از قدیما گفتند که تا 40 همسایه مجاور خانه و محل زندگی به یکدیگر حق آب و گل دارند. بنابر این شناختن همسایه ها واجب است و باید در اولین فرصت انجام پذیرد.

      روستای شهرستانه به فاصله تقریبی 30 کیلومتری در جنوب غربی شهر همدان قرار گرفته است.لیکن به لحاظ تقسیمات سیاسی جزء شهرستان تویسرکان است.

     دیدار صورت گرفته(به همراه سهیل) بسیار کوتاه بود اما بعنوان اولین گام برای شناخت این نزدیکترین همسایه بد نبود. شهر تویسرکان در سالهای نه چندان دور بن بست بود و جاده آسفالته آن به کنگاور و در ادامه بطرف غرب کشور در سالهای اخیر روکش شده است . بعد از این گشایش روستای شهرستانه هم چون در این مسیر قرار دارد  ، نیز رونقی گرفته است. از طرفی دیگر، مسیر جاده گنجنامه همدان به سمت شهر تویسرکان نیز از شهرستانه میگذرد . البته این جاده بدلیل عبور از یال ادامه ارتفاعات الوند به قلل یخچال، در زمستان بسیار بادگیر و پر برف است و در زمستان ها معمولا بسته است . به مناسبت وجود برف زیاد در این محل که به جاده تاریک دره معروف است پیست اسکی همدان در این سینه کش قرار گرفته که نسبت به سینه کش جنوبی مدت زمان بیشتری برف را در خود نگه می دارد. این سطوح اصطلاحا ” نسار” نامیده میشود.

     جاده و ارتفاعات بسیار زیبا و پر فراز و نشیب است و دامنه ها در فصول مختلف جلوه های زیبائی از طبیعت بکر منطقه را بنمایش میگذارد. در چشم انداز شمالی قله الوند و ارتفاعات مجاور آن از زاویه متفاوت دیگری جلوه منحصر بفردی دارد. این زیبائی بخصوص در طلوع و یا غروب روز براستی تماشائی است. حال از یال سرازیر میشویم و دشتهای سر سبز و رنگارنگ با طیفهای مختلف در مقابل رویمان قرار میگیرد . دشتهای سبز یونجه زار با زردی گندم زار در ترکیب با رقصنده های سبز رنگ برگ درختان همیشه در رقص سپیداران،  هوش از سر میبرد ، بطوریکه دام ها سر از پا نمیشناسند و گله گله از این نعمت خدادای بهره میگیرند.

     در مسیرعبور از این دشتهای اغوا کننده من به یاد تابلو های کلاسیک نقاشی در کتاب فارسی دوره دبستان می افتم- اون تصوری که ما مثلا شهری ها از روستا داشتیم- توده ابرهای سفید ، کوه های دوردست خوش ترکیب ، درختان سبز سربه فلک کشیده تبریزی ، مزارع رنگارنگ و گله های گاو و گوسفندان .

 راستی یادم رفت این مطلب را بگم که تویسرکان قطب گردوی ایران است و این قطب دایره ای دارد و خواه ناخواه شعاع بزرگی را در بر میگیرد و شهرستانه نیز در داخل این حلقه گردوئی قرار گرفته است. تا چشم کار میکنه باغ ها درختان گردوی چشم نوازی دارند در مسیر یک باغ درحاشیه جاده، به یک مسیر خطی از این درختان گردو برخورد کردیم و بادقت بیشتراین منظره که عکسش را میبینید به چشمانمان خورد. ما مثل دو اسیر سرگشته سر به هوا و بدنبال. این صحنه مسبب فکرتهیه این گزارش بود ، شما هم عکس راخوب ببینید جریان از این قرار است، . . . . . . . . . . . . . .

شاید شما هم جواب مسئله را پیدا کرده اید .

بله درخت اول و در این مسیر خطی نسبت به درختان دیگر از وضعیت ظاهری و فیزیکی خوبی برخوردار نیست ای وای من…..چرا؟ !!.

احتمالا چون درخت در دسترس عوام بوده، از ناز شست عابران نصیب برده . . . . . . . . نه اینجا آن قدر هم مسیر عمومی نیست که باهاش این برخورد شود . . . . . . . . . . .  بعد از کمی مشورت با سهیل به این نتیجه رسیدیم که بعله” وضعیت فیزیکی این درخت نشان از سردمداری و استقرار در سر خط مسیر جریان بادهای مزاحم منطقه میباشد” و اینطوری میشود تصور کرد که به شکلی خود را قربانی نشاط و سرزندگی درختان بعدی مسیر خطی خود نموده است. و میتوان این صحنه از طبیعت را به موارد مشابه در زندگی جانداران و نهایتا انسانها تسری داد. بخصوص سردمداران و پیش قراولان و یا پسران اول خانواده و نقش بسیار مهمتر آنان در ارائه راه طریق و چگونه خود قربانی کردن بخاطر ایجاد جریانی پر قدرت در پشت سر و یا نفر جلو در مسابقه دوچرخه سواری و  . . . . . . .

دقایقی مینگریم و ادامه طریق میدهیم. . . . . .

در مسیر تاریک دره به شهرستانه که یال ادامه کوه های الوند به قلل یخچال را قطع میکرد چشم اندازی بسیار زیبا و هوس انگیز داشت  بطوریکه من و سهیل را مجاب به دیدار نزدیکی از قله الوند ( بعد از گذشت سالهای بسیار) کرد. همینجا قرار قبلی کوه فردا را فیکس کردیم.

” الوند”

3428 متر

در کتاب محلی بر فراز قله های الوند (از آلمابلاغ تا کلاه قاضی)به  رشته کوه های مجاور الوند اشاراتی شده و در آن کروکی کوهنوردی و راه رسیدن به این قلل را تشریح کرده که توصیه میکنم آنرا بخوانید.

صبح جمعه آخرین هفته در ماه رمضان باعث شده بود که مشتری کوه در گنجنامه بسیار کم باشد و حسن تعطیلی تله کابین تازه تاسیس نیز طبیعت مسیر بطرف میدان میشان و قله الوند را بیش از پیش جلوه گر بود، براستی چه بسا ممکن است که وجود تله کابین باعث حضور کسانی شودکه امکان حرکت با پای پیاده به میدان میشان را ندارند و این وسیله دسترسی علاقه مندان به طبیعت را فراهم کرده باشد، اما کم نیست خسران وجود این غول آهنین به محیط وحش، فضای سبز و اکولولوژی پایدار منطقه . .

مسیر را به علت آشنائی با راه زیکزاک معروف به جاده استاندار انتخاب کردیم که در ضمن طولانی ترین و سهل الوصول ترین نیز میباشد که به علت راه دستیابی پروژه تله کابین حالا دیگر ماشین رو هم شده است.

به نیمه راه میرسیم کم کم فضای گرگ و میش جایش را به روشنائی کامل روز میدهد و خنکای دل انگیز سحر که راهپیمائی را دلچسب نموده است .

    میدان میشان:

 پس از طی یک ساعت به نهر آب بهشتی میدان میشان میرسیم ، زوزه باد در کنار صدای دلنشین ریزش آب و جریان زلال و پاک آن بسیار رویائی و دل انگیز است. به یاد حرکت (دراز کشیدن در آب همین جوی در سرمای بسیار زیاد در ازای دریافت جایزه 1000 تومانی) بهزاد در روز دوم فروردین سال 82 میافتم و صحنه را با برف آن سال تجسم میکنم. . . . . . . . . . . . . به آرامی در کنار جوی و با بیشینه همجواری مسیر جوی ره به میدان میشان بر میگیریم و حاضر نیستیم که چشم از این جوی بهشتی بر کنیم.

مدت ها بود که میخواستم راجع به میدان میشان و بینظیر بودنش بنویسم و به قول همدانی ها غورت اون(ن با کسره) بیام، اما وصال نمیداد براستی این میدان بی نظیر است ، در ارتفاع تقریبی 2600 متری زمین مسطحی به وسعت یک هکتار پوشیده از چمن  را کمتر میتوان سراغ کرد.

میدان میشان در دوم فروردین 1382

 میگفتم،. . . از فرط دیدار تخت نادر و رسیدن به قله، خوردن صبحانه و نشستن در میدان را پشت گوش میاندازیم و تنها با صرف یک چای گرم و بدون توقف به سمت قله سر میکشیم . چمنزار همیشه سبز و با گلهای آلاله زرد همیشگی که مختص فروردین ماه است، اما در میدان میشان ماه و فصل نمیشناسد و همیشه با دیدارکنندگانش از دشتهای سبز به همراه این گلها استقبال میکند .براستی اینجاست که از طبیعت دست و دلبازی میاموزیم و در تمام فصول گلهای فصلی را به خرد و کلان، انسان و حیوان تقدیم میکند.

                                                                                                                                      تخته نادر:

چمنزار میدان میشان در تداوم خویش ،خود رابه تخته نادر متصل میکند. قدم زدن 30 دقیقه بر روی چمنزار و کوهپیمایی کردن در ارتفاع 2900 متر شارژ روح وروان شخص را برای یک هفته کار شهری تضمین میکند ، چشمه هادرتمامی سطوح در شهریورماه یعنی خشک ترین ماه سال و در کمتر از 200 متر مانده به بالاترین نقطه زمین خودنمایی میکند و مهمانان زمینیش را سیراب میکند و چشم انداز بینندگان را مسحور.

و این کم از سحر و جادو نیست. چگونگی این راز را بایستی از زمین شناسان پرسید.

چشمه قاضی معروفترین چشمه این ناحیه است که آب بسیار خنک آن تشنگان زیادی را از خود بی خود کرده است این چشمه مرا به یاد آب الوندی که همیشه در سالنهای ورزشی به ورزشکاران قوی بنیه خطاب میکردند می اندازد.

عکس خاطره انگیز سمت راست با حضور عموقلی رزاق، جوادآقا،پدرم،سرهنگ کاوسیان و بابا خسرو(عمو حسن ) احتمالا در سالهای بین 30 تا 35 در روی تپه عباس آباد و روبه الوند گرفته شده

و عکس دیگر مربوط به سالهای حدود 62 است سرهنگ کاوسیان ،جواد آقا و پدر من در وسط عکس مشاهده میشوند.که در مسیر تخت نادر عکسی بعد از 40 سال به یادگاری گرفته اند.

در مسیر تخته نادر به سمت غرب به ارتفاعات کلاغ لان میتوان دسترسی پیدا نمود که اتاقک کوچکی نیز برای حمایت کوهنوردان از باد همیشگی این منطقه ساخته اند .

فراموش کردم وجه تسمیه تخت نادر را بگویم و آن دو فرضیه دارد اول آنکه احتمالاً از کمیاب و نادر بودن آن میگوید و دوم اشاره به استقرار سپاهیان نادر شاه در مسیر لشکرکشی هایش دارد.

مسیر جنوبی تخت نادر رو به قله الوند دارد .فاصله این محل تا قله به نظر سهل العبور میآید و تخمین یک ربع پیاده روی برای فتح قله را میزنی، اما هرگز این امر اتفاق نمی افتد، زیرا دیگر چمنزاری با شیب ملایم و دلنوازی وجود ندارد و مسیر کاملاً سنگی و پر از تخته سنگهای عظیم میشود، و به همین دلیل صعوبت دسترسی به قله، پیش بینی ها را به هم میزند و البته وزش باد نیز همیشه در این قسمت تاثیر زیادی بر سرعت حرکت کوهنوردان میگذارد. ناگفته نماند در بسیاری از روزهای زمستان عبور از این قسمت غیر ممکن بوده و شوربختانه کوهنوردانی جان خودشان را در این مسیر از دست داده اند.

30 دقیقه ای را در راه بودیم قله کوتاهتری که در سمت جنوب شرقی قرار دارد، قله را برای کسانی که اولین بار به این مسیر میآیند باشتباه میاندازد . . . . . . . .  .  . و براستی که قله الوند زیبا و چموش است .تخته سنگهای عظیم و وزش باد که به احترام قله نا خود آگاه کلاه از سر برمیداشته میشود، و نهایتاً با سنگ نوردی به روی تخت سنگ اصلی قله بارتفاع 3428 متر میتوان دست پیدا کرد.

در بازگشت نگاهی به مسیر کلاغ لان(ارتفاع 3410متر) داریم و از روی یال به دشتهای پهناور در شمال قله چشم میدوزیم،حیدره،امامزاده کوه و در ادامه بسیار دور مسیر اسدآباد ، و امیدواریم که در دیداربعدی از قله ومسیر کلاغ لان برایتان بگویم.

قله با شکوه کلاغ لان

 مسعود کاوسیان

کانون گردشگران جوان ایران

نوشته الوند و شهرستانه اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

بدون اغراق بلند ترین کوههای شرقی را می توان در استان کرمان جستجو کرد . مجموعه این سلسله جبال با توجه به موقعیت خود همواره دارای فرصت های ناشناخته ای برای عاشقان طبیعت بوده است .علیرغم سختی ها و مشکلات و طولانی بودن مسیر دسترسی – که در عدم ورود بعضی از انسان های مخرب به این منطقه موثر بوده – ، این منطقه را در زمره بهترین جاذبه های کوهستانی شهر نخل و کویر و ستاره ها معرفی کرده است .
قله علم شاه به ارتفاع 3741 متر از سطح دریا بلند ترین قله رشته کوه جنوبی و سراسری جبال بارز می باشد که در حدود 60 کیلومتری خاور جیرفت واقع گردیده است . ابتدای این رشته از مرغک شروع و با طولی نزدیک به 250 کیلومتر در منطقه باتلاق جازموریان پایان می یابد . جبال بارز به دلیل داشتن گونه های گیاهی و جانوری غنی در بخش های پایین دست و بالا دست ارتفاعات اصلی و همچنین وجود مراتع در میان تشکیلات سنگی گرانیتی در سراسر منطقه از جمله زیباترین مناطق کوهستانی ایران می باشد .
وجود دیواره های بلند و سوزنی های جذاب فنی و شیب های با درجات بالا و آبشار های بلند ، همه و همه از یک کوهستان متنوع و دشوار خبر می دهد . از سویی رویش درختان سروکوهی و سوزنی برگ ها در مساحت زیاد عاملی در تثبیت خاک و زیبایی چشمگیر محیط و تغییرات اقلیمی بوده است . اجرای بهتر صعود به قله ها و مناطق اطراف علم شاه از کرمان به علت مسیرهای طولانی شهری و کوهستانی نیازمند چهار الی پنج روز زمان است . همچنین مسیر های طولانی در تیغه های مختلف و درگیری متناوب ، انجام فعالیت شناسایی دراین منطقه را حایز اهمیت کرده است .

آغاز برنامه

ابتدا از ترمینال اصلی کرمان مسیر چهار ساعته که حدود 300 کیلو متر می باشد را به سمت جیرفت آغاز می کنیم . جاده ای بس تماشایی که از کوههای بلند جوپار و قفس و دیگر ارتفاعات کرمان عبور کرده و به کوه های کم ارتفاع رنگ در رنگ و دشت های پر بوته سبز رنگ منطقه تهرود منتهی می شود. کمی جلوتر در دور دست نمای جنوبی کویر لوت با طوفان های شن در حرکت در چشم ها ظاهر می گردد .
بخش کوهستانی ده بکری و محمد آباد مسکون که از برف های سخت زمستانی بیدار گشته با درختان غرق در شکوفه اش که در چند کیلومتری ناحیه گرمسیری جیرفت قرار گرفته است به ما خوش آمد می گوید .
به جیرفت می رسیم با جلوه های خاص آن ، درختان اکالیپتوس و از سویی بلندی های کم ارتفاع پیرامون که همچون نعلی شهر را در بغل گرفته است . شهری که به لقب هند ایران شهره یافته و به عنوان بزرگترین منبع تولید محصولات کشاورزی کشور محسوب می شود و با وجود باغ های مرکبات و گلخانه های صیفی جات، نیاز مصرف مردم سراسر ایران را در فصل سرد و دیگر فصول تامین می کند .

پس از پرس و جو از اهالی شهر، مسیر عنبرآباد را جویا می شویم. شهری که در 25 کیلومتری جنوب جیرفت قرار گرفته است . در نزدیکی عنبرآباد و در مسیر جاده جیرفت به کهنوج در محلی به نام خرپشت ، یکی از جاده های اصلی ورود به منطقه جبال بارز قرار گرفته که به روستاهای گرم و رودفرق می رسد . جاده ای به طول 35 کیلومتر و عبور به دنیای دیگری از دشت های زرین و نخلستان ها و باغات منطقه . کمی جلو تر می رویم و نیم نگاهی می کنیم به زمین های سبز دیم گندم و دیگر محصولات که گرچه هشت سال متوالی را در خشکی مطلق بسر برده اند ولی امسال جانی دیگر به خود گرفته اند .
به گرم نزدیک می شویم . برادران حسین زاده از خانه های کویری خود بیرون آمدند و به مانند اسم روستایشان گرمی و صفا را به ما هدیه کردند این عزیزان با مهربانی و خوشرویی از ما خستگان راه و جاده با نان ، ماست ، چای و خرما پذیرایی کردند و از مشکلات و خوشی های طبیعت و خودشان برای ما درد دل کردند . دقایق قشنگی سپری گشت و سپس زمان جدایی از این عزیزان فرا رسید .
لحظات غروب فرا می رسد و راه پایانی شش کیلومتری تا رودفرق در انتظار ماست. از وسیله خبری نیست. کوله ها را بستیم و پیاده گام بر روی دشتی سنگی که در اطرافش گل ها و گون های وحشی سر بیرون آورده بود گذاشتیم . در تاریکی به رود فرق رسیدیم . سوسوی چراغ ها در بالاتر ها و سر و صدای بچه ها و بزرگان دیده و شنیده می شد و ما بی خبر از جلوه های روستا با هدایت یکی از اهالی شریف در منزل میرشکاری شبی را به صبح رساندیم .

بامدادی دل انگیز را به سوی شمال دره اصلی و جهت خلاف رودخانه ادامه دادیم . همه جا زیبا است و در هر پیچی نسیم رودخانه تا حدی گرمای راهپیمایی را از تن به در می کند و ما مسرور و سر حال به دنبال هدف پیش می رویم . در کمرکش ها و دامنه های دره ساکنین کپر نشین و عشایر مختلفی از توابع جیرفت و عنبرآباد را می دیدیم که به دامداری مشغول بودند و هر از گاهی هم سلامی می دادند .
با یک ساعت و نیم پیاده روی به اولین دوآب رودخانه برخورد می کنیم . فرم ظاهری کوه ها تغییر یافته و نمای درختچه های سوزنی برگ پدیدار می گردد.(*) دره سمت چپ را انتخاب کرده پس از سه ساعت کوهپیمایی مسرت بخش در مسیری که فوق العاده بکر می باشد به آبادی کوچک و باغات کِرور (kerver) می رسیم . استراحتی می کنیم و از دره شرقی به نام طابع حیدر (tabe heydar) که کمتر صعود می شود بالا می رویم . در انتهای دره به گردنه ای به نام سرگردار (sar-e-godar) رسیده و مستقر می شویم . چمنزارهایی در محیطی مسطح با درختان گردو و سرو. قله علم شاه با برف ها و تیغه های آلپی خود جلوهای زیبا به این محیط بخشیده و از سویی انسان را به این تفکر وامی دارد که تمام زوایای کوههای جهان در یک جا جمع شده است.
ساعت 7:30 صبح روز بعد در مسیری که از سمت چپ رودخانه قرار گرفته راهی می شویم . مسیر ازآخرین درخت گردو در سمت چپ داخل دره ای غربی ادامه پیدا کرده و به گردنه غربی منتهی می شود سپس سوار بر یال و مخروط اصلی قله می شویم و پس از حدود 6 ساعت بر بلندای بارز می ایستیم .
مسیری که برای صعود در نظر گرفتیم یال سنگی دست راست راه نرمال است که به تیغه هایی متشکل از برف و سنگ منتهی شده و به هولنگ معروف است . صعود این مسیر با درگیری پی در پی با سنگ و یخ همراه بوده و صعودی نیمه دشوار به حساب می آید . پس از صعود از این مسیر به خط الرأسی بر می خوریم که به قله منتهی می شود . پیمایش این مسیر از محل کمپ تا قله نزدیک به 8 ساعت زمان می برد .
ساعت 3 بعد از ظهر مسیر برگشت را از شرق قله پی می گیریم و با توجه به کمبود وقت ، از دومین دهلیز پر شیب که به دره بیدان منتهی شده و شیبی نزدیک به 70 درجه دارد را انتخاب می کنیم . فرودی سخت و تکنیکی که تا پایان شیب حدود 2 ساعت زمان می گیرد و پس از آن ادامه مسیر رودخانه تا سرگردار .
پس از 12 ساعت کار فشرده و در ساعت 7:30 غروب و پیش از وداع خورشید شرق ایران به محل کمپ می رسیم . شبی پرخاطره را در زیر ستارگان کویر و طنازی آتش سپری کرده و فردای دیگر با سلامی به آبشار وروار و عکاسی از محیط و منطقه به رود فرق بازگشتیم .

(*) با ادامه مسیر دره سمت راست در محل دوآب اول و پس از مدت زمانی حدود یک ساعت به محل دوآب دوم رودخانه می رسیم. در محل دوآب دوم ، مسیر دست چپ ورودی به آبشار وروار (vorevar) می باشد که رسیدن به آن حدوداً دو ساعت و نیم طول می کشد . کم کم به آبشاری عظیم و با شکوه با ارتفاعی بالغ بر 90 متر که هر انسانی را به وجد می آورد نزدیک می شویم . هوای خنک و فرح بخش اطراف آبشار در گرمای ظهر خستگی را برطرف می کند با نگاهی عمیق از فضای آبشار که خروشان و قدرتمند به پایین می ریزد با آبشار وداع می کنیم و از سمت راست حدود دویست متری مانده به آبشار و از مسیر پاکوب و طی زمان حدود دو ساعت در محلی کم نظیر و تماشایی به نام وروار بالا و محل سر گردنه (sar-e-godar) که زمین های کشاورزی و باغات اهالی رودفرق است مستقر می شویم .

تصویر 1- قله علم شاه از سرگدار
تصویر 2- روستای گرم
تصویر 3- سرگدار و محل کمپ
تصویر 4- آبشار وروار
عکس ها از حسین نطر

 حسین نظر — www.mountainzone.ir

نوشته صعود قله علم شاه اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.

 جمعه 13 خرداد        

  ساعت4 صبح ازمقابل فرهنگسرا راهی شهمیرزاد می شویم _ در راه همه از خاطرات کوهپیمایی های سال های گذشته از مسیر های  گرمابدر _  سی سنگان، گرمابدر _ علمده و… صحبت می کنند. ساعت30/10 به دوراهی تلما _ اورست می رسیم  و به سوی روستای اورست می رویم . تمامی راه آسفالت است. ساعت11صبح به روستای کوهک و سپس در ساعت 15/11به روستای اورست _ مبداء حرکت _ می رسیم. بعد از تقسیم وسایل گروهی به سوی معدن حرکت می کنیم. بعد از گذشته 20 دقیقه به معدن می رسیم و سپس به سمت ملک چشمه راهی می شویم. راه کاملا” مشخص است. در ساعت 25/12به چشمه ی ملک چشمه می رسیم تا ساعت2 برای صرف ناهار در کنار چشمه می مانیم _ از چشمه به سمت شمال شیب تندی را بالا می رویم و سپس کمی به سمت چپ به داخل درختان راه را تغییر می دهیم ، مسیر پاکوب و بسیار مشخص است _ نگاهی به آسمان می اندازیم _ ابرهای باران زای رعد و برقی (کومولینبوس (CB در آسمان آبی در حال گسترش و رشد می باشند. بعد از گشت 5/1ساعت از چشمه به تک درختی می رسیم بسیار زیبا و سبز ،کمی در کنارش می نشینیم و به مناظر زیبای  اطراف می نگریم  ، اما باید هرچه سریع تر حرکت کنیم  برای رسیدن به روستای زرم باید ارتفاع کم کنیم و یالی  جنگلی را پایین برویم تا به رودخانه شیخ علی تنگه  برسیم و بعد شیب تند مقابل که تقریبا” با درختان انبوه پوشیده شده است را بالا برویم و پشت آن شیب،روستای زرم است . درساعت15/5 بعد از ظهر در کنار رودخانه هستیم . اما تا دقا یقی دیگر بارش شدید باران شروع خواهد شد؛ بنابراین با توجه به شیب زیاد و ذکر این مهم که باید ارتفاع بگیریم و احتمالا رعد و برق هم داریم، سرپرستی تیم تصمیم می گیرد که امشب را  در روستای چناربن بگذرانیم ،این تصمیم مسیر امروزمان را آسانتر می کند چون اگر مسیر کنار رودخانه ،که راهی پاکوب و مشخص است را ادامه بدهیم تا 5/2 ساعت دیگر باید به روستای چناربن برسیم (به علت پوشش گیاهی مناسب و انبوه در کنار رودخانه احتمال سیلاب در آنجا کمتر است ) بنابراین راهی چناربن می شویم . بارش شدید باران شروع می شود و تمامی آب رودخانه را گل آلود می کند  _ صدای غرش رعد و برق در آسمان لحظه ای قطع نمی شود _ سرانجام بعد از 2 ساعت بارش شدید در ساعت 8 شب وارد روستا می شویم _ اهالی آنقدر مهمان نواز هستند که فورا” ما را به سمت مدرسه ی روستا راهنمایی می کنند تا تمامی لباس ها ی مان که خیس شده اند را خشک کنیم و با این لطف اهالی روستا نیازی به بر پایی چادر نیست .

شنبه 14 خرداد

   9 صبح از روستای چناربن حرکت خود را آغاز می کنیم . با این که روز اول ، برنامه به علت باران بسیار شدید تغییر کرده است و به جای روستای زرم به روستای چناربن آمده ایم قصد داریم که شب مانی دوم را طبق برنامه در روستای کلا ، کنار دریاچه بگذرانیم   .

بنابراین هیچ وقتی برای از دست دادن نداریم ،به سمت روستای برما حرکت می کنیم . در داخل جنگل انبوه مسیر باز هم مشخص است ،البته در ابتدا برای وارد شدن به مسیر باید شیب تندی را بالا برویم و داخل مسیر بشویم . ساعت 10/11 در داخل جنگل به یک دو راهی می رسیم که سمت راست را انتخاب می کنیم و ساعت 30/12 در روستای برما کوله های مان را برای 10 دقیقه ای به زمین می گذاریم .

از روستای برما به سمت روستای نوده حرکت می کنیم ، بعد از 40دقیقه مکان مناسبی برای صرف ناهار پیدا می کنیم (البته چشمه ای وجود ندارد )در ساعت 4 بعد از ظهر به روستای نوده می رسیم ،30 دقیقه ای برای استراحت در حسینیه ی روستا سپری می کنیم وبا پیر مرد روستایی که بسیار مهمان نواز هم است گپی می زنیم ، سپس به سوی روستای کلا حرکت می کنیم بعد از 40 دقیقه به یک درخت گردو بسیار زیبا می رسیم که زیبایی آن در مه ای که منطقه را فرا گرفته چندین برابر می شود .

  20 متر بعد از درخت گردو یک دو راهی وجود دارد، راهی که به سمت بالا می رود را پی می گریم تا در ساعت 45/5 به روستای زنگت بالا برسیم و از آنجا مسیر خاکی را تا رسیدن به روستای کلا ادامه می دهیم 20دقیقه قبل از روستای در سمت پایین جاده یک دریاچه زیبا وجود دارد . اما با وجود مه بسیار شدیدی که در منطقه حکم فرماست فقط به کمک GPS موقعیت دریاچه را متوجه می شویم و یک ساعتی را در یک کنار آن تا ساعت8 شب می گذرانیم و به علت خیس بودن اطراف دریاچه از شدت رطوبت هوا، تصمیم گرفته می شود شب را در روستای کلا که با دریاچه20 دقیقه اختلاف دارد بگذرانیم .

ساعت 20/8 وارد روستا می شویم و شب را در منزل یکی از اهالی می گذراند.

یکشنبه 15 خرداد

       ساعت30/8 صبح از روستای کلا حرکت می کنیم و به سمت روستای لمرد رهسپار  می شویم . باید کمی از مسیر را به سمت دریاچه برگردیم تا بتوانیم به سمت روستای لمرد برویم . بعد از بالا رفتن از یک شیب تند که تقریبا” پر از گیاه و درختچه است . در کنار تیرهای برق وارد مسیر خاکی ماشین رویی می شویم ؛ که به سمت سابق محله می رود .ساعت11صبح به دو راهی سابق محله می رسیم . سمت چپ ما روستای سابق محله که از آنجا می توان به سمت  روستای  لمرد رفت قرار داد _ ولی از آنجایی که قبلا” این مسیر را رفته ایم  _  تصمیم  گرفته  می شود  مسیر جاده  را  ادامه دهیم تا  به روستای بیشه بنه برسیم . در ساعت 7شب به آنجا می رسیم . در همان لحظه یک مزدا که می خواهد به سمت  شهر  گلوگاه  برود  هم،  آنجاست ، لطف می کند ما را همان  شب  به  گلوگاه می برد . بنا براین شب را در ساحل گلوگاه می گذرانیم .(البته هر روز ساعت 8 صبح مینی بوس از روستا به سمت گلوگاه- بهشهر می رود .)

دوشنبه 16 خرداد      

ساعت 30/9 صبح سوار اتوبوس می شویم  و ساعت  5/4 بعد از ظهر به ترمینال شرق  تهران می رسیم .  کوله هایمان را با  یاد تمامی خاطرات این 4 روز بر دوش می گیریم و با یاد ساده زیستی روستایی هایی که در مسیر، ما را مورد لطف قرار داده بودند ساده زیستن را با خود به تهران سوغات می آوریم .

ساعات برنامه                                                   مدت زمان

جمعه :

              تهران _ اورست                                                    15/7

              اورست_ملک چشمه                                           10/1

             ملک چشمه_رودخانه ی شیخ علی تنگه                 15/3

             رودخانه _ روستای چناربن                                    45/2

  شنبه :

            روستای چناربن _ روستای برما                             5/3

              روستای برما _ روستای نوده                                5/2

              روستای نوده _ روستای زنگت بالا                         5/1         

              روستای زنگت بالا _ دریاچه                               10/1

              دریاچه _ روستای کلا                                       20 دقیقه     

  یکشنبه :

            روستای کلا _ دوراهی سابق محله                         5/2

            دوراهی سابق محله _ بیشه بنه                             5

نکات ضروری

1. به جزء چشمه ی ملکچشمه، چشمه قابل اعتمادی در مسیر وجود ندارد ؛ بنابراین در هر روستا آب را تأمین نمایید.

2. به جزء روستای چناربن و نوده ،بقیه روستاها حالت متروکه ای دارند بنابراین به جز نان و ماست غذای خاصی را نمی توانتهیه کرد .

3. اهالی منطقه بسیار مهمان نواز هستند و در هر روستا حسینیه ای وجود دارد ؛ بنابراین می توان برنامه را طوری تنظیم کرد که هر شب در یک روستا اقامت داشته باشید و احتیاج به چادر نیست .

4. داشتن GPSدر این برنامه بسیار مفید خواهد بود .البته به شرطی که نقاط مورد نیاز مثل روستاها را قبلا”از روی نقشه توپو گرافی استخراج کرده و بهGPS   داده شده باشد.

5. به هیچ عنوان به پانچوهای ایرانی اعتماد نکنید چون کاری به جز جذب باران نخواهند کرد !!!!! بنابراین تمامی وسایل خصوصا” کیسه خواب خود را درون پلاستیک پیچیده و در درون کوله پشتی بگذارید.

6. به همراه داشتن نقشهمسیر الزامی است .

7. برای عبور از رودخانه شیخ علی تنگه در این ماه هیچ مشکلی وجود ندارد.

نگارش یافته توسط هادی گل محمدی    

نوشته گزارش کوهپیمایی شهمیرزاد به بهشهر اولین بار در کانون گردشگران جوان ایران پدیدار شد.