کانون گردشگران جوان ایران سفر مسولانه و ارزان قیمت
باسکرها:گدایی به سبک پیشرفته
نمی دانم تا حالا از گداهای لندن برایتان چیزی گفته ام یا نه. لابد در همین لحظه به یاد «گدای سامره» افتادید که به سماجت معروف است، یعنی تا پولی کف دستش نگذارید، دست از سرتان بر نمی دارد. امّا نه، گداهای لندن این جوری نیستند شاید یکی از دلیلهایش این باشد که اینجا گدایی غیرقانونی است، امّا البته قانون هم به دلیلهای مختلف تا جایی که گداها اسباب دردسر نشوند، آنها را ندیده می گیرد
چیزی که درمورد گداهای لندن باید در نظر داشت، این است که همه شان در یک صنف طبقه بندی نمی شوند و هر گروهی، با خصوصیات ویژه ای که دارد، یک صنف معیّن و مشخّص تشکیل می دهد، به طوری که حتی یک توریست هم در عرض چند روز گشت و گذار در لندن، می تواند به تفاوت این صنفها پی ببرد
اگر در پایان سیاحت یک توریست در لندن، از او بپرسید: «از گداهای لندن چه برداشتی داری؟»، ممکن است که در ضمن صحبت از ملاحظات خودش، بدون اینکه متوجّه باشد، آنها را صنف بندی کند، و شما از صنف بندی او به این نتیجه برسید که مشخّص ترین صنفهای گدایی در لندن، بدون هیچ ترتیب خاصّی عبارتند از- صنف گداهای نشسته در ایستگاههای ترن با نوشته ای بر تکّه ای مقوّا در جلوشان با مضمونهایی که در « گرسنه و خانه به دوش» خلاصه می شود- صنف زنهای جوان با بچّه یا بی بچّه، با تکّه کاغذی به دست که در ترن آن را به مسافرها نشان می دهند، با مضمونی که مسافر، خوانده و نخوانده، می فهمد که طرف مهاجری است گرسنه از یکی از کشورهای فقیر اروپایی و زبان انگلیسی هم نمی داند
– صنف گداهایی که دم ایستگاه ترن یا در پیاده روهای شلوغ جلو شما را می گیرند و شما با سر و وضعی که دارند، خیال می کنید می خواهند نشانی جایی را از شما بپرسند و تعجّب می کنید که چرا در گوشی حرف می زنند و بعد که حرفشان را شنیدید، می بینید مضمونش این است که «یک پوند به من بدهید، می خواهم یک ساندویچ بخورم
– صنف گداهایی که به هر اسمی، هر مبلغی که از شما بخواهند، با آن حتماً یک قوطی دیگر آبجو می خرند و هرچه بگیرند، هیچوقت کفاف مستی مدام آنها را نمی دهد- و صنف گداهایی که در پیاده روهای پر رفت و آمد، در جایی مناسب نشسته اند، کلاهی یا جعبه ای مقوّایی یا دستمالی در جلو خودشان گذاشته اند و سرشان را پایین انداخته اند و لازم نمی دانند که با نوشته ای یا صدایی از شمای رهگذر کمک بخواهند
امّا همین که آن توریست فرضی می خواهد از «باسکرها» هم به عنوان صنفی از گداهای لندن حرف بزند، شما که اهل لندن هستید، چه بومی باشید، چه مهاجر، صداتان را بلند می کنید و می گویید: «نخیر، باسکرها که به اصطلاح نوازنده ها و خواننده های دوره گرد باشند، گدایی نمی کنند، کار می کنندچه در راهرو ایستگاههای ترن بنوازند و بخوانند، چه در پارکها و میدانچه های شهر، به حیطه موسیقی وابسته اند. بسیاری از خواننده ها و نوازنده های معروف موسیقی پاپ و همچنین اعضای ارکستر سمفونیک لندن هم، در اوّل کارشان «باسکر» بودند. پولی که مردم به آنها می دهند، کمک به گدا نیست، قدردانی از یکی از والاترین هنرهای جامعه است
