به دنبال همه گیری Covid-19 ، بسیاری از دولت ها اقداماتی را برای محدود کردن رفت و آمد مردم و دسترسی به مناطق خاص انجام داده اند. که شامل بسته شدن مکانهای طبیعی و فرهنگی میراث جهانی در 167 کشوری است که در آن واقع شده اند. لطفاً هنگام مرور نقشه موارد زیر را در نظر بگیرید:

• کنوانسیون میراث جهانی توسط 193 کشور عضو تصویب شده است اما فقط 167 کشور دارای آثاری در فهرست میراث جهانی یونسکو هستند.
• این لیست در حال حاضر(سال 2020) شامل 1112 مکان طبیعی ، فرهنگی و میراث جهانی مختلط است.
• در بعضی از کشورها با سیستم های فدرال ممکن است رویکرد متفاوتی برای مناطق خاصی در داخل کشور وجود داشته باشد.
• برای برخی از انواع سایت ها مانند مراکز شهری ، مجموعه های شهری یا مناظر کشاورزی ممکن است دسترسی به برخی از مکانهای عمومی سایتها امکان پذیر باشند ، در حالی که ممکن است قسمتهای دیگر سایت از جمله موزه های سایت ، مراکز بازدیدکنندگان ، ساختمانهای مذهبی یا نمادی بسته باشند.
• برای برخی از کشورها (مانند چین) سایتها مجددا بازگشایی خواهند شد.
• در حالی که سایتها بسته هستند ، فعالیتهای نظارت توسط مدیریت سایت ممکن است ادامه یابد ، به ویژه برای مکانهای طبیعی ، از جمله توسط واحدهای ضد شکار غیرقانونی ، نظارت بر تصاویر ماهواره ای یا هواپیماهای بدون سرنشین و مداخلات اضطراری ، به عنوان مثال در صورت آتش سوزی.

تحلیل و بررسی

نقشه 167 کشور عضو دارای خصوصیات میراث جهانی نشان می دهد که 62 کشور (= 37٪) سایتها را کاملاً بسته نگه داشته اند ، در حالی که 61 کشور (= 37٪) سایتهای خود را باز کرده اند. برای 44 کشور (26٪) تعطیلی جزئی مشخص شده است ، که شامل کشورهایی است که پس از بحران به آرامی مکان های میراث جهانی را باز می کنند.

منبع: سایت میراث جهانی

گردآوری: افشین ایران پور

نوشته نظارت بر تعطیلی سایتهای میراث جهانی و معرفی نقشه جهانی در مورد بسته بودن سایت های میراث جهانی به دلیل Covid-19 و تجزیه و تحلیل. اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

معرفی مناطق گردشگری یکی از اهداف کانون گردشگران جوان ایران از بدو تاسیس کانون بوده است. سایتهای تاریخی- طبیعی میراث جهانی که در سازمان یونسکو ثبت شده اند، از معتبرترین و مهمترین مکانهای گردشگری هر کشور هستند، به همین دلیل تصمیم گرفتیم تا با کمک دوستان علاقه مند، اقدام به ترجمه آنها از زبان انگلیسی به فارسی کنیم تا معرفی آنها برای خواننده فارسی زبان راحت تر باشد. تاکنون 200 اثر ترجمه و در سایت قرار داده شده است(از هر کشور عضو، حداقل یک اثر معرفی شده است). من به عنوان هماهنگ کننده این کار از تمامی دوستان تشکر می کنم و با صدای بلند می گویم: دست مریزاد.

لازم می دانم که دست اندرکاران این مجموعه ( تا اینجا کار) را معرفی کنم:

1. روزبه فخر
2. عطیه نورعلیشاهی
3. علی حیرانی
4. سارا توسلی
5. آتوسا نیرحبیبی
6. بنیامین قاسمی
7. محمد شهداد
8. الهام نصیری
9. فروغ سبزقبایی
10. فاطمه غلامی راد
11. مریم جالسی
12. مسعود سربندی
13. نازنین سهامی
14. نیکی بهرامی
15. سارا آیت الله زاده
16. امیرعلی آیت اللهی
17. لیدا صدریه
18. پریسا پورصادقی
19. فرانک جلیلی
20. مهدی طالبی
21. حسن جاویدیان
22. علیرضا سامانی
23. آذردخت وظیفه شناس
24. سروناز پارسا
25. نسرین اوحدی
26. مریم اختیارزاده
27. مهدی خلیلی سامانی
28. سارا بهنامی
29. اشکان نامه ای
30. نگار مافی
31. سمانه عبدلی
32. لیلا اصغری
33. الهام اخوان
34. پروین کاوسیان
35. مسعود کاوسیان
36. بهزاد بیگلربیگیان
37. عبدالقیوم رئیسی
38. مریم صادقی
39. دیبا لشکری

تصمیم بر این است تا این کار را تا حد توان گروه ادامه دهیم. ایمان داریم که نتیجه این کار علاوه بر ارتقاء سطح دانش خوانندگان فارسی زبان، به افزایش محتوای گردشگری در فضای مجازی نیز کمک شایانی خواهد کرد.

در صورتی که شما نیز علاقه مند به مشارکت در این پروژه هستید، لطفا با من از طریق ایمیل یا شبکه های اجتماعی تماس بگیرید. 

با سپاس مجدد

افشین ایران پور

iranpour@kanoonirangardan.ir

نوشته دویستمین ترجمه آثار میراث جهانی در سایت کانون گردشگران جوان ایران اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

میراث جهانی یونسکو (به انگلیسی: World Heritage Sites) نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های روی زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، هستند. بر پایه این کنوانسیون، کشورهای عضو یونسکو می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت در عین باقی‌ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوطه، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود. مکان‌های میراث جهانی ثبت‌شده در سازمان یونسکو، مکان‌هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه، ساختمان، مجموعه یا شهر هستند.

فرایند نامزد شدن برای ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو

ابتدا کشور متقاضی بایستی فهرستی از مکان‌های مهم طبیعی و فرهنگی خود تهیه نماید. این فهرست، «فهرست احتمالی» نامیده می‌شود. در صورتی که مکانی در این فهرست نباشد نمی‌تواند بعداً نیز برای ثبت در فهرست میراث جهانی نامزد شود. سپس آن کشور می‌تواند مکان مورد نظر را از فهرست احتمالی در پروندهٔ نامزدی قرار دهد. پروندهٔ نامزدی توسط شورای بین‌المللی ابنیه و محوطه‌ها و اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت ارزیابی می‌شود. نتایج و توصیه‌های به دست آمده از این ارزیابی به کمیته میراث جهانی یونسکو تحویل می‌شود. این کمیته سالانه یک بار برای بررسی امکان‌پذیرش مکان‌های نامزد شده تشکیل می‌شود که گاهی اوقات تصمیمات نهایی را جهت کسب اطلاعات بیشتر به تعویق می‌اندازند یا به کشور درخواست دهنده ارجاع می‌دهند. ده معیار برای پذیرش یک مکان به عنوان میراث جهانی یونسکو وجود دارد که مکان مورد نظر بایستی حداقل یکی از آن‌ها را دارا باشد.

یونسکو از ابتدا به حفاظت بناهای تاریخی و موارد دیگری مثل تربیت افراد متخصص برای نگهداری و مرمت آثار تاریخی توجه نشان می‌داد. در این سازمان فهرستی از آثار جهانی که واجد شرایط و معیارهای پذیرفته شده یونسکو است وجود دارد، که در واقع پس از بررسی درخواست‌ها و مشاهدهٔ  کارشناسان مربوطه، رأی به ثبت اثر داده می‌شود و پس از تصویب، جزئی از آثار جهانی می‌شود. هنگامی که دولتی تصمیم می‌گیرد اثری را به عنوان اثر جهانی در یونسکو به ثبت برساند موظف می‌شود، حفاظت و مراقبت از اثر را عهده‌دار شود. 

معیارها

هر مکان دست کم باید یکی از معیارهای بیان شده را برای ثبت در میراث جهانی دارا باشد.

معیارهای فرهنگی

• (i): نشان دهنده یک شاهکار از نبوغ و خلاقیت انسانی باشد.

• (ii): نشان دهنده تبادل ارزش‌های بشری در یک بازه زمانی در یک منطقه فرهنگی از لحاظ پیشرفت در معماری یا فناوری، برنامه‌ریزی شهری یا طراحی چشم‌انداز باشد.

• (iii): گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی یا تمدن زنده یا از میان رفته باشد.

• (iv): نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحلهٔ مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد.

• (V): نمونه برجسته‌ای از تعامل بین انسان و محیط زیست یا نماینده یک فرهنگ باشد.

• (vi): به‌طور مستقیم یا ملموس مرتبط با رویدادها یا سنت‌های زندگی، افکار و عقاید یا آثار هنری یا ادبی دارای اهمیت عالی جهانی باشد.

معیارهای طبیعی

• (vii): پدیدهٔ بی نظیر طبیعی با زمینه‌های استثنایی و زیباشناسی باشد.

• (viii): نمونه برجسته از مراحل و تغییرات تاریخ زمین‌شناسی باشد.

• (ix): نمونهٔ برجسته از فرایندهای زیست‌محیطی و بیولوژیکی در تکامل و توسعه زمینی، اکوسیستم‌های ساحلی و دریایی و جوامع از گیاهان و حیوان‌ها باشد.

• (X): شامل زیستگاه‌های طبیعی مهم از نظر تنوع زیستی و حاوی گونه‌های در خطر باشد.

مزایای پذیرش کنوانسیون میراث جهانی

 ثبت محوطه‌های تاریخی در فهرست میراث جهانی مزایای مختلفی دارد. این مزایا را به‌طور کلی می‌توان در قالب ارتقا و بهبود هشت گروه «مشارکت علمی و عملی»، «سرمایه‌های اجتماعی»، «افتخار ملی»، «کمک‌های مالی و وام‌های مشخصه»، «حفاظت از آثار»، «آموزش»، «باززنده‌سازی و اصلاح شرایط موجود» و «گردشگری» دسته‌بندی کرد. در این راستا آگاهی‌رسانی و اطلاع‌رسانی به جامعه جهانی موجب افزایش فعالیت گردشگری، جذب منابع مالی و رونق اقتصاد محلی و عامه مردم می‌شود. به‌علاوه، از کمک‌های بین‌المللی که برای کشورهای عضو کنوانسیون در پی دارد می‌توان به جذب همکاری‌های علمی از سایر کشورهای عضو کنوانسیون در زمینه‌هایی با تجارب مشابه، بهره‌گیری از همفکری فنی کمیته و هیأت‌های مشاور آن، اعزام کارشناسان متخصص به محوطه، در اختیار گذاردن تجهیزات غیرقابل تهیه برای کشورهای متقاضی، اعطای وام‌های درازمدت با ‌بهره کم و اختصاص کمک‌های بلاعوض در موارد خاص از محل صندوق بین‌المللی میراث جهانی سالانه مبلغ ۴میلیون دلار که از جمع‌آوری حق مشارکت کشورهای عضو و کمک‌های داوطلبانه تأمین می‌شود، اشاره کرد. این فرآیند همچنین سبب توجه ویژه مردم و رسانه‌های محلی و ملی شده که نتایج ویژه‌ای را به خصوص در زمینه پایش و کنترل تخصصی و عمومی توسط کارشناسان فن و مردم محلی در بر خواهد داشت. ثبت میراث فرهنگی و مزایای گردشگری ثبت یک اثر در فهرست میراث جهانی سبب می‌شود علاوه بر محافظت و نگهداری و معرفی ارزش‌های آن به جهانیان به عنوان هدف اصلی، نوعی تبلیغات برای مقصد محسوب شود که به‌واسطه آن فعالیت‌های گردشگری در محوطه نیز افزایش می‌یابد. زمانی که فعالیت‌های گردشگری به خوبی برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی شوند، می‌توانند منابع مالی مهمی را برای محوطه و نیز برای اقتصاد محلی به ارمغان آورند. با سرازیر شدن گردشگران برای بازدید از یک اثر که ثبت میراث جهانی شده ممکن است زیرساخت‌های مقصد نیز در ابعاد اقامتی، پذیرایی، ارتباطی و جاده‌ای و حمل و نقل زمینی یا هوایی بهبود یابد و کسب وکارهای کوچک و بزرگ محلی مرتبط با خدمات گردشگری به این واسطه شکل گیرد و افزایش اشتغال را به همراه داشته باشد. از این طریق می‌توان امیدوار بود با توزیع درآمد، بهبود کیفیت زندگی مقصد در جنبه‌های اقتصادی و بهداشتی ممکن شود. از طرف دیگر با مشارکت جامعه محلی و توانمندسازی آنها با آموزش در فرآیند نظام عرضه گردشگری، مراقبت و نگهداری از آثار نیز به‌خوبی اجرایی می‌شود.

میراث جهانی در معرض خطر چیست؟

با توجه به ماده ۱۱٫۴ کنوانسیون، یونسکو، میراثی که نیاز به محافظت دارند یا برای آن‌ها درخواست کمک شده در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار دارند. این اقدام برای افزایش آگاهی بین‌المللی به تهدیدها و تشویق به اقدامات خنثی‌کننده در نظر گرفته شده‌است.

در مورد سایت‌های طبیعی، خطرات عبارتند از:کاهش جدی در جمعیت گونه‌های در معرض خطر یا از بین رفتن زیبایی‌های طبیعی یا فعالیت‌هایی مانند قطع درختان، آلودگی٬استخراج، کشاورزی موجب نابودی آن محیط می‌شود. در مورد سایت‌های خطرات عبارتند از:از بین رفتن ساختار و مواد ساخته شده از آن از دست دادن اصالت تاریخی. از جمله خطرات برای هر دو سایت‌های فرهنگی و طبیعی، شامل طرح‌های توسعه، درگیری‌های مسلحانه، سیستم‌های مدیریت ناکافی یا تغییر در وضعیت حفاظتی است. در مورد سایت‌های فرهنگی تغییرات تدریجی به دلیل زمین‌شناسی، آب و هوا یا محیط زیست نیز می‌تواند خطرات بالقوه باشد. قبل از اینکه میراث در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گیرد وضعیت آن بررسی شده و برنامه‌هایی برای بازسازی و اصلاح آن با همکاری دولت عضو صورت می‌گیرد. پس از اجرای برنامه توسط دولت و بررسی سالانه توسط کمیته یونسکو ممکن از این فهرست خارج شوند.

آثار ثبت شده در لیست میراث جهانی کدام است؟

در وب سایت میراث جهانی یونسکو تمامی آثار ثبت شده و همچنین سایتهای پیشنهادی را می توانید از طریق لینک زیر پیدا کنید. http://whc.unesco.org/en/list/

وب سایت ” میراث جهانی برای مسافران میراث جهانی” وب سایت مفید دیگری است که توسط علاقه مندان به میراث جهانی ایجاد شده است. https://www.worldheritagesite.org/

اگر به دنبال معرفی تعدادی از این آثار به زبان فارسی هستید حتما از وب سایت کانون گردشگران جوان ایران> مجله گردشگری> میراث جهانی بازدید کنید. https://kanoonirangardan.ir/ و یا اینجا را کلیک کنید.

گردآوری: افشین ایران پور

نوشته میراث جهانی چیست و چه اهمیتی دارد؟ اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

هنر معماری گوتیک در میان سال‌های ۱۱۳۷ و ۱۱۴۴ (میلادی) در جریان بازسازی کلیسای سن-دنی فرانسه پا به عرصه وجود گذاشت و تا اواسط قرن شانزدهم میلادی در اروپا معمول بود. هنر گوتیک در میان دو دورهٔ هنر رمانسک و رنسانس واقع شده‌است و تا قبل از دورهٔ مدرن، گوتیک به عنوان یک صفت منفی به کار می‌رفت و فیلاریته از آن به عنوان هنر فلاکت‌زده یاد می‌کند. سبک معماری جورجیا الهام گرفته از این سبک، در سال‌های ۱۷۲۰ تا ۱۸۴۰ در کشورهای انگلیسی زبان شهرت یافت.

دورهٔ گوتیک در فرهنگ جهان دوران استیلای مذهب و بالاخص کلیسا، بر جوامع بوده‌است. نوع ارتباطات در آن دوران به صورت عمودی تعریف می‌شد. بدین معنا که تمام ابعاد و جنبه‌های زندگی در جهت خداوند و برای خداوند تعریف می‌شد. این الگو در معماری آن دوران خود را به صورت فلش‌های رو به بالا (به سمت خداوند) نشان داده‌است. دورهٔ گوتیک با ظهور اومانیسم پایان یافت. البته عده‌ای دورهٔ رنسانس را دشمن گوتیک می‌دانند.

یکی از ویژگی‌های معماری گوتیک، قوس نوک تیز است. این نوع طاق قبل از این‌که در معماری قرون وسطی به کار گرفته شود، در خاور میانه، در معماری اسلامی استفاده می‌شد. در نتیجه به نظر می‌رسد که معماری شرق نزدیک و خاورمیانه برای بناهای فرانسه مانند کلیسای جامع اوتون الهام‌بخش بوده‌است.قوس‌های نوک تیز به‌طور گسترده در تزئین گذرگاه طاقدار کور رومی نیز رخ می‌دهد که در آن قوس‌های نیم‌دایره با یک الگوی تزئینی ساده همدیگر را می‌پوشانند و نوک‌های تیز به صورت تصادفی در طراحی پیش می‌آیند.

دوره های معماری گوتیک

معماری در اروپا طی سده‌های سیزده و چهارده شکل گرفته و شکل‌گیری آن در طی سه مرحله بوده‌است.

گوتیک آغازین

معماری گوتیک با دوباره ساختن کلیسای سن دنی پاریس، در فرانسه آغاز گردید. در کلیساهای گوتیک آغازین، طاق جناغی بسیار به چشم می خورد.  طاق جناغی با توجه به قوس‌های متقاطع یا اریب در  زیر طاق گهواره ای خیلی آسان شناخته می‌شود . این قوس‌ها نقش آرماتور یا مسلح‌کننده ای را دارند که به عنوان چهارچوبی برای استخوان عصر گوتیک مورد استفاده قرار گرفته‌اند. معماری گوتیک آغازین دوره متمایز شدن از هنر رومانسک و خودسازی و تکامل شیوه گوتیک است، که نیمه قرن دوازدهم میلادی را فرا گرفت و به انگلستان نیز نفوذ داشت.

گوتیک متعالی

گوتیک شعاع سان (تابناک)ه

این سبک در نیمه ی اول سده سیزدهم هنگامی که معماری با ظرافت کاری های باشکوه پدید آمد سبک مشعشع نام گرفت . پنجره های آن در نوع خود بزرگترین تا آن روز بودند. نمونه زیبای آن کلیسای سنت شاپل در پاریس است .در گوتیک سبک مشعشع بیش از سه چهارم (بیشتر از 70 درصد ) کل بنا را شیشه ها تشکیل می دادند.

منبع: ویکیپدیا فارسی

نوشته معماری سبک گوتیک اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

این یافته حیرت انگیز موجی از هیجان در جامعه دیرینه شناسان جهان برانگیخته است. به تعبیر یک دانشمند، این جسد را می توان به مومیائی های بازمانده از مصر باستان تشبیه کرد.

جهان 65 میلیون سال پیش برای دانشمندان پر از عجایب است، بویژه به خاطر آنکه آنها برای مطالعات خود تنها سنگواره استخوان جانوران آن دوران را در اختیار دارند.

اما در یک نقطه دور افتاده ایالت داکوتای شمالی در آمریکا، لاشه فسیل شده دایناسوری یافته شده که به نحو خارق العاده ای از گزند فرسایش در امان مانده، به نحوی که حتی فـَلسهای روی پوست جانور قابل تشخیص است.

تایلر لاسون دانشجوی زمین شناسی دانشگاه ییل دانشمند جوانی است که این جانور را یافته است. او می گوید: “من فهمیدم که ما فسیل یک دایناسور سه بعدی را یافته ایم و بی نهایت خوشحال شدم.”

در بررسی بیشتر، مشخص شد که جانور یافت شده، یک دایناسور گیاهخوار به نام Hadrosaur است که پوزه ای شبیه منقار اردک داشته است.

اما چرا کشف فسیلی به این بی نقصی آنقدر اهمیت دارد؟ چون استخوانها به تنهایی اطلاعات زیادی راجع به شکل ظاهری جانوران در اختیار ما قرار نمی دهند. مثلا ً تصور کنید که شما اسکلت یک فیل را یافته اید، اما هرگز یک فیل زنده را ندیده باشید.

مت لامانا از موزه تاریخ طبیعی کارنگی می گوید: “تقریبا هیچ نشانه اسکلتی مبنی بر وجود خرطوم که یکی از ویژگی مهم فیلم است، در استخوانهای این جانور مشاهده نمی شود.”

حال برای مشاهده اعضا و جوارح درونی این هادراسور از فسیل آن با روش سی تی اسکن، پرتو نگاری شده است و از این طریق مشخص شده که پاهای عقبی جانور بر خلاف آنچه قبلا ً تصور می شد، بسیار قوی بوده است.

این بدان معنی است که هادراسور جانور سریعی بوده و احتمالا می توانسته در تعقیب و گریز، از چنگال بزرگترین دایناسور گوشتخوار عصر ژوراسیک، یعنی ترایناسوروس رکس، بگریزد.<

لاشه فسیل شده این دایناسور به قدری خوب حفظ شده که حتی طرح راه راه فـَلسهای سطح دم آن نیز قابل تشخیص هستند، نقش و نگاری که احتمالا به هادراسور برای همرنگی با محیط بیشه و دور ماندن از دیدرس دایناسورهای گوشتخوار کمک می کرده است.

دکتر فیلیپ مانینگ از دانشگاه منچستر می گوید: “این ویژگی بالقوه نشان می دهد که طرح راه راهی برای استتار در بخش هایی از پیکر این جاندار وجود داشته، که کشف بسیار هیجان انگیزی است.”

دیرینه شناسان این هادراسور را با توجه به محل کشف آن دکودا نامیده اند و به گفته آقای لایسون، دکودا اسرار کهن زیادی را برای محققین بازگو خواهد کرد

نوشته فسیل خارق العاده یک دایناسور اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

 معمولا جا ی نشستن هست، اگر هم نباشد زحمتی برای مسافر ایجاد نمی کند در حالی که اتوبوس های شهری تهران شببه کنسرو است که در آن گاهی سری و دستی تکان می خورد که یعنی نقاشی نیستند و آدمیانی زنده سوار بر اتوبوس به سرکار می روند یا بر می گردنددر شهر لندن جایی نیست که نشود با مترو به آنجا رفت. شهر را شبکه ای از مترو پوشش داده است. به خیالم اگر ساعتی مترو از کار بیفتد زندگی و حرکت در لندن متوقف می شود اما متروی تهران جز همان دو سه مسیر اصلی، نقش چندان تاثیر گذاری در حمل و نقل عمومی نداردبه جایش، نرخ اتوبوس و مترو در مقایسه با ایران خیلی زیاد است. کرایه تاکسی که هیچ، اصلا حرفش را هم نمی شود زد.

 لندنی ها کمتر از تاکسی استفاده می کنند البته این به این معنی نیست که تاکسی ها مشتری ندارند، نه. قیمت بلیت مترو و اتوبوس در لندن تقریبا با کرایه تاکسی های دربستی و بین راهی تهران برابر است اما هزینه تاکسی در مسیری ده پانزده کیلومتری گاه به چهل تا پنجاه پوند می رسد چیزی بین ۷۰ تا ۸۰ هزارتومان مامی بینید که تهران به این بدی ها هم نیست که خیلی ها تصور می کنند. شهری است در مقایسه با خیلی از پایتخت های جهان، ارزان، البته برای خارجیان و آنها که درآمدشان به دلار، یورو و پوند است

نوشته مسافری از تهران اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

مجسمه Ushiku Amida Buddha در شهر Ushiku Arcadia ( که در گذشته باغJodo Teien  نام داشت)، Ibaraki Prefecture در 50 کیلومتری شمال توکیو قرار دارد. این مکان  بعنوان مکانی برا ی ا دامه را ه Hozo Bosatsu برای آنکه بودا آمیدا بشود وقف وی شده بود.

طول این مجسمه 100 متر است که بر روی پایه ای 10 متری که به شکل نیلوفر آبی است و یک سکوی 10 متری قرار دارد. به عبارتی دیگر طول این مجسمه جمعاً 120 متر است. جنس پایه و سکوی آن از  سیمان تقویت شده سخت است. بدنه خود مجسمه نیز از فولاد، پوسته 6 میلیمتری برتز و حدود 6000 صفحه مجزا تشکیل شده است. بعلاوه مکانی برای بازدید داخلی نیز در ارتفاع 85  متری (در داخل مجسمه)، یعنی در حدود قفسه سینه مجسمه وجود دارد.

پایه مجسمه که به شکل شکوفه نیلوفر آبی است، نمادیست از عهد و پیمان بودا برای قدم برداشتن در این راه و جستجوی همه افرادی که در این دنیای ناپاک گم شده اند. (با 5 توهین به مقدسات). طول 120 متری مجسمه نیز نشان دهنده 12 پرتوی نوری است که به گفته مردم ا ز بدن بودا ساطع و در جهان پخش می شده است.

در ژاپن تصویری از مجسمه Buddha و Bodhistwa و Ushiku Amida Buddha با دستان راست و چپ وجود دارد. گفته می شود که این تصویر در طول دوران Kamakura  در سال 1208 نقاشی شده است. این گفته بر اساس تصاویر Buddha  از Nara  وMiroku مشخص می شود.

حالت دست این مجسمه سمبلی از پذیرش همه موجودات ذی شعور (بدون استثنا) است.

از آنجاییکه ساخت این مجسمه در سال 1995 تمام شد بلندترین مجسمه جهان مجسوب می شود و طول و عرض این مجسمه 3 برابر مجسمه آزادی است.

دومین مجسمه بلند جهان در چین قرار داشته و وقف Huangdi و Yandi است. طول این مجسمه 103 متر است.

در طول ساحل رودخانه ای در جنوب شهر کیف  مجسمه ای به ارتفاع 102 متر به نامMotherland که از جنس فولاد ضد زنگ است قرار دارد. (به همراه سلاحهای جنگی شوروی – در اندازه های بسیار کوچک- که در جلوی آن قرار دارد.) این مجسمه توسط دولت کومونیست در سالهای 1980 به منظور اعلام پیروزی در جنگ جهانی دوم ساخته شد. این زن(مجسمه) باید از اوکراین در مقابل فاشیستهای آینده محافظت می کرد. صورت وی به شکلی طعنه آمیز به سمت شرق قرار گرفته است. برای درک دلیل جذاب بودن این مجسمه باید چند ساعتی را صرف مطالعه کتب تاریخی و جغرافیایی اروپا نمایید

مجسمه Mamaev Kurgan  یادبودی از جنگ جهانی دوم و جنگ ارتش استالین است. افراد مسنی که در خارج از روسیه زندگی می کنند آن را به یاد دارند. جنگ استالین اولین جنگ بزرگی بود که شوروی درآن پیروز شد. تعداد کشته شدگان دشمن بسیار زباد بود. هیچیک از کشورهای ائتلاف محالف با هیتلر به چنین پیروزی دست نیافتنه بودند.

این مجسمه به صورت 24 ساعت برای یازدید عموم آزاد است. در طول شب نورپردازی ویژه ای در نزدیکی مجسمه و بناهای یادبود وجود دارد. نکته: Mamaev Hill  ترجمه غلط نام روسی مجسمه فوق الذکر است. Kurgan  تپه ای از خاک و سنگ است که در ایام قدیم بر روی قبر می ساختند و این امر بدین معناست که این محل در زمانهای باستانی گور یکی از سرداران معروف بوده است.نام Mamaev  نشان دهنده این مطلب است که ممکن است این مجسمه ارتباطی با سردار Mamai  از Golden Hordes داشته باشد اما هیچ مدرک تاریخی معتبری در این ار تباط وجود تدارد. طول این مجسمه 82 متر است.

مجسمه کشتی جنگی :این مجسمه که به طول 90 پا است از زمان ساختش یعنی سال 1996 بهانه ای برای یحث بوده است. بیشتر ساکنان Muscovites معتقدند که نه تنها این مجسمه یک منظره زشت است بلکه از زمانیکه پیتر کبیر پایتخت را از روسیه به مسکو و به سنت پیترز برگ منتقل کرد دیگر جایی در مسکو ندارد. هزینه ساخت این مجسمه 20 میلیون دلار بود.

   Leshan Giant Buddha  مجسمه Maitreya  (معمولاً یک Bodhisattva مظهری است از راهبی شجاع با لبخندی گشاده بر چهره اش و قفسه سینه عریان، در ناحیه شکمی آن مکامی برای دیدن مناظر وجود دارد.) در حالت نشسته است. این مجسمه در شرق شهر Leshan  ایالتSichuan  در نقطه تلاقی سه رودخانه به نامهای Min،Qingyi  و Dadu  قرار دارد. مجسمه فوق معروفترین مکان دیدنی این شهر است. در دسامبر سال 1996 این مجسمه توسط سایت یونسکو به عنوان یکی از مکانهای تاریخی دنیا معرفی شد. ساخت این مجسمه در سال 713 در Tang Dynasty آغاز و در سال 803 یعنی 90 سال بعد  به پایان رسید. در طول این سالها کارگران بسیاری از تلاش و ذکاوتشان برای ساخت آن استفاده کردند. این مجسمه بعنوان بزرگترین سنگ تراشیده شده در جهان است و در اشعار و آوازها و داستانها از آن یاد شده است.

با قرارگیرفتن صورت به سمت رودخانه، این مجسمه به صورت متقارن در آمده و همین امر موجب زیبایی بیشتر، شکوه و قدرتمندی آن شده است. طول این مجسمه 71 متر(233 پا) و عرض آن (فاصله دو دست باز شده) 3 متر (حدود 11 پا) است. عرض پای آن 8 متر (حدود 27 پا) است که به اندازه 100 نفر می توانند روی آن بنشینند. شانه مجسمه نیز 28 متر (حدود 92 پا) یعنی اندازه یک زمین بسکتبال است

مجسمه عیسی مسیح در برزیل

مجسمه مشهوری که در برزیل در شهر Rio de Janeiro قرار دارد و بسیاری از مردم آن را در تلویزیون دیده اند در حقیقت مجسمه مسیح منجی است. این مجسمه در نوک کوهCorcovado  قرار داشته و طول آن 710 متر است. مجسمه مذکور حالت ایستاده عیسی مسیح را در حالیکه دستان خود را کاملاً باز کرده است نشان می دهد که این حالت نشان دهنده پذیرش همه انسانها در آغوشش است. مجسمه عیسی مسیح نشانه برزیل است که امروزه شهرتی جهانی پیدا کرده است.

توریستهایی که از برزیل دیدن می کنند حتماً به دیدن این مجسمه نیز می روند. دست چپ این مجسمه به سمت شمال شهر Rio de Janeiro و دست راست آن به سمت جنوب شهر اشاره می کند. مناظر بسیار جذابی را می توان از آنجا مشاهده کرد که نفس را در سینه تماشاچی حبس می کند. این مناظر شامل شهر Rio ، خلیج، کوه Sugarloaf و ساحل رودخانه های Copacabana و Ipanema می شود. علاقمندان به فوتبال نیز می توانند منظره ای از استادیوم Maracana را مشاهده نمایند.

مجسمه آزادی :ارتفاع مجسمه آزادی 5/46 متر (151 پا) بوده که جمعاً با پایه اش به 93 متر (305 پا) می رسد. در گذشته این امکان وجود داشت که بتوان از 354 پله های داخلی تا سر مجسمه بالا رفت و از مناظر زیبای نیویورک لذت برد اما به دلایل امنیتی، این کار بعد از 11 سپتامبر ممنوع شد. در حال حاضر تنها بلیطهایی برای افرادی که می خواهند از داخل مجسمه دیدن نمایند فروخته می شود.

نوشته هشت مجسمه بلند دنیا اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

نمی دانم تا حالا از گداهای لندن برایتان چیزی گفته ام یا نه. لابد در همین لحظه به یاد «گدای سامره» افتادید که به سماجت معروف است، یعنی تا پولی کف دستش نگذارید، دست از سرتان بر نمی دارد. امّا نه، گداهای لندن این جوری نیستند شاید یکی از دلیلهایش این باشد که اینجا گدایی غیرقانونی است، امّا البته قانون هم به دلیلهای مختلف تا جایی که گداها اسباب دردسر نشوند، آنها را ندیده می گیرد

چیزی که درمورد گداهای لندن باید در نظر داشت، این است که همه شان در یک صنف طبقه بندی نمی شوند و هر گروهی، با خصوصیات ویژه ای که دارد، یک صنف معیّن و مشخّص تشکیل می دهد، به طوری که حتی یک توریست هم در عرض چند روز گشت و گذار در لندن، می تواند به تفاوت این صنفها پی ببرد

 اگر در پایان سیاحت یک توریست در لندن، از او بپرسید: «از گداهای لندن چه برداشتی داری؟»، ممکن است که در ضمن صحبت از ملاحظات خودش، بدون اینکه متوجّه باشد، آنها را صنف بندی کند، و شما از صنف بندی او به این نتیجه برسید که مشخّص ترین صنفهای گدایی در لندن، بدون هیچ ترتیب خاصّی عبارتند از- صنف گداهای نشسته در ایستگاههای ترن با نوشته ای بر تکّه ای مقوّا در جلوشان با مضمونهایی که در « گرسنه و خانه به دوش» خلاصه می شود- صنف زنهای جوان با بچّه یا بی بچّه، با تکّه کاغذی به دست که در ترن آن را به مسافرها نشان می دهند، با مضمونی که مسافر، خوانده و نخوانده، می فهمد که طرف مهاجری است گرسنه از یکی از کشورهای فقیر اروپایی و زبان انگلیسی هم نمی داند

 – صنف گداهایی که دم ایستگاه ترن یا در پیاده روهای شلوغ جلو شما را می گیرند و شما با سر و وضعی که دارند، خیال می کنید می خواهند نشانی جایی را از شما بپرسند و تعجّب می کنید که چرا در گوشی حرف می زنند و بعد که حرفشان را شنیدید، می بینید مضمونش این است که «یک پوند به من بدهید، می خواهم یک ساندویچ بخورم

 – صنف گداهایی که به هر اسمی، هر مبلغی که از شما بخواهند، با آن حتماً یک قوطی دیگر آبجو می خرند و هرچه بگیرند، هیچوقت کفاف مستی مدام آنها را نمی دهد- و صنف گداهایی که در پیاده روهای پر رفت و آمد، در جایی مناسب نشسته اند، کلاهی یا جعبه ای مقوّایی یا دستمالی در جلو خودشان گذاشته اند و سرشان را پایین انداخته اند و لازم نمی دانند که با نوشته ای یا صدایی از شمای رهگذر کمک بخواهند

  امّا همین که آن توریست فرضی می خواهد از «باسکرها» هم به عنوان صنفی از گداهای لندن حرف بزند، شما که اهل لندن هستید، چه بومی باشید، چه مهاجر، صداتان را بلند می کنید و می گویید: «نخیر، باسکرها که به اصطلاح نوازنده ها و خواننده های دوره گرد باشند، گدایی نمی کنند، کار می کنندچه در راهرو ایستگاههای ترن بنوازند و بخوانند، چه در پارکها و میدانچه های شهر، به حیطه موسیقی وابسته اند. بسیاری از خواننده ها و نوازنده های معروف موسیقی پاپ و همچنین اعضای ارکستر سمفونیک لندن هم، در اوّل کارشان «باسکر» بودند. پولی که مردم به آنها می دهند، کمک به گدا نیست، قدردانی از یکی از والاترین هنرهای جامعه است

نوشته باسکرها:گدایی به سبک پیشرفته اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

 

 

نوشته ارگ دریایی اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

بر این اساس، ۲۰۰ نفر پیش از ظهر و ۲۰۰ نفر نیز بعد از ظهر اجازه بازدید از مقبره توت عنخ آمون را خواهند داشت.

قرار است این مقبره برای ترمیم دیوارهای آن که با نقاشی ها و اشکال دوران فراعنه تزیین شده، در ماه مه سال آینده بسته شود.

به گفته زاهی حواس، دبیر کل شورای عالی باستان شناسی مصر، این مقبره از زمان کشف تا کنون ترمیم نشده است.

مقامات مصری می گویند رطوبت و حرارت ناشی از سرازیر شدن جهانگردان به مقبره توت عنخ آمون، این مومیایی را در معرض خطر قرار داده بود.

مراسم انتقال مومیایی از تابوت سنگی به یک صندوق شیشه ای کاملا کنترل شده از نظر حرارت و رطوبت در چهارم نوامبر صورت گرفت.

توت عنخ آمون (۱۳۳۳-۱۳۲۴ق.م) که به او پادشاه کودک و پسر طلایی گفته می شود، اسرار آمیز ترین فرعون مصر باستان است. او تقریبا ۹ ساله بود که بر تخت شاهی نشست و حدود هجده سال عمر داشت که به گونه ای مرموز از دنیا رفت.

مقبره او در چهارم نوامبر ۱۹۲۲ توسط باستان شناس بریتانیایی، هوارد کارتر (۱۸۷۴ تا ۱۹۳۹) و همکارانش در دره شاهان در استان الأقصر واقع در جنوب مصر کشف شد که برخی از باستان شناسان آن را بزرگترین رویداد در زمینه باستان شناسی در تاریخ حساب کردند.

توت عنخ آمون دوازدهمین پادشاه سلسله هجدهم فراعنه است که در فاصله سالهای ۱۳۲۰و ۱۵۶۷ پیش ازمیلاد بر سرزمین مصر حکمرانی داشتند.

جاذبه پس از مرگ

شهرت جهانگیر توت عنخ آمون مدیون دوران کوتاه شاهی وی نیست، چه او دستاوردی بزرگ در زندگی اش نداشته است. اما این پس از مرگ بود که وی جهانیان را شیفته خود ساخت.

مقبره توت عنخ آمون برخلاف بسیاری دیگر از قبور فراعنه، سالم و دست نخورده کشف شد و هیچیک از آثار یافته شده در آن به خارج مصر قاچاق نشد.

گنجینه های عظیم و دلاویز طلایی و دیگر آثار ساخته شده از چوب آبنوس که مجموع آنها به نزدیک به ۵ هزار قطعه می رسد در مقبره او پنهان بود. دیوارهای این مقبره با شکوه به تصاویر و شکل های دوران فراعنه مزین است.

چیزهای شگفت انگیز

زمانیکه هوارد کارتر برای نخستین بار از یک سوراخ کوچک به داخل مقبره نگاه می کرد، در پاسخ به همکارش که از او پرسیده بود، چه می بیند، گفت: چیزهای شگفت آوری می بینم.

مهمترین اثر کشف شده در مقبره توت عنخ آمون مومیایی خود وی بود که با جواهرات، طلسم ها و دعاهای بی شمار پوشانده شده بود. روی او نیز با ماسک طلایی زیبا و دارای نقش گرفته شده بود.

کارتر و یارانش برای اینکه ماسک و جواهر را از مومیایی جدا کنند، سر و اعضای بدن را با استفاده از وسایلی مانند چاقو و سیم های آهنی از هم جدا کردند که مومیایی بر اثر آن به شدت آسیب دید.

درسال ۱۹۲۶ اجزای مومیایی بهم چسپانده و به تابوت اصلی برگردانده شد. در سالهای بعد پژوهشگران سه بار برای انجام تحقیقات وعکسبرداری، آن را از تابوت بیرون آوردند.

تصویری از تمدن مصر باستان

آثار کشف شده در مقبره توت عنخ آمون، گوشه هایی از تمدن عظیم مصر سه هزار سال پیش و زندگی در آن زمان را روشن می سازد و تصویری از زندگی پادشاهان، سنت ها و باورهای مذهبی رایج در آن زمان به دست می دهد.

در میان آثار کشف شده، لوازم شخصی توت عنخ آمون از دوره کودکی تا زمان مرگ دیده می شود.

اسباب بازی، ابزار شکار، قلم، دوات و کاغذ، بستر خواب، تخت شاهی، انواع گردن بند، شیپورهای نظامی، سپر، ظرفهای غذاخوری، چراغ خواب، کالاها و اسباب ویژه مراسم مذهبی، پیکره های کوچک خدایان آن زمان و همچنین کالا، زیورآلات و دیگر وسایلی که توت عنخ آمون در زندگی روزمره اش استفاده می کرده و لوازمی که، بر اساس باورهای مصریان باستان، توت عنخ آمون در سفر به جهان دیگر به آنها نیاز خواهد داشت، از جمله این آثار است که با وی دفن شده بود.

هنر، دقت و ظرافت کاری که در این آثار دیده می شود، اوج تمدن مصریان باستان را نشان می دهد.

لعنت فراعنه

در مصر و در خارج از این کشور بعضی از مردم به ” لعنت فراعنه” معتقدند.

این افسانه پس از کشف مقبره توت عنخ آمون و انتقال آثار یافت شده در آن به قاهره، رواج یافت و به عاملی دیگر برای علاقه مردم به او تبدیل شد.

گفته می شود زمانی که کارتر مقبره را کشف کرد در یکی از اتاق های آن تابلویی را یافت که برآن نوشته شده بود: “هرکه تلاش کند این فرعون کوچک را آزار دهد، یا به قبر او دست بزند، مرگ با هر دو بال خود به سراغ او خواهد آمد.”

گفته می شود که لورد کارنرفون (۱۸۶۶-۱۹۲۳) تامین کننده مالی کاوشها در مقبره توت عنخ آمون، که پس از کشف مقبره او از لندن به قاهره آمد، دو هفته پس از گشایش رسمی مقبره، در اثر گزیدگی نوعی حشره دچار مسمومیت شد و جان باخت.

همچنین ادعا می شود بیشتر کسانی که به طور مستقیم یا غیر مستقیم در کاوش این مقبره دست داشته اند، زود هنگام مردند.

البته دانشمندان، افسانه ” لعنت فراعنه” را خرافه ای بیش نمی دانند. به عقیده آنان، اگر چنین نفرینی حقیقت داشت، باید پیش از هر کس دامن هوارد کارتر، کاشف مقبره را می گرفت و او را می کشت اما کارتر تا نزدیک به هفده سال پس از کشف مقبره زندگی کرد.

اما برخی باستان شناسان غربی و مسلمان داستانهایی را دراین زمینه حکایت کرده اند و در بسیاری از فیلم ها و بازی های کامپیوتری از این افسانه استفاده شده است.

فلیپ واندینبرگ، Philip Vandenberg نویسنده آلمانی در کتابی که به نام ” نفرین فراعنه، The Curse of the Pharaohs” نوشته، داستان های شگفت انگیزی آورده که ادعا شده بر اثر”لعنت فراعنه” رخ داده است.

زاهی حواس، باستان شناس معروف و دبیر کل شورای عالی باستان شناسی مصر نیز در سلسله مقاله هایی که در روزنامه “الشرق الأوسط” چاپ لندن منتشر کرد، داستان های مشابهی را از “لعنت فراعنه” روایت کرده است که هنگام عملیات کاوش در مناطق باستانی فراعنه رخ داده.

با این حال وی به “لعنت فراعنه” باور ندارد و می گوید:

“در مقبره های سربسته فراعنه مومیایی هایی وجود دارد که فاسد می شوند و در نتیجه فضای مناسبی برای پدید آمدن میکروب های خطرناک ایجاد می گردد. در گذشته، باستان شناسان پس از کشف مقبره به سرعت وارد آن می شدند و با این کار، در معرض آلودگی به میکروب قرار می گرفتند و زود می مردند.”

معمای مرگ

از سوی دیگر مرگ مرموز توت عنخ آمون در خردسالی تا امروز سوژه بسیاری از پژوهشها و فیلم های مستند بوده است.

در سال ۱۹۶۸ که از جمجمه توت عنخ آمون توسط اشعه ایکس عکسبرداری شد، یک شکستگی در استخوان جمجمه دیده شد و این فرضیه مطرح شد که شاید وی بر اثر ضربه ای به سرش کشته شده باشد به خصوص اینکه مصر در زمان او دچار هرج و مرج بود.

توت عنخ آمون پس از اخناتون( (۱۳۷۹-۱۳۶۲ق.م ) فرعون مصر که مردم را به یکتا پرستی دعوت کرد، بر تخت نشست.

برخی مورخین معتقدند که توت عنخ آمون درصدد آن بوده که مصر را به عقیده تعدد خدایان برگرداند که شاید همین امر باعث شده باشد که او ترور شود.

فرضیه دیگر این است که شاید وی توسط سروزیر جاه طلبش،”آی”، کشته شده باشد.

اما در سال ۲۰۰۵ پس از آنکه از بازمانده مومیایی توت عنخ آمون اسکن سه بعدی Three-dimensional CT Scans گرفته شد، پژوهشگران اعلام کردند که توطیه ای برای قتل او در کار نبوده است.

در گزارشی که آنان منتشر کردند آمده است: شکستگی موجود در جمجمه نمی تواند دلیلی باشد بر اینکه وی بر اثر ضربه ای که به سرش وارد شده، کشته شده است. این شکستگی شاید در اثنای مومیایی کردن جسد رخ داده باشد.

زاهی حواس می گوید شاید توت عنخ آمون بر اثر شکستگی که در ران چپش در هنگام شکار رخ داده و بعدها عفونت کرده، مرده باشد.

با این حال هنوز شواهد مسلمی در دست نیست که نحوه مرگ او را به طور قطعی ثابت کند.

با گذشت بیش از ۳۰۰۰ سال از مرگ توت عنخ آمون، داستان او همچنان جذاب است. اکنون که نقاب از روی وی برداشته شده است، شیفتگان او از هر طرف دنیا به دیدارش می آیند تا رو در رو او را ببینند.

نوشته جاذبه پادشاه کودک، پس از ۳۰۰۰ سال اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.