilion

فرانسه

سال ثبت در لیست میراث جهانی/ 1999

زراعت انگور توسط رومى ها به منطقه ى حاصلخیز اکویتین Aquitaine معرفى شد و در قرون وسطا رشد پیدا کرد . منطقه ى اِمیلیون مقدس از موقعیت خود که در مسیر سفرهاى زیارتى به سمت Santiago de compostela قرار داشت، بهره برده و کلیساها،صومعه ها و زائر سراها از قرن ١١میلادى به بعد در انجا ساخته شد. عنوان خاص “محکمه” در دوران قانون انگلیسى در قرن ١٢ میلادى به این مکان داده شده است.این ناحیه شامل یک چشم انداز استثنایى منحصر به تاکستانهاى مرتبط به شراب سازى همراه با بناهاى تاریخى باارزش در شهرها و دهکده ها مى باشد . برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا را کلیک کنید.

منبع: وبسایت میراث جهانی

مترجم: سارا توسلی

نوشته محکمه اِمیلیون مقدس اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

The Causses and the Cévennes, Mediterranean agro-pastoral Cultural Landscape

فرانسه

سال ثبت در لیست میراث جهانی/2011

این منطقه با وسعت ٣٠٢/٣١٩ هکتار در جنوب قسمت مرکزى کشور فرانسه،یک منظره ى کوهستانى است که توسط درّه هاى عمیقى از هم جدا شده اند. این منطقه بویژه به واسطه ى جاده هاى ماشین رو و یا مالرو آن، نماینده ارتباط بین سیستمهاى کشاورزى -دامدارى و محیط بیوفیزیکى آنهاست. روستاها و خانه هاى روستایى سنگى در سکوهاى پهناور در کاسه ،یادآور تشکیلات صومعه هاى بزرگ از قرن ١١میلادى مى باشد. مونت لوزر(Mont Lozere) در این منطقه، یکى از آخرین مکانهایى است که هنوز چراگشت *هاى تابستانى به شکل سنتى از مسیرهاى مالرو آن استفاده مى کنند. برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا را کلیک کنید.

*Transhumance یا چراگشت به  ییلاق و قشلاق کردن گله ها و گله بان آنها اطلاق می شود.

منبع: وبسایت میراث جهانی

مترجم: سارا توسلی

نوشته کاسِه و سه وِن, چشم اندازى از فرهنگ کشاورزى-دامدارى مدیترانه اى اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

Bordeaux, Port of the Moon

فرانسه

سال ثبت در لیست میراث جهانی/2007

بندر ماه یا شهر بندری بوردو در جنوب غربی فرانسه، به سال ۲۰۰۷ به عنوان شهر تاریخیِ مسکونی در فهرست میراث جهانی ثبت شد. این شهر با بیشترین تعداد بناهای محافظت‌شده‌ی فرانسوی بعد از پاریس، مجموعه‌ای برجسته‌ از معماری و شهرسازی میراث دوران روشنگری است که ارزش‌های آن تا اوایل قرن بیستم ادامه داشت. به دلیل پیوندهای تجاری با بریتانیا و کشورهای سفلی*، نقش تاریخی این شهر در تبادلات ارزش‌های فرهنگی به مدت بیش از ۲۰۰۰ سال، خصوصا از قرن دوازدهم، بسیار پر رنگ است. نقشه‌های شهری و مجموعه‌های معماری اوایل قرن هجدهم به بعد، این شهر را به نمونه‌ی برجسته‌ای از ‪گرایشات نوآورانه‌ی کلاسیک و نئوکلاسیک ‬ بدل می‌کند و وحدت و انسجام معماری و شهرسازی به آن می‌بخشد. ترکیب شهری بوردو، نشان از موفقیت فلاسفه‌ای دارد که می‌خواستند شهر را به ملغمه‌ای از انسانیت، جامعیت، و فرهنگ تبدیل کنند. برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا را کلیک کنید.

* نامی است که به کشورهای منطقهٔ کرانه‌ای در شمال غرب اروپا می‌دهند، که به‌ویژه از کشورهای هلند و بلژیک  تشکیل شده است. این سرزمین‌ها پست‌تر از دلتای رود راین، رود شلده و رود موز و پایین‌تر از سطح دریا اند. این منطقه شامل محدودهٔ به نسبت گسترده از اروپا از گراولینز و دانکرک است.

منبع: وبسایت میراث جهانی

مترجم: روزبه فخر

نوشته بُوردُ‪و‬، بندر ماه اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

Paris, Banks of the Seine

فرانسه

سال ثبت در لیست میراث جهانی/1991

از موزه لوور تا برج ایفل, از میدان کونکورد تا گراند پالاس و پتی پالاس، تکامل تدریجی پاریس و تاریخچه آن را می توان از رود سن مشاهده کرد . کلیسای جامع نوتردام و سنت چاپل شاهکارهای معماری هستند در حالیکه میدان ها و بلوارهای وسیع بارون هاوسمن*بر معماری و برنامه ریزی شهری اواخر قرن 19 و 20 در سراسر جهان تاثیرگذار بوده است. برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا را کلیک کنید.

*طراح شهری و نوسازی پاریس و نیز شهردار پاریس.

منبع: سایت میراث جهانی

مترجم: لیلا اصغری

نوشته پاریس و حاشیه رود سِن اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

Prehistoric Pile Dwellings around the Alps

اتریش/ فرانسه/ آلمان/ ایتالیا/ اسلوونی/ سوئیس

سال ثبت در لیست میراث جهانی/2011

این خانه های چوبی و ردیفی روی آب شامل صد و یازده سایت جداگانه کوچک مربوط به دوران ماقبل تاریخ در اطراف آلپ هستند و در حدود سال های ۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد در کنار دریاچه ها، رودخانه ها و یا تالاب ها ساخته شده اند. با کاوش هایی که در برخی از سایت ها انجام شده است ، شواهدی بدست آمده که بینشی از زندگی در دوران ماقبل تاریخ در دوران نوسنگی و عصر مفرغ در آلپ اروپا و نحوه تعامل جوامع با محیط آنها را توضیح می دهد. این سکونت گاه ها،  که گروه منحصر به فردی از اماکن باستانی خوب محافظت شده و با غنای فرهنگی می باشند، یکی از مهمترین منابع مطالعاتی جوامع ابتدایی کشاورزی در آن نواحی را تشکیل می دهند. برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا  و اینجا را کلیک کنید.

*آبسرا به خانه یا سرپناهی گفته می‌شود که روی پایه‌های چوبی بر فراز آب دریاچه بنا شده باشد.

منبع: سایت میراث جهانی

مترجم: الهام اخوان

نوشته آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

The Architectural Work of Le Corbusier, an Outstanding Contribution to the Modern Movement

آرژانتین/بلژیک/فرانسه/هند/ژاپن/سوئیس/آلمان

سال ثبت در لیست میراث جهانی/2016

هفده اثری ‪که‬ از بین کارهای لو کوربوزیه برای این مجموعه‌ی فرا ملی برگزیده شده‌اند، در هفت کشور جهان قرار دارند و نقطه‌ی عطف و شاهدی بر ابداع ادبیات نوین معماری به شمار می‌روند. ساخت این بناها نیم قرن به طول انجامیده که لکربوزیه از آن دوران به عنوان «پژوهش شکیبا» یاد کرده است. مجموعه‌ی پارلمان ایالتی در چَندیگَر (هند)، موزه‌ی ملی هنر غرب در توکیو (ژاپن)، خانه‌ی دکتر کًروت‌چِت در لاپلِاتا (آرژانتین)، و اونیتِه دَبیتَسیون در مارسِی (فرانسه) راه‌کارهای جنبش مدرن در راستای ابداع تکنیک‌های نوین معماری برای پاسخ به نیازهای جامعه در خلال قرن بیستم هستند. این شاه‌کارهای خلاق هوشمندانه، هم‌چنین سهمی در «بین‌المللی کردن» رشته‌ی معماری در جای‌جای کره‌ی خاکی دارند. برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا را کلیک کنید.

منبع: سایت میراث جهانی

مترجم: روزبه فخر

Pignon, Firminy

نوشته آثار معماری لو کوربوزیه و سهم برجسته او در جنبش مدرن اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

Mont-Saint-Michel

فرانسه

سال ثبت در لیست میراث جهانی/ 1979

“شگفتی غرب” یا همان دیر بندیکتین به سبک گوتیک، استوار بر بستری صخره‌ای در میان آمد و شد امواج قدرت‌مند و در فاصله‌‌ای میان نورماندی (Normandy) و بریتانی (Brittany) واقع‌شده است. این بنا همواره وقف فرشته‌ی مقرب (سن میشل) و دهکده‌ای که در سایه‌ی دیوارهایش متولد شده، بوده است. ساخت هنرمندانه و مهندسی این دیر که به قرون یازده تا شانزده باز می‌گردد، سبب مقاومت این سازه در مقابل مشکلات طبیعی و منحصر به فرد این منطقه است. لطفا اینجا را کلیک کنید.

 منبع: سایت میراث جهانی

پیوند(های) مفید:

http://mont-saint-michel.monuments-nationaux.fr/en/

http://www.ot-montsaintmichel.com/index.htm?lang=en

مترجم: روزبه فخـر

نوشته مُن سَن میشل و خلیج آن اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

Canal du Midi

فرانسه

سال ثبت در لیست میراث جهانی/1996

این شبکه 360 کیلومتری از راههای آبی قابل پیمایش که دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس را از طریق ۳۲۸ سازه (قفل ها، قنات ، پل ها، تونل ها و …) به هم متصل می کند، یکی از برجسته ترین شاهکارهای مهندسی عمران در عصر مدرن است. این شبکه که بین سالهای ۱۶۶۷ و ۱۶۹۴ ساخته شد ، راه را برای انقلاب صنعتی هموار کرد. لطفا اینجا را کلیک کنید.

دقتی که خالق آن “پیر-پاول ریکت” ، در طراحی و شیوه‌ ی انطباق با محیط اطراف خود به کار گرفته است ،این دستاورد فنی را به یک اثر هنری تبدیل کرده است.

منبع: سایت میراث جهانی

مترجم: نیکی بهرامی

نوشته کانال میدی اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.