لوکزامبورگ کشوری کوچک با مساحت تقریبی ۲۵۰۰ کیلومتر مربع (به اندازه مساحت شهرستان فیروزکوه) با جمعیت حدود ۶۰۰ هزار نفر است. پایتخت آن شهر لوکزامبورگ است و با کشورهای بلژیک، فرانسه و آلمان مرز مشترک دارد. نام رسمی این کشور، دوک نشین لوکزامبورگ است و با سیستم پادشاهی اداره می شود. بخاطر شرایط جغرافیایی خاص، در طول تاریخ بارها بین کشورهای مختلف دست به دست شد تا سرانجام در سال ۱۸۳۹ استقلال یافت.

لوکزامبورگ اقتصاد بسیار قوی دارد و در بین کشورهای جهان بیشترین میزان درآمد سالانه را به خود اختصاص داده است. بخش صنعتی این کشور در حوزه‌هایی همچون فولاد، مواد شیمیایی و لاستیک فعال است. بخش زیادی از اقتصاد لوکزامبورگ به خدمات، به ویژه بانکداری و امور مالی متکی است. لوکزامبورگ مهم‌ترین مرکز بانکداری خصوصی در ناحیه یورو است.

۱۰ دسامبر ۲۰۲۳:

در ادامه سفر که از پاریس شروع شده بود، شب قبل به شهر آرلون Arlon در بلژیک رسیدیم و در این شهر اقامت کردیم. شهر آرلون به لوکزامبورگ خیلی نزدیک است و چون اقامت در بلژیک بسیار ارزانتر از لوکزامبورگ است هر روز تعداد زیادی برای کار به لوکزامبورگ می روند و شب به محل اقامت خود در آرلون برمی گردند. 

صبح، قبل از حرکت به سمت لوکزامبورگ تصمیم گرفتیم تا گردش کوتاهی در شهر آرلون داشته باشیم. 

کلیسای سنت Donat، بر روی تپه Knipshen  از سنگ خاکستری رنگ به سبک گوتیک در سال 1626 ساخته شد. جاذبه اصلی مجموعه کلیسا، صحنه 14 تراس سنت دوناتوس با 14 صلیب سنگی به همین شکل است که از سال 1992 به عنوان یک بنای تاریخی شناخته شده است.

 از بالای برج کلیسا مناظری زیبا از بلژیک دیده می شود. در بسیاری از شهرهای اروپایی، سقف و شیروانی خانه ها به رنگ قرمز رنگ آمیزی می شود ولی در آرلون تقریبا سقف تمام خانه ها سیاه رنگ بود.

مهمترین و زیباترین بنای شهر کلیسا سنت مارتین Saint-Martin است این بنای نئوگوتیک در قرن نوزدهم به شکل صلیب ساخته شد. برج عظیم شرقی با ارتفاع 97 متر با یک گلدسته چند ضلعی و چهار برجک تاج گذاری شده است. توجه داشته باشید که روکش ها از سنگ آبی ساخته شده اند که بنا را زیباتر جلوه می دهند. پنجره ها با شیشه های رنگی و مخصوصا پنجره رز این کلیسا بسیار زیبا است. برای بازدید از این محل نیم ساعت کافی است.

فاصله مرکز شهر آرلون تا شهر لوکزامبورگ حدود ۳۵ کیلومتر است. ما برای بازدید از شهر لوکزامبورگ چهار ساعت زمان اختصاص دادیم. بافت قدیمی شهر ، در لیست میراث جهانی ثبت شده است. ما اتومبیل را در خارج بافت قدیمی و در نزدیک صخره باک Bock پارک کردیم و از این منطقه وارد شهر قدیم شدیم.  ما از روی یک گذرگاه باریک بر روی صخره ای که بیش از ۵۰ متر بالاتر از بستر رودخانه است عبور کردیم. به این دیواره های سنگی که قسمتی از برج و باروی شهر هم بر روی آن ساخته شده است، دیواره های کورنیش گفته می شود. این محل تقریبا ۶۰۰ متر طول دارد. عده ای معتقد هستند بهترین تراس و بالکن اروپا است. دقیقا در زیر جایی که ایستاده اید. شبکه بسیار طویلی از غارهای تو در تو ساخته شده است که در زمان جنگ جهانی اول و دوم به عنوان پناهگاه استفاده می شد. برای ورود به این غارها می بایست بلیط ۸ یورویی تهیه کنید. 

میدان Guillaume II میدان اصلی شهر لوکزامبورگ است. این میدان در قلب منطقه تاریخی Upper Town واقع شده است. در نیمه غربی آن تالار شهر قرار دارد و در مرکز آن مجسمه دوک بزرگ سابق -ویلیام دوم- سوار بر اسب به چشم می خورد. این میدان میزبان بسیاری از رویدادهای مهم فرهنگی شهر مانند کنسرت ها، جشنواره ها و بازارهای کریسمس است.

بنای یادبود Gëlle Fra به معنای “بانوی طلایی”، یک یادبود جنگ در شهر لوکزامبورگ است و به هزاران نفر از لوکزامبورگی ها که داوطلب خدمت در نیروهای مسلح قدرت های متفقین در طول جنگ جهانی و جنگ کره بودند، تقدیم شده است. بخش میانی این بنای تاریخی یک ابلیسک گرانیتی به ارتفاع 21 متر است . در بالای ابلیسک مجسمه برنزی طلاکاری شده ای قرار دارد که نشان دهنده نایک ، الهه پیروزی، یا “ملکه آزادی” است و تاج گلی را که گویی آن را بر سر ملت گذاشته است، در دست دارد . در پای ابلیسک دو مجسمه برنزی (طلا نشده) وجود دارد که نمایانگر سربازان لوکزامبورگی است که داوطلب خدمت برای فرانسه شده اند . یکی در پای مجسمه دراز کشیده و در راه خدمت به کشورش مرده است و دیگری در سوگ هموطن مرده خود نشسته است.Gëlle Fra در میدان قانون اساسی، در محله Ville Haute در مرکز شهر لوکزامبورگ واقع شده است. 

در ادامه مسیر از کلیسا جامع شهر بازدید کردیم و از میان کوچه و پس کوچه ها خودمان را به کنار کاخ دوک لوکزامبورگ که به کاخ بزرگ دوکال مشهور است، رساندیم. این کاخ بطور رسمی محل اقامت دوک لوکزامبورگ است. البته این کاخ از سال ۱۸۹۰ میزبان خانواده سلطنتی شده و قبل از آن محل اقامت ایشان در ساختمان فعلی تالار شهر بود. نخستین دوک بزرگ، ویلیام اول نام داشت و در سال ۱۸۱۵ به سلطنت رسید. در حال حاضر این وظیفه به عهده هانری است. مراسم تعویض شیفت گارد کاخ هر روز در ساعات خاصی و طی مراسم ویژه ای انجام می شود. در فصل تابستان تورهای برای بازدید از داخل این کاخ برگزار می شود.

ما ناهار را در رستوران Urban که در یک ساختمان قدیمی بود، خوردیم. سپس وارد کوچه و پس کوچه های قدیمی شهر شدیم. هر چند هوا سرد و بارانی بود ولی بیشتر میدانها و خیابانها برای جشنهای کریسمس آذین بندی شده بودند و عده زیادی مشغول خرید بودند. ما هم از فروشگاههای سوغاتی فروشی کمی خرید کردیم و به سمت محل پارک اتومبیل به راه افتادیم.

مقصد بعدی ما شهر Trier در آلمان بود. مرز رسمی آلمان و لوکزامبورگ رودخانه موزل است. پل Sauerbrücke بر روی این رود احداث شده است. با ورود به کشور آلمان همچنان می توان تعداد زیادی از اتومبیلها با شماره لوکزامبورگ را مشاهده کرد. به نظر می رسد که افراد زیادی در آلمان زندگی می کنند و برای کار به لوکزامبورگ می روند. رود موزل، رودخانه عریضی است و قایقرانی به راحتی در آن انجام می شود. این رود در شهر کوبلنتس Koblenz آلمان به رود راین می پیوندد.

افشین ایران پور

کانون گردشگران جوان ایران

af6872@gmail.com

www.kanoonirangardan.ir

نوشته سفر به لوکزامبورگ- پادشاهی بی سر و صدا  اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe

آلبانی/ اتریش/ بلژیک/ بلغارستان/ کرواسی/ آلمان/ ایتالیا/ رومانی/ اسلواکی/ اسلوونی/ اسپانیا/ اکراین

سال ثبت در لیست میراث جهانی/2007

این منطقه فرا مرزی در بیش از 12 کشور گسترش پیدا کرده است. در پایان آخرین عصر یخبندان، طی یک روند چند هزار ساله، گسترش جنگلهای راش اروپایی از چند منطقه دور افتاده در کوههای آلپ، کارپات*، دینارید، مدیترانه و پیرنه شروع شد و  همچنان ادامه دارد. این گستره عظیم در سراسر قاره به تطابق درختان و تحمل آب و هوایی متفاوت و شرایط جغرافیایی و فیزیکی مرتبط است. برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا را کلیک کنید.

*کوه‌های کارپات (به انگلیسی: Carpathian Mountains) رشته‌کوههایی به شکل کمان با طول تقریبی ۱۵۰۰ کیلومتر در میان اروپای مرکزی و جنوبی

منبع: سایت میراث جهانی

مترجم: حسن جاویدنیا

نوشته جنگلهای باستانی و کهنسال راش در ناحیه کارپات و بعضی مناطق اروپا اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

The Architectural Work of Le Corbusier, an Outstanding Contribution to the Modern Movement

آرژانتین/بلژیک/فرانسه/هند/ژاپن/سوئیس/آلمان

سال ثبت در لیست میراث جهانی/2016

هفده اثری ‪که‬ از بین کارهای لو کوربوزیه برای این مجموعه‌ی فرا ملی برگزیده شده‌اند، در هفت کشور جهان قرار دارند و نقطه‌ی عطف و شاهدی بر ابداع ادبیات نوین معماری به شمار می‌روند. ساخت این بناها نیم قرن به طول انجامیده که لکربوزیه از آن دوران به عنوان «پژوهش شکیبا» یاد کرده است. مجموعه‌ی پارلمان ایالتی در چَندیگَر (هند)، موزه‌ی ملی هنر غرب در توکیو (ژاپن)، خانه‌ی دکتر کًروت‌چِت در لاپلِاتا (آرژانتین)، و اونیتِه دَبیتَسیون در مارسِی (فرانسه) راه‌کارهای جنبش مدرن در راستای ابداع تکنیک‌های نوین معماری برای پاسخ به نیازهای جامعه در خلال قرن بیستم هستند. این شاه‌کارهای خلاق هوشمندانه، هم‌چنین سهمی در «بین‌المللی کردن» رشته‌ی معماری در جای‌جای کره‌ی خاکی دارند. برای مشاهده ویدئو کوتاه اینجا را کلیک کنید.

منبع: سایت میراث جهانی

مترجم: روزبه فخر

Pignon, Firminy

نوشته آثار معماری لو کوربوزیه و سهم برجسته او در جنبش مدرن اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

بگیناژهای فِلاندِرز ( Flemish Béguinages)

بلژیک

سال ثبت در لیست میراث جهانی/1998

بِیگینها  زنانی بودند که زندگی خود را وقف خدا کرده بودند بدون اینکه از زندگی دنیوی دست بکشند. آنان در قرن ١٣ میلادی بِگیناژها (beguinages)را پایه گذاری نمودند که انجمنهایی بود برای تامین نیازهای معنوی و مادی ایشان . بگیناژهای فلاندرزها در حقیقت مجموعه هاییست شامل خانه ها، کلیساها ، ساختمانهای مستخدمین و فضاهای سبز با چیدمان شهری یا روستایی که مطابق با  سبک فرهنگ خاص مناطق فلاندرز  ساخته شده اند. انها یاداور مسحور کننده ای از سنن بِیگینها هستند که در زمان قرون وسطی، به شمال غربی اروپا گسترش پیدا کرد.

مترجم: آتوسا نیرحبیبی

نوشته بگیناژهای فِلاندِرز اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

بلژیک/فرانسه

سال ثبت در لیست میراث جهانی/1999

در سال 2005 ناقوس خانه گمبلوکس در بلژیک و بیست و سه ناقوس خانه در شمال فرانسه به فهرست میراث جهانی اضافه شد، اینها علاوه بر سی و دو ناقوس خانه در والونیا و فلاندر بودند که پیش از آن در سال ۱۹۹۹ ثبت شده بودند.

تاریخ ساخت این سازه ها به قرن یازدهم تا هفدهم برمی گردد، در آن زمان برخلاف شهرهای ایتالیایی، آلمانی و انگلیسی که تمایل بیشتری به ساخت تالارهای شهری داشتند در بخشهای شمال غربی اروپا، بر ساخت ناقوس خانه ها تأکید می شد. این ناقوس خانه ها بر بالای56 برج ناقوس قرار دارند و در هر برج بیش از چهل زنگ ناقوس وجود دارد و هر زنگ به ریسمانی وصل می شود که امتداد این ریسمانها به یک کاریلون متصل است. در ابتدا این برج ناقوس ها مربعی شکل و تنومند ساخته می شدند، اما به تدریج تحت تأثیر سبک باروک باریک تر شدند، در معماری ناقوس خانه ها شاهد سبک و سیاق متنوعی هستیم که درواقع نمایشی از سبک های معماری رومی، گوتیک، رنسانس و باروک است.

این ناقوس خانه ها معمولا در ساختمان اصلی کلیسا بنا می شدند که جلسات اصلی شورای شهر در آنجا بر گزار می شد. بنابراین ناقوس خانه ها به نشانه های بسیار مهمی از پیروزی آزادی های مدنی تبدیل شدند. در چشم انداز شهری در مقابل دو نوع برج : بارو (نماد نظامیان) و برج ناقوس (نماد کلیسا) ، ناقوس خانه ها نمادی از قدرت شورای شهر و شهرداری محسوب می شدند و در طول قرن ها، نمایانگر نفوذ و ثروت شهرها بودند. متاسفانه این سازه ها در طول زمان دچار بعضی ازآسیب ها مانند حریق شده اندکه به همین دلیل به هنگام بازسازی در مصالح آنها به جای چوب از سنگ استفاده شد.

پی نوشت:
ناقوس خانه قسمتی از ساختمان است که ناقوس در آن جای می گیرد و می تواند درساختمان اصلی کلیسا یا برج ناقوس باشد.
برج ناقوس برجی است مجزا از ساختمان اصلی کلیسا که بر بالای آن ناقوس خانه ای ساخته می شود.
کاریلون یک نوع ساز موسیقی است که به طور معمول در برج ناقوس یک کلیسا یا ساختمان شهری قرار دارد.

منبع:سایت میراث جهانی

مترجم: عطیه نورعلیشاهی

عکاس: افشین ایران پور

نوشته ناقوس خانه کلیساهای بلژیک و فرانسه اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.